Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Kiedy po tragedii zamachu terrorystycznego we Francji czyta się różne informacje na temat skuteczności programów bezpieczeństwa funkcjonujących we Francji, to włos jeży się na głowie. Wygląda na to, że socjalistyczne władze Francji kompletnie lekceważyły informacje na temat podejrzanych o terroryzm, a ci okazali się w gruncie rzeczy rzeczywistymi sprawcami zamachu. W kontekście niedawnej tragedii we Francji chcę zapytać władze w Polsce, nowy rząd, jak ten nowy rząd, jak pan minister czuje się przygotowany na okoliczność możliwych aktów terroryzmu w Polsce. Czy są na taką okoliczność przygotowane nasze służby i czy posiadamy odpowiednie procedury i wystarczające środki bezpieczeństwa zapewniające opanowanie takiej sytuacji? Czy nasze służby wywiadowcze, a także antyterrorystyczne są aktualnie dostatecznie zmobilizowane, a także dostatecznie wyposażone pod każdym możliwym kątem w środki do obrony ludności w Polsce na wypadek tychże aktów terrorystycznych? Jaką dokładnie jako państwo polskie przyjmiemy strategię odnoszącą się do problemu imigrantów, których fala w każdej chwili może stanąć u polskich granic? Czy istnieje już kompleksowy plan obrony kraju przed aktami nienawiści ze strony islamskich terrorystów, którzy zapewne też skierują wkrótce już ostrze nienawiści także w stronę Polaków? Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie Ministrze! Platforma Obywatelska od szeregu lat obiecywała gruntowną nowelizację ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, oczywiście celem poprawy sytuacji polskich przedsiębiorców, jednak poniosła dotkliwą porażkę na tym polu. Niemniej oczekiwanie na zdecydowaną zmianę także w tym obszarze gospodarki jest ogromne, bo niwelowanie barier w przedsiębiorczości to sztandarowe zadanie dla każdego rządu. Pan minister rozwoju zapowiedział pracę nad wzmocnieniem polskiego biznesu i polskiego kapitału z uwzględnieniem kontekstu społecznego i różnic interesów pracodawców i pracowników. Ważnym zadaniem dla rządu będzie odrodzenie formuły kompromisu w ramach Rady Dialogu Społecznego. To jest oczekiwana zmiana, bardzo ważna, jednak nie jedyna. Inną ważną, a wciąż otwartą, pozostaje kwestia usytuowania i zakresu aktywności sfery publicznej w spółkach krajowych w relacji do strony prywatnej. Przedsiębiorcy prywatni oczekują, iż w nowej, planowanej przez rząd, ustawie znajdzie się przejrzysty zapis odnoszący się do tego zagadnienia w spółkach z kapitałem mieszanym. Chciałabym zapytać: Czy są szanse na takie zmiany? Kiedy możemy liczyć na uchwalenie nowej konstytucji dla przedsiębiorców, czyli właśnie nowelizacji ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, oraz jakie ułatwienia dla działalności firm może ta ustawa zawierać? Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Ministrze! Chciałabym serdecznie podziękować za tę odpowiedź, chociaż ona jest na ten moment daleko niewystarczająca. Zdaje pan sobie chyba sprawę z tego, że oczekiwaliśmy tutaj bardziej konkretnej odpowiedzi. Niemniej rozumiem, że różnego rodzaju działania w ministerstwie i różne poważne sprawy spowodowały to, że nie mógł pan dzisiaj przyjść w pełni przygotowany.
Ja będę oczywiście jako członek komisji gospodarki odnosiła się stale do tego problemu, tak uciążliwego w sferze gospodarczej, szczególnie jeśli mówimy właśnie o przedsiębiorczości, i że tak powiem, nie będę ustawała w swoich działaniach. Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność przedstawić opinię wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii zawartego w druku sejmowym nr 134 oraz 139 - w sprawozdaniu komisji.
