Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Powinnam zacząć swoje pytanie od stwierdzenia: szkoda, że pan był ministrem, a PSL koalicjantem w poprzednim rządzie, bo dzisiaj jako były minister mówi pan zupełnie inaczej. Może gdyby pan nie był ministrem, to nie odrzucilibyście państwo obywatelskiej inicjatywy zgłoszonej przez mój związek, przez NSZZ Solidarność, a popartej ponad 2,5 mln podpisów.
Pytanie: Co takiego się stało, że PSL, że pan zmienił zdanie, że dostrzegacie państwo oczekiwania społeczne, że chcecie państwo dzisiaj tym oczekiwaniom społecznym wyjść naprzeciw? Czy myśli pan, że Polacy nie pamiętają tego, co robiliście w poprzedniej koalicji? Dziękuję.
Oczywiście, dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Do programu 500+, którego start planowany jest na 1 kwietnia, niewątpliwie niezbędne będą różnego rodzaju akty wykonawcze. Chciałam się dowiedzieć, jaki jest harmonogram prac nad tymi aktami wykonawczymi.
I drugi temat - 2700 tys. rodzin będzie objętych tym programem. Niewątpliwie szalenie istotny będzie przepływ informacji pomiędzy ministerstwem a poszczególnymi gminami. Czy państwo już macie
jakieś sygnały, które mogą niepokoić, w sprawie wykonania tego ewentualnie na tych pierwszych etapach? Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Jestem jednym z tych mniej znaczących działaczy związkowych z 1980 r. Jestem działaczem związkowym, który jeszcze niedawno pracował w zarządzie regionu ˝Solidarności˝ właśnie. Jestem działaczem związkowym, który z uporem 17 kwietnia 1989 r. wnosił o ponowną rejestrację i legalizację niezależnych samorządnych związków zawodowych, bo gdyby nie to, nie byłoby w Polsce demokracji i zaledwie kilka tygodni temu nie moglibyście państwo machać konstytucją. Dzisiaj państwo machacie projektem, który czytam z zażenowaniem. Mam pytanie: Czy w państwa szeregach jest chociaż jeden członek związku zawodowego, jakiegokolwiek...
...czy państwo jesteście tylko i wyłącznie reprezentantami pracodawców, bankowców?
Bo mówicie państwo o przywilejach związków zawodowych. Nie ma takowych, to są uprawnienia wywalczone.
I proszę pamiętać: dialog społeczny to przede wszystkim strony. Podstawowymi stronami tego dialogu społecznego są nie partie polityczne, ale przede wszystkim z jednej strony pracownicy, z drugiej strony pracodawcy. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Komisji Polityki Społecznej i Rodziny z prac nad sprawozdaniem z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r., druk nr 178. Omawiane sprawozdanie w dniu 13 stycznia 2016 r. marszałek Sejmu skierował do rozpatrzenia przez Komisję Polityki Społecznej i Rodziny. W dniu 24 lutego komisja na swoim posiedzeniu zapoznała się z omawianym dokumentem oraz dodatkowymi wyjaśnieniami właściwego ministra. Sprawozdanie z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie za 2014 r. przedstawione Komisji Polityki Społecznej i Rodziny przygotowane zostało w oparciu o sprawozdania wojewodów, marszałków województw oraz sprawozdania Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Sprawiedliwości, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Komendy Głównej Policji oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, które są współrealizatorami programu. Opracowany dokument zawiera opis działań zgodnych z programem, a także ich ocenę w oparciu o opracowane rekomendacje i wnioski.
Komisja Polityki Społecznej i Rodziny uznała, iż należy docenić działania już zrealizowane w ramach Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, jednocześnie dążąc do jak najszybszego wprowadzenia zmian mających na celu udzielanie skuteczniejszej i szybszej pomocy osobom doznającym przemocy, a także podejmowanie działań skierowanych do osób stosujących przemoc. Ważne jest, aby ustawa i procedury nie stygmatyzowały rodzin i nie wprowadzały mylnego przeświadczenia, że wszystkie polskie rodziny obarczone są przemocą. Rodzina jest jedną z najważniejszych grup społecznych, dlatego też należy ją chronić, a w sytuacjach kryzysowych - skutecznie jej pomagać.