Projekt ma na celu odroczenie wejścia w życie przepisów rozdziału 4 ustawy, co umożliwi dokonanie w niej oczekiwanych zmian - jest to efektem przeprowadzenia dodatkowych analiz i oceny skutków regulacji - a także w niedalekiej przyszłości zezwoli na wprowadzenie mechanizmów umożliwiających dalszy rozwój oraz utrzymanie działania obecnych już biogazowni rolniczych na rynku OZE. Odroczenie wejścia w życie rozdziału 4 ustawy umożliwi ponadto przygotowanie niezbędnych regulacji w zakresie zasad lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych. Zmiany dotyczące rozdziału 4 w ustawie o odnawialnych źródłach energii, jakkolwiek budzą pewne zastrzeżenia, np. mikroproducentów na tym rynku, a także stowarzyszeń społecznych walczących o doprecyzowanie niektórych przepisów w przedmiotowej ustawie bądź dopisanie nowych, są uzasadnione na tym etapie pracy, ponieważ, po pierwsze, przepisy wymagają z uwagi na kończący się rok dodatkowej oceny skutków regulacji i wprowadzenia mechanizmów umożliwiających dalsze funkcjonowanie zagrożonym upadłością istniejącym biogazowniom rolniczym, jest to bardzo ważna kwestia do załatwienia, po drugie, przyjęte zmiany umożliwią w gruncie rzeczy przyjęcie w najbliższej przyszłości niezbędnych, tak oczekiwanych regulacji w zakresie zasad lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych, a pamiętajmy, że właśnie toczy się obecnie o to spór, taki społeczny spór, i jest on bardzo ważnym sporem w dzisiejszej naszej rzeczywistości, oraz, po trzecie, zaproponowane zmiany umożliwią dokończenie procesów inwestycyjnych, które z przyczyn niezależnych od inwestorów nie mogły zostać zakończone do końca tego roku, a wytwórcy energii elektrycznej będą mogli skorzystać z prawa do otrzymywania świadectw pochodzenia. Tak więc przyjęte przez Komisję do Spraw Energii i Skarbu Państwa zmiany przepisów w ustawie są celowe - mają zapobiec niewskazanym negatywnym skutkom ustawy o odnawialnych źródłach energii, które wcześniej już tutaj przytoczyłam.
Jednocześnie Klub Parlamentarny Prawa i Sprawiedliwości podziela stanowisko licznie występującej z uwagami do projektu ustawy grupy zainteresowanych obywateli, zwłaszcza tych zrzeszonych w stowarzyszeniach oponujących przeciw szkodliwej z punktu widzenia ochrony zdrowia lokalizacji farm wiatrakowych, że właściwe do tego ustawy powinny zostać uzupełnione jak najpilniej o rozwiązania wychodzące naprzeciw społecznym postulatom. Postulaty tych organizacji najprawdopodobniej zostaną uwzględnione jednak w odrębnej ustawie, np. w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym. Tak więc ten problem na pewno będzie rozwiązany w tej kadencji Sejmu i myślę, że te sprawy będą bardzo pilnie procedowane w najbliższej przyszłości.
Reasumując, Klub Parlamentarny Prawa i Sprawiedliwości poprze zapisy nowelizowanej ustawy z druków sejmowych nr 134 i 139 wraz z poprawkami, a ja w imieniu klubu rekomenduję uchwalenie tej nowelizacji przez Wysoką Izbę. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! W dniu dzisiejszym procedowaliśmy zmiany do druku nr 134 przyjętego w zeszłym tygodniu przez Wysoki Sejm. W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność przedstawić opinię o przyjętych w dniu dzisiejszym przez Komisję do Spraw Energii i Skarbu Państwa poprawek senackich z druku nr 153.
Wszystkie poprawki, jak państwo wiecie, zostały zaaprobowane prawie jednogłośnie przez Komisję do Spraw Energii i Skarbu Państwa. W związku z tym również opinia Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość jest pozytywna, rekomendujemy przyjęcie przez Wysoki Sejm tych poprawek i całej poprawionej ustawy. Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Spośród agencji i instytucji państwowych, które są powołane do istnienia w celu promowania i wspierania eksportu polskich producentów, przepraszam, polskich produktów, można wymienić kilka, które mają na tym polu szczególne zadania, wymienię tutaj Polską Agencję Informacji i Inwestycji Zagranicznych, Bank Gospodarstwa Krajowego, jak również Korporację Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych.