Podczas posiedzenia szczegółowo omówione zostały obszary, kierunki i działania programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz sposób finansowania go w okresie sprawozdawczym, tj. od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r.
Komisja Polityki Społecznej i Rodziny przyjęła powyższe sprawozdanie bez sprzeciwu i rekomenduje Wysokiemu Sejmowi przyjęcie tegoż ˝Sprawozdania z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r.˝, druki nr 178 i 268. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wprowadzenie obowiązku potwierdzania pracownikowi przez pracodawcę zawarcia umowy o pracę na piśmie przed dopuszczeniem go do pracy to niewątpliwie kolejna dobra zmiana, która ma na celu zwiększenie ochrony praw pracowniczych oraz zapobieganie nielegalnemu zatrudnianiu. To zmiana oczekiwana przez środowiska pracownicze i niedostrzegana - nie ma pana posła - przez poprzedników w pana resorcie, panie ministrze.
Z corocznych sprawozdań inspekcji wynika, że zatrudnienie na czarno stało się patologią, z którą niezwykle trudno walczyć w świetle obowiązujących przepisów. Aby poprawić skuteczność organów nadzoru w zwalczaniu tych nieprawidłowości, niezbędne są także zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w innych ustawach.
Panie ministrze, czy ministerstwo przewiduje niezbędne zmiany, m.in. w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, w zakresie konieczności informowania przez inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy o zamiarze przeprowadzenia kontroli na 7 dni przed jej podjęciem, co niewątpliwie pozwoli na zapobieganie nieprawidłowościom w zakresie proponowanych zmian w Kodeksie pracy? Bo wszyscy wiemy, że tylko niezapowiedziane kontrole mogą skutecznie przeciwdziałać istniejącym patologiom. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Pragnę przedstawić Wysokiej Izbie stanowisko klubu Prawa i Sprawiedliwości wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, druk nr 382, sprawozdanie komisji - druk nr 453.
Projekt omawianej ustawy to dostosowanie polskich przepisów prawa pracy do dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r., mające na celu wprowadzenie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu oraz dostosowanie upoważnień do art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Aktualne brzmienie art. 176 Kodeksu pracy stanowi, iż nie wolno zatrudniać kobiet przy pracach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia. Przepis ten ustanawia ponadto delegację dla Rady Ministrów do określenia w rozporządzeniu wykazu tych prac. Komisja Europejska uznała zapisy wyżej wymienionego przepisu za niezgodne z postanowieniami dyrektywy 2002/77/WE w sprawie wprowadzenia zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy.
Aktualnie obowiązujący art. 176 Kodeksu pracy odnosi się do wszystkich kobiet, a nie tylko do kobiet w ciąży i karmiących piersią. Zapis ten zdaniem Komisji stanowi przeszkodę w zapewnieniu równouprawnienia płci. W związku z powyższym projekt omawianej nowelizacji zakłada zmianę obecnego brzmienia art. 176 Kodeksu pracy, zgodnie z którym szczególna forma ochrony dotyczyć będzie jedynie kobiet w ciąży i karmiących dziecko piersią, które zgodnie ze znowelizowanym zapisem nie będą mogły wykonywać prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia, które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdrowie kobiet będących w ciąży, na jej przebieg lub karmienie dziecka.
Proponowane zmiany art. 176 spowodują ponadto konieczność zmian w ustawie o powszechnym obowiązku obrony RP i ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W obu tych ustawach zmiany dotyczyć będą zakazu wykonywania obowiązków służbowych, funkcji lub zadań służbowych, które są niebezpieczne, szkodliwe lub uciążliwe dla zdrowia, przez kobiety w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.
Koniecznie w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zastrzeżenia Komisji Europejskiej zostały zgłoszone w 2014 r. Poprzedni minister pracy przez prawie 2 lata nie podjął żadnych działań, aby wprowadzić niezbędne zmiany w Kodeksie pracy oraz doprowadzić do zgodności tych zapisów z Konstytucją RP, zaleceniami Komisji Europejskiej, o czym dzisiejsi obrońcy konstytucji, zdaje się, nie pamiętają.