Niedawno na posiedzeniu Komisji Gospodarki i Rozwoju pan premier Mateusz Morawiecki zapowiedział, że wzorując się na najlepszych przykładach światowych, planuje powołanie silnej agencji wspierania eksportu, a także agencji rozwoju, aby ruszyły inwestycje rozwojowe. Dzisiaj chcielibyśmy zapytać pana ministra szczególnie o najbliższe plany rządu w kwestii zwiększenia polskiego eksportu zarówno na rynek europejski, jak i na rynek światowy oraz o zapowiedziane przez pana premiera działania dotyczące konsolidacji agencji rządowych, ewentualnie powołania nowych, które udrożnią bądź rozwiną możliwości eksportowe polskich producentów. Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec obywatelskiego projektu ustawy o ustanowieniu 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej.
Projekt ustawy wychodzi naprzeciw oczekiwaniom bardzo licznej w Polsce grupy obywateli zatrudnionych w branży sprzedaży bezpośredniej. Zaliczają się do niej zarówno przedsiębiorcy prowadzący małe i średnie firmy, jak i osoby prowadzące działalność gospodarczą jako samozatrudnieni. Ustanowienie dnia 17 października Dniem Sprzedaży Bezpośredniej ma na celu stworzenie przyjaznych warunków do organizacji wydarzeń społecznych i gospodarczych, konferencji, seminariów różnego typu na temat upowszechniania problemów związanych z tą branżą oraz prezentację jej działalności na polskim rynku.
Z inicjatywą uznania dnia 17 października swoistym świętem branży sprzedaży bezpośredniej wystąpili obywatele polscy, a w szczególności Polskie Stowarzyszenie Sprzedaży Bezpośredniej. Inicjatywa stowarzyszenia jest przejawem troski o stworzenie przyjaznych warunków do podnoszenia świadomości społecznej w zakresie aspektów związanych z prowadzeniem sprzedaży bezpośredniej.
Prawo i Sprawiedliwość stoi na stanowisku, że należy uszanować obywatelską inicjatywę, pod którą złożyła podpisy rzesza obywateli polskich związana ze sprzedażą bezpośrednią. W związku z tym proponujemy skierować ten projekt ustawy do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić opinię co do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o kontroli niektórych inwestycji, zwanej ustawą o kontroli.
Ma ona na celu przede wszystkim rozszerzenie katalogu podmiotów, które przez organ kontroli, Radę Ministrów, mogą zostać uznane za podlegające ochronie. Dotyczy to określonych podmiotów, które mogą zostać zakwalifikowane przez Radę Ministrów jako istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa, jak również ich potencjalnych inwestorów, którzy będą zobowiązani do złożenia zawiadomień o zamiarze nabycia lub osiągnięcia istotnego uczestnictwa lub dominacji w podmiocie podlegającym ochronie.
Istotą zmian w projekcie dotyczącym ustawy o kontroli jest jej uaktualnienie w związku z koniecznością uzupełnienia listy podmiotów podlegających ochronie, uznanych przez Radę Ministrów za strategiczne z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa. Chodzi m.in. o niektóre spółki prowadzące działalność w zakresie dostaw surowców istotnych dla produkcji i wytwarzania materiałów wybuchowych, broni i amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym lub też unikatowych w skali globalnej pierwiastków, takich jak ren.
W ustawie o kontroli zbyt wąsko określono także kompetencje komitetu konsultacyjnego, które odnoszą się jedynie do wydania rekomendacji w zakresie zasadności zgłoszenia sprzeciwu przez organ kontroli. Niezbędna w przypadku tej ustawy jest również korekta zadań rady konsultacyjnej.
Nowelizowane przepisy zawierają istotne zmiany dotyczące możliwości uzyskania doradztwa oraz ważnych z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa opinii w całym zakresie objętym ustawą. Projektowana regulacja zakłada również dostosowanie składu komitetu konsultacyjnego do niedawno uchwalonej przez Sejm ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw. Skład komitetu konsultacyjnego został uzupełniony o nowe działy, tj. o ministra właściwego do spraw energii, ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej oraz ministra właściwego do spraw gospodarki złożami kopalin.
Projektowana ustawa nie jest sprzeczna z prawem Unii Europejskiej, a także nie wpływa zupełnie na sektor finansów publicznych.
Mimo że ustawa o kontroli weszła w życie w październiku 2015 r., to tak naprawdę nie funkcjonowała, nie funkcjonował mechanizm kontroli w niej przewidziany z powodu braku odpowiedniego rozporządzenia, niewydanego przez Radę Ministrów, poprzedni rząd. Tak więc trzeba tę sytuację naprawić.
Reasumując, zmiany w projekcie ustawy z druku nr 212 są jak najbardziej celowe i sprzyjają zabezpieczeniu interesów państwa polskiego poprzez umocnienie kontroli nad strategicznymi podmiotami, jak również inwestycjami objętymi przedstawioną w tej formie kontrolą państwa.
Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera zapisy znowelizowanej ustawy z druku nr 212 i rekomenduje jej uchwalenie przez Wysoki Sejm. Dziękuję.
Pani Marszałek! Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić opinię o rządowym raporcie o pomocy publicznej w Polsce udzielonej przedsiębiorcom w roku 2014 wraz z raportem o pomocy de minimis w Polsce udzielonej przedsiębiorcom również w 2014 r.
Szanowni Państwo! Co roku rząd ma obowiązek przedstawić raport z wykonania środków pomocy publicznej i pomocy de minimis. Aktualnie mamy nieco opóźniony ten raport, ale stało się tak z uwagi na wybory odbywające się w międzyczasie, na jesieni. Jednakże rząd przesłał do Komisji Gospodarki i Rozwoju właśnie ten dokument, do którego w tej chwili mam przyjemność pokrótce się odnieść, do zawartych w nim ustaleń. Chcę powiedzieć, że po akceptacji Rada Ministrów przesłała niezwłocznie do naszej komisji tenże raport. Z prezentacji tego raportu przez przedstawicielkę UOKiK wynikają następujące wnioski i ustalenia.
Otóż na całą pomoc państwa udzieloną w Polsce składa się pomoc publiczna oraz pomoc de minimis. Jeżeli chodzi o pomoc de minimis, to są to stosunkowo niewielkie kwoty, jednakże pomoc ta nie powinna przekraczać równowartości 200 tys. euro naliczanej na jednego przedsiębiorcę w ciągu 3 lat. Żeby też całościowo spojrzeć na pomoc udzieloną przedsiębiorcom przez państwo, przedstawicielka UOKiK czy też sam urząd od kilku lat opracowują raport na temat pomocy publicznej łącznie z raportem o pomocy de minimis. Obydwa raporty są sporządzane w oparciu o uporządkowane i posegregowane dane pochodzące ze sprawozdań podmiotów, które udzielają pomocy.
W roku 2014 ok. 700 podmiotów udzieliło pomocy publicznej, a pomoc ta trafiła do ok. 45 tys. przedsiębiorców. Jeżeli chodzi o pomoc de minimis, to udzieliło jej ok. 4 tys. podmiotów i trafiła ona do 287 tys. przedsiębiorców. Łącznie dało to nam kwotę 745 tys. przypadków wsparcia ze strony państwa.
Jeśli chodzi o tę właśnie małą pomoc, de minimis, to w 2014 r. udzielono jej w wysokości 6,8 mld zł. Pomoc ta stanowiła ok. 0,4% polskiego PKB. Najwięcej z tej pomocy, niemalże 25% całości, udzielono na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jeżeli chodzi o pomoc publiczną tę większą, to ona w 2014 r. wyniosła ok. 25,3 mld zł, co stanowi 1,46% naszego PKB.
Wzrost pomocy o 15% jest efektem zaistnienia dwóch okoliczności. Po pierwsze, w roku 2014 minister środowiska rozpoczął udzielanie spółkom energetycznym pomocy publicznej w formie bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych. Była to w sumie bardzo znacząca pomoc, bo zamknęła się ona w kwocie 3,9 mld zł. Druga okoliczność z tym związana to znaczna kwota pomocy, jaka została udzielona w sektorze transportu spółkom komunikacji miejskiej. W tym przypadku pomoc była rekompensatą za realizację usług publicznych.
Proszę państwa, w roku 2014 wartość pomocy po wyłączeniu pomocy w transporcie wynosiła czy też wyniosła 19,4 mld zł. Najczęściej stosowaną formą pomocy są dotacje, stanowią one 80% wartości pomocy ogółem.