Dziękując Ministerstwu Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej za kolejny przejaw dobrej zmiany, klub Prawo i Sprawiedliwość pozytywnie ocenia projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, druk nr 382, i poprze proponowane w nim zmiany. Dziękuję bardzo.
Dziękuję, ja jednym zdaniem.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wydaje mi się, że pani poseł Augustynowska z klubu Nowoczesnej jest chyba członkiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, razem pracujemy, takie mam wrażenie. Podczas prac w komisji ani pani, ani nikt z pani klubu nie wnosił żadnych ani tego typu zastrzeżeń, ani tego typu poprawek, a dzisiaj odczytała pani szereg wątpliwości, których większość została rozstrzygnięta w przyjętych poprawkach.
Była pani świadkiem, że to na wniosek przedstawicieli pracodawców, mając zgodę pana ministra, a właściwie ministerstwa i akceptację całej komisji, wydłużyliśmy ten okres z 7 do 10 dni, na co przedstawiciel pracodawców wyraził zgodę. A już negatywna opinia Państwowej Inspekcji Pracy, to pani poseł, przepraszam bardzo, z sufitu chyba, bo Państwowa Inspekcja Pracy obecna podczas prac Komisji Polityki Społecznej i Rodziny nie zgłaszała żadnych uwag do projektu ustawy, ba, nawet wypowiadała się...
Odpowiadam na wątpliwości, które nie są prawdziwe.
Obiecywała pani poseł jednym zdaniem.
To wszystko. Państwowa Inspekcja Pracy nie zgłaszała żadnych uwag ani żadnych wątpliwości. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Pani Minister! Panie Ministrze! Ta ustawa to nie tylko dobra zmiana. Ta ustawa to bardzo dobra zmiana, oczekiwana przez setki tysięcy pracowników, którzy przez poprzednią ekipę rządową na tzw. zielonej wyspie utracili miano pracowników, stali się zleceniobiorcami, wbrew prawu, wbrew oczekiwaniom, wbrew logice. Polska stała się atrakcyjna jedynie dzięki taniej sile roboczej. Dziękuję Ministerstwu Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej za podjęcie próby zakończenia tej wstydliwej dla naszego kraju, będącego w centrum Europy, patologii.
Panie ministrze, jako były główny inspektor pracy dziękuję za wprowadzenie uprawnienia dla Państwowej Inspekcji Pracy...
...dotyczącego kontroli o każdej porze dnia i nocy, tak jak we wszystkich krajach Europy. Czy może pan uświadomić nasze koleżanki i kolegów posłów opozycji, jak te uprawnienia wyglądają we wszystkich inspekcjach europejskich? Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia Wysokiej Izbie stanowiska klubu Prawa i Sprawiedliwości wobec uchwały Senatu, druk nr 608, w sprawie ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, druki nr 382 i 453.
Przypomnę tylko, że omawiana ustawa to dostosowanie polskich przepisów prawa pracy do dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. Ustawa ma na celu wprowadzenie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu oraz dostosowanie upoważnień do art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.
Komisja Europejska już w 2014 r. uznała zapisy art. 176 Kodeksu pracy za niezgodne z postanowieniami dyrektywy 2002/73/WE w sprawie wprowadzenia zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia i kształcenia oraz awansu zawodowego i warunków pracy. Aktualny bowiem art. 176 odnosi się do wszystkich kobiet, a nie tylko do kobiet w ciąży.
Dnia 13 maja Senat po rozpatrzeniu ustawy przyjętej przez Sejm wniósł dwie poprawki. To są poprawki o charakterze redakcyjnym, uzupełniającym i doprecyzowującym. Nadają one dwóm artykułom nowe, bardziej czytelne brzmienie. Ponadto poprawka nr 2 uwzględnia dyrektywę dotyczącą zasad techniki prawodawczej.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Klub parlamentarny poprze obie poprawki zgłoszone przez Senat w druku nr 608. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw. Zaszczyt to dla mnie tym większy, że jestem człowiekiem ˝Solidarności˝, i oczywiście z tego miejsca również przewodniczącego ˝Solidarności˝ serdecznie pozdrawiam.