Rozróżniamy trzy rodzaje pomocy: pomoc horyzontalną, pomoc regionalną i pomoc sektorową. Najwięcej udzielono pomocy horyzontalnej, czyli takiej, która jest skierowana na cele niezwiązane ani z konkretnym sektorem i jego potrzebami, ani też z konkretnym regionem. Tego rodzaju pomoc zamknęła się w kwocie 8,6 mld zł, co stanowiło 44% pomocy ogółem. Największe pozycje w ramach pomocy horyzontalnej przypadły na pomoc w ramach programu uprawnień do bezpłatnej emisji gazów cieplarnianych, o czym już wspominałam. Kwota tej pomocy, 3,9 mld zł, została zakwalifikowana jako pomoc na ochronę środowiska. Kolejna wysoka pozycja w tym rankingu podmiotów, które najwięcej uzyskały, to jest pomoc w wysokości 3,1 mld zł z przeznaczeniem na zatrudnienie.
Na pomoc regionalną przeznaczono 8,2 mld zł, co stanowiło 42% pomocy ogółem - pomoc regionalna to 8,2 mld zł i 42% pomocy ogółem. W 2014 r. wyniosła... Jeśli chodzi o pomoc, która jest dedykowana niektórym branżom, a takie rzeczywiście tu będę wymieniać, branże, które zostały objęte znacząco tą pomocą, to w 2014 r. wyniosła ona 1,4 mld zł. Najwięcej tej pomocy sektorowej trafiło do sektora energetyki.
Jeśli chodzi o podmioty, które udzielały pomocy, to tutaj największej pomocy udzielił minister środowiska w formie bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, a na drugim miejscu znalazł się prezes Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Natomiast na trzecim miejscu plasują się organy podatkowe z kwotą pomocy w wysokości 2,9 mld zł. Ta pomoc miała przede wszystkim kształt ulg podatkowych dla przedsiębiorców działających w specjalnych strefach ekonomicznych. Także bardzo dużej pomocy udzielił pan prezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. W tym wypadku była to kwota 2,6 mld zł. Warto także, myślę, jeszcze wspomnieć o pomocy, której udzielają marszałkowie województw, bo jest to też znacząca kwota w tym wykazie. W roku 2014 marszałkowie województw przeznaczyli na pomoc publiczną 1,6 mld zł.
Proszę państwa, jeszcze może parę słów o beneficjentach tej pomocy. Są to duże przedsiębiorstwa, które otrzymały łącznie 62% ogólnej wartości pomocy publicznej, a reszta, tzn. małe i średnie firmy, w tym wypadku to pomoc stanowiąca ok. 38%. Tak że myślę, że należy tu zaznaczyć, że mali i średni przedsiębiorcy korzystają z pomocy publicznej w mniejszym zakresie, natomiast w dużo większym zakresie sięgają do pomocy de minimis. Dlatego jeżeli spojrzeć na alokację środków pomocy publicznej pomiędzy grupami przedsiębiorców, to łatwo można stwierdzić, że ona się zmienia, że jeżeli doliczymy tę pomoc de minimis, którą otrzymują mali i średni przedsiębiorcy, wówczas te proporcje się zmieniają na korzyść małych i średnich przedsiębiorstw. I tak można powiedzieć, że w tym wypadku duzi przedsiębiorcy otrzymują wówczas 47% wsparcia państwa, natomiast mali i średni już 53%.
Chcę też odnieść się do podziałów na sektory. Z punktu widzenia rodzajów działalności, którą prowadzą beneficjenci pomocy publicznej
, największą pomoc otrzymało wytwarzanie i zaopatrzenie w energię elektryczną...
Już kończę, pani marszałek, jeszcze chwilkę.
...gaz, para wodna, gorąca woda i powietrze do układów klimatyzowanych. To są właśnie ci beneficjenci, którzy...
Pani poseł, proszę kończyć.
...zajmują się wytwarzaniem tychże.
10 minut to wystarczająco dużo czasu, żeby się zmieścić z wystąpieniem w imieniu klubu.
Pani marszałek, kończąc już, powiem, że zarówno rząd, jak i przedstawiciele klubu parlamentarnego, którzy są członkami Komisji Gospodarki i Rozwoju, w tym wypadku, jeśli chodzi o ten raport, nie dopatrzyli się ani dużych odstępstw od reguł obowiązujących przy udzielaniu pomocy publicznej we wcześniejszych latach czy też w porównaniu z wcześniejszymi latami, ani też nie zauważyli nieprawidłowości dotyczących wyboru beneficjentów.
Pani poseł, proszę kończyć.
A w związku z tym w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie raportów o pomocy publicznej i pomocy de minimis w roku 2014, zawartych w drukach nr 180 i 208. Dziękuję.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić opinię wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz niektórych innych ustaw, druk sejmowy nr 275.
Projekt ma na celu, co jest istotną kwestią, wdrożenie do naszego systemu krajowego porządku prawnego dyrektywy dotyczącej materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz dwóch dyrektyw dotyczących wyrobów pirotechnicznych. Wdrożenie dyrektywy 2013/29/UE, jak również dyrektyw 2014/28/UE i 2014/58/UE wymaga zmiany ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanej w projekcie ustawy ustawą o MWC, która stanowi podstawowy akt prawny regulujący problematykę dotyczącą materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanych w projekcie ustawy MWC, oraz wyrobów pirotechnicznych, zwanych WP. Do tego niezbędne jest przygotowanie przez ministra właściwego do spraw gospodarki dwóch rozporządzeń do projektowanej ustawy zawierających przepisy implementujące ww. dyrektywy w szczegółowych kwestiach z zakresu wymagań bezpieczeństwa oraz procedur oceny zgodności MWC i WP, które nie stanowią materii ustawowej. Konieczna jest również zmiana w przepisach czterech innych ustaw.
Zmiany w przedmiotowej ustawie obejmują następujące obszary problemowe. Po pierwsze, chodzi o obowiązki producentów, importerów i dystrybutorów MWC i WP m.in. dotyczące informowania użytkowników MWC i WP o warunkach bezpiecznego użytkowania tych wyrobów. Po drugie, chodzi o obowiązki jednostek notyfikowanych związane z oznaczeniem WP za pomocą numerów rejestracyjnych oraz prowadzeniem rejestru nadanych numerów rejestracyjnych. Po trzecie, chodzi o zasady kontroli przemieszczenia MWC i amunicji, w tym przemieszczania następującego w drodze tranzytu MWC i amunicji przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Po czwarte, nadzór rynku MWC, zadania kontrolne w odniesieniu do MWC używanych w górnictwie, co stanowi nawet ok. 98% rynku MWC w Polsce, były dotychczas i będą nadal wykonywane przez Wyższy Urząd Górniczy. Nie została natomiast uregulowana kwestia nadzoru nad rynkiem MWC używanych do prac wyburzeniowych, czym jednak zgodnie z właściwością zajmuje się Państwowa Inspekcja Pracy. Po piąte, chodzi o sankcje dla podmiotów gospodarczych działających w obszarze MWC i WP za nierespektowanie wymagań ustawy.
W dyrektywie 2014/28/UE brak jest regulacji dotyczących ograniczeń wiekowych w dostępie do MWC, w związku z czym w art. 19 pkt 1 ustawy o MWC utrzymana została dotychczasowa dolna granica wieku, tj. ukończone 21 lat. W projekcie ustawy wprowadzono również zmiany w celu usunięcia niejasności w obowiązujących przepisach stwierdzonych w toku praktycznego ich stosowania przez organy administracji publicznej oraz przez przedsiębiorców zajmujących się MWC i WP.
Reasumując, proponowane przez rząd zmiany przepisów ustawy są celowe i sprzyjają zabezpieczeniu interesów państwa polskiego, przyczyniają się do podniesienia poziomu bezpieczeństwa obywateli, a jednocześnie użytkowników MWC oraz WP, jak również przyczyniają się do ochrony środowiska naturalnego. Można stwierdzić również, że przyczyniają się bezpośrednio do wyeliminowania różnej materii przeszkód w handlu wewnątrzwspólnotowym.
W związku z tym klub Prawa i Sprawiedliwości poprze zapisy znowelizowanej ustawy, druk nr 275, i rekomenduje jej uchwalenie przez polski Sejm. Dziękuję bardzo.
Dziękuję, pani marszałek.
Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Dziś zadajemy pytanie o strategię działalności na najbliższe lata Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 w Sosnowcu w związku z niepokojącymi informacjami zarówno od pacjentów, jak i od personelu szpitala dotyczącymi ewidentnych problemów dyrekcji w zarządzaniu szpitalem, bieżących problemów kadrowych oraz braku środków na bieżącą działalność.