Szanowni Państwo! Zacznę od przywołania paru podstawowych faktów zaczerpniętych z ˝Tygodnika Solidarność˝. W Polsce płacę minimalną otrzymuje około 1,5 mln osób. Stanowi ona równowartość około 417 euro. Dla przykładu mieszkańcy Luksemburga dostają minimalne wynagrodzenie w wysokości ok. 2000-2500 euro, a więc nieporównywalnie więcej. Z kolei w Słowenii, Grecji, Hiszpanii płaca ta wynosi ok. 1250-1500 euro. Te liczby mówią same za siebie. Nie trzeba dobierać innych racjonalnych argumentów uzasadniających oczywistość, że zmiany wprowadzane ustawą o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, za którą w pierwszym czytaniu opowiedział się klub Prawo i Sprawiedliwość, były długo wyczekiwane przez osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych. Przez wiele lat brakowało niestety woli politycznej, by te zmiany wprowadzić. Jest to możliwe dopiero teraz i z wielką satysfakcją w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mogę stwierdzić, że na naszych oczach znika iluzoryczna wizja zielonej wyspy opartej jedynie na taniej sile roboczej, powiem wprost, porównywalnej z niewolnictwem. ˝Za wiele, by umrzeć, za mało, by żyć˝ - taki jest tytuł przywołanego przeze mnie artykułu.
Mając na uwadze patologię dotyczącą nadużywania przez pracodawców umów cywilnoprawnych i potrzebę odpowiedniej ochrony osób świadczących pracę na ich podstawie, rząd uznał za zasadne wprowadzenie przepisów gwarantujących prawo do minimalnego wynagrodzenia osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych. Obecnie gwarancja minimalnego wynagrodzenia za pracę dotyczy wyłącznie pracowników, tj. osób pracujących na podstawie umowy o pracę. Osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych z reguły otrzymują stawki znacznie niższe niż minimalne wynagrodzenie. Patologia ta niestety eskaluje. Tym bardziej z satysfakcją, a wręcz z dumą, mogę stwierdzić, że wprowadzona w życie zostanie kolejna dobra zmiana zaproponowana przez rząd, na którą czekają ludzie pracy, osoby, wobec których pracodawcy nonszalancko nadużywają prawa, lekceważąc ich potrzeby i zwyczajnie ich godność.
Kontrolę nad przestrzeganiem tych przepisów dotyczących minimalnej stawki godzinowej będzie sprawować Państwowa Inspekcja Pracy. Wszyscy zleceniodawcy naruszający przepisy o minimalnej stawce godzinowej muszą się liczyć z karą grzywny od 1000 do 30 000 zł. W tych sprawach właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy zostaną też uprawnione do stosowania środków prawnych, tj. wystąpienia lub polecenia.
Przedłożona ustawa przewiduje także dwie istotne zmiany dotyczące pracowników, a więc osób świadczących pracę w ramach stosunku pracy. Pierwsza polega na rezygnacji z ustalenia wynagrodzenia pracownika w pierwszym roku jego pracy na poziomie 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Drugą zmianą jest wyłączenie dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej przy obliczaniu minimalnego wynagrodzenia za pracę. Obecnie obowiązujące przepisy stanowią, że przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika nie uwzględnia się jedynie nagrody jubileuszowej, odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę.
Kończę swoje wystąpienie, przywołując - jak na początku - bardzo obrazowe dane. Kancelaria Sedlak &amp; Sedlak podaje, iż siła nabywcza przeciętnego Polaka jest w dalszym ciągu o ponad połowę mniejsza od siły nabywczej przeciętnego Europejczyka.
Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera rządowy projekt wraz z poprawkami przyjętymi przez Komisję Polityki Społecznej i Rodziny. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Czy zagwarantowanie minimalnej stawki godzinowej dla osób świadczących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych przyczyni się do przeciwdziałania zjawisku obchodzenia przepisów prawa pracy i jednocześnie zapewni osobom świadczącym pracę na podstawie takich umów uzyskanie wynagrodzenia odpowiadającego nakładowi pracy? Czy przykład pracownika ochrony, którego kontrakt był tak skonstruowany, że stawka wynagrodzenia za pierwsze 40 godzin wynosiła 25 gr, a za pozostałe godziny 5,90, w wyniku czego aby zarobić kwotę odpowiadającą choćby minimalnemu wynagrodzeniu za pracę, człowiek ten musiałby pracować kilkaset godzin w miesiącu, przejdzie do historii? Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Pośle! Panie Ministrze Pracy i Polityki Społecznej z Rządu PO-PSL! Panie Przewodniczący Komisji Dialogu Społecznego w latach upadku tego dialogu! To wcale nie jest dobry projekt. ˝Solidarność˝ odrzuca definitywnie 67 lat, proszę o tym pamiętać. I proszę nie podpierać się porozumieniem ˝Solidarności˝ z prezydentem.
Nie, ale to porozumienie dotyczy zupełnie innego wieku. Mieliście państwo w rządzie PO i PSL 8 lat na wprowadzenie pozytywnych zmian w emeryturach. Zamiast tego wydłużyliście wiek emerytalny do 67 lat. Dzisiaj podpiera się pan 120 tys. podpisów, a zmieliliście razem z Platformą 2,5 mln podpisów. Nie wstyd? Dziękuję.
Świetnie jest po prostu. Dziękuję.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość z olbrzymią przyjemnością przedstawiam stanowisko wobec uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw, druk nr 756, oraz wobec sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, druk nr 758.
Przypomnę w tym miejscu, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość od pierwszego czytania popierał rządowy projekt omawianej ustawy, uznając, że zapisy w niej zawarte są realizacją zapowiedzianej w kampanii wyborczej dobrej zmiany, skierowanej do osób zatrudnionych na najniższych stawkach oraz do osób świadczących pracę na innych podstawach prawnych niż stosunek pracy, a więc wykonujących lub przyjmujących zlecenie lub świadczących usługi. Popieramy wprowadzone przez Senat poprawki i będziemy głosować za przyjęciem ustawy wraz z poprawkami Senatu. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Panie pośle, tak bardzo się cieszyłam, że państwo jesteście i że chcecie dyskutować o ważnym dla większości Polaków problemie dotyczącym minimalnego wynagrodzenia.
Czy pan i pana koledzy z ugrupowania zdajecie sobie sprawę z tego, że ponad 1,5 mln ludzi zarabia mniej niż najniższe wynagrodzenie? Czy państwo...
Ale dlaczego pan przeszkadza?
Nie podpisałam się, proszę pana.
Przepraszam panią poseł.
Panie pośle, był pan już, że tak powiem, dosyć boleśnie potraktowany za swoje niestosowne zachowanie, ale widzę, że konsekwentnie zmierza pan do kolejnej kary.
Nie dość, panie pośle, że nadużył pan mównicy sejmowej do tego, żeby przeprowadzić ten atak, to jeszcze w tej chwili obraża pan panią posłankę.
Jeżeli pan będzie uniemożliwiał prowadzenie obrad, przywołam pana do porządku, a następnie skieruję sprawę do komisji etyki.
Bardzo proszę, pani poseł.
Dziękuję bardzo, panie marszałku.
W zasadzie kończąc: mówimy o najniższym wynagrodzeniu, mówimy o pracownikach, którzy w świetle prawa pracownikami nie są, są zleceniobiorcami, są usługodawcami, są pracownikami gorszej kategorii w rozumieniu Kodeksu pracy. Mówimy o pracownikach, dla których, panie pośle, Trybunał Konstytucyjny niewiele znaczy, dla których najważniejsze jest to, żeby przeżyć od pierwszego do pierwszego.
Chciałam z tego miejsca bardzo serdecznie podziękować rządowi za przedłożenie tego projektu i wnieść do wszystkich parlamentarzystów o to, żebyśmy jutro tę ustawę przyjęli. Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi w udziale zaszczyt zaprezentowania stanowiska klubu Prawo i Sprawiedliwość w sprawie ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
Omawiany projekt zmian to przede wszystkim wyjście naprzeciw oczekiwaniom osób sprawujących opiekę nad osobami niepełnosprawnymi. Wprowadza on możliwość nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz świadczenia przedemerytalnego przez osoby, które pobierały świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy na podstawie ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych lub zasiłek dla opiekuna na podstawie ustawy z 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów w związku ze sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną i które utraciły to prawo w związku ze śmiercią osoby, nad którą tę opiekę sprawowały.
Klub Prawo i Sprawiedliwość popiera zasadność wprowadzenia tego rozwiązania, które uznaje, że okres sprawowania opieki nad osobami niepełnosprawnymi należy traktować tak jak okres zatrudnienia w zakresie zaliczenia tego okresu do 365 dni uprawniających do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych czy do okresu uprawniającego do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Względy zarówno demograficzne, jak i społeczne przemawiają za koniecznością wprowadzenia oczekiwanych i zaproponowanych w projekcie rozwiązań. Poszerza się krąg osób w zaawansowanym wieku, często połączone jest to z utratą pełnej sprawności, a opieka osób najbliższych stanowi najlepsze rozwiązanie dla osób wymagających opieki. To łączy się z rezygnacją z pracy zawodowej przez opiekunów, którzy powinni zostać docenieni i otrzymać wsparcie, dostateczną pomoc ze strony państwa.
Klub Prawo i Sprawiedliwość w pełni popiera projektowane zmiany i będzie głosował za ich przyjęciem. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Biuro Analiz Sejmowych w konkluzji opinii stwierdza, że obywatelski projekt ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej. Możemy odetchnąć z ulgą, bo istnieje duże prawdopodobieństwo, że Parlament Europejski nie podejmie debaty na temat ograniczania w Polsce kolejnych swobód.
Żeby zrozumieć sens propozycji Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej, trzeba wsłuchać się w głos tych, którzy prawie we wszystkie niedziele w roku pozbawieni są możliwości spędzenia tego właśnie dnia z rodziną, z dziećmi, z bliskimi. Żaden inny dzień wolny w tygodniu im tego nie zrekompensuje. Bo jak? Dorosła część rodziny jest w pracy, dzieci - w szkole lub w przedszkolu. Jak wynika z sondażu, doskonale rozumie to znakomita większość Polek i Polaków.
Pytanie, które należy zadawać w nieskończoność: Czy prawdą jest, że z tytułu wprowadzonych ograniczeń spadną dochody ze sprzedaży
i wzrośnie bezrobocie? I czy ustawa nie narusza konstytucyjnego prawa wolności gospodarczej? Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rada Ministrów 13 września br. przyjęła zmianę waloryzacji świadczeń rentowych i emerytalnych, która ma wejść w życie od 1 marca 2017 r. W propozycjach rządu podwyżka emerytur i rent ma się odbywać w oparciu o zasadę waloryzacji procentowej, z gwarantowaną minimalną podwyżką na poziomie 10 zł. Ilu świadczeniobiorców Funduszu Ubezpieczeń Społecznych będzie dotyczyć wspomniana waloryzacja?
Ponadto rząd zamierza podwyższyć do 1 tys. zł najniższą emeryturę. Kogo, jaką grupę świadczeniobiorców obejmie ta podwyżka i jaki jest szacowany koszt waloryzacji przewidzianej na 2017 r.?
Ponieważ pani poseł Mazurek nie mogła uczestniczyć w zadaniu tego pytania, to - jeśli pan marszałek nie miałby nic przeciwko temu - oddam teraz głos pani poseł Ruseckiej. Dziękuję.
W zasadzie pytanie dotyczy tylko tego szacowanego kosztu waloryzacji przewidzianej na przyszły rok i tego, czy to proponowane rozwiązanie mieści się w kwocie zabezpieczonej w budżecie. Dziękuję bardzo.