Personel i pacjenci od lat oczekują na poprawę wyposażenia w niezbędne do pracy środki - chodzi o środki ochrony osobistej, leki, zestawy diagnostyczne, sprzęt niezbędny do funkcjonowania oddziałów szpitalnych. Powszechną praktyką w tym szpitalu jest demonstracyjne, wręcz pałacowe wyposażenie niektórych oddziałów przy wykorzystaniu ogromnych nakładów finansowych, podczas gdy niektóre oddziały borykają się z dosłownie podstawowymi problemami.
Istotnym problemem jest coraz gorsza atmosfera pracy, szczególnie na niektórych oddziałach, m.in. mam tu na myśli SOR i ortopedię, ale to dotyczy także innych oddziałów. Sytuacja ta doprowadziła do wewnętrznych konfliktów i w konsekwencji do odejścia z pracy uznanych specjalistów. Eskalacja konfliktu w szpitalnym oddziale ratunkowym, który jest przyczyną zwalniania pracowników medycznych, doprowadziła obecnie do sytuacji, że na dzisiaj powstał ogromny problem z dyżurami i bieżącą obsadą SOR. Są dni, kiedy obsada lekarska jest niezgodna z wymogami Narodowego Funduszu Zdrowia dla centrum urazowego. Od 1 kwietnia 2016 r. praktycznie SOR pozostaje bez obsady lekarskiej.
W związku z tym mamy dwa zasadnicze pytania do pana ministra. Czy Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nr 5 w Sosnowcu
spełnia kryteria centrum urazowego, którego uruchomienie było warunkiem pozyskania ogromnych nakładów finansowych przeznaczonych na remont, z uwzględnieniem m.in. lotniska? Jak wytłumaczyć w dobie kryzysu kadrowego wśród lekarzy specjalistów odejście wielu osób, co skutkuje brakiem niezbędnej kadry spełniającej wymogi centrum urazowego? Specjaliści zamieniani są przez przypadkowe osoby, do dyżurów w ramach SOR przymuszani są rezydenci. Czy pan minister wie, co dzieje się w tym szpitalu?
Chciałabym się odnieść do pana wypowiedzi. Panie ministrze, satysfakcjonuje nas na pewno to, że jeśli okaże się, iż rzeczywiście ten szpital nie może funkcjonować jako centrum urazowe, podejmiecie próbę uzyskania informacji o tym, co tak naprawdę przyczyniło się do powstania tej bardzo niedobrej sytuacji, ponieważ to jest szpital, można powiedzieć, o znaczeniu strategicznym. Ten szpital za czasów pana prof. Religi miał się znaleźć w sieci szpitali, tej podstawowej sieci szpitali, które mają udzielać opieki wszystkim mieszkańcom, szczególnie z województwa śląskiego. W związku z tym dla nas to jest bardzo ważna sprawa. Dziękujemy za to, że państwo przeprowadzicie... bo, jak się zdaje, będzie ta kontrola i powiadomienie Narodowego Funduszu Zdrowia o tej bardzo szkodzącej szpitalowi
sytuacji, a przede wszystkim narażającej pacjentów na to, że nie uzyskają tej podstawowej opieki związanej z centrum urazowym. Bardzo dziękujemy za to i trzymamy tutaj pana ministra za słowo, że ta kontrola zostanie przeprowadzona, bo tych konfliktów w szpitalu, nie tylko związanych z personelem, jest naprawdę bardzo dużo, nie było czasu, by je tu wymieniać. Tak że bardzo proszę o zainteresowanie się po prostu tą szczególną sytuacją. Dziękuję bardzo.
Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie Ministrze! Państwo zasiadający w klubie Kukiz’15 nie zdają sobie sprawy z tego, co działo się w ciągu minionych 8 lat. Mianowicie od czasu reformy ustrojowej w Polsce, czyli od 1989 r., żaden rząd sprawujący władzę w naszym kraju nie odznaczał się taką butą, takim tupetem w polityce kadrowej...
...dotyczącej sprawowania nadzoru nad państwowym majątkiem jak właśnie rząd PO-PSL.
Przy ogromnym deficycie budżetowym, ogromnym długu publicznym, zresztą wygenerowanym w dużej mierze przez ten rząd, rozbudowywano ciągle aparat administracji państwowej do tego stopnia, że w ciągu 8 lat rządów PO-PSL zatrudniono w administracji państwowej dodatkowo ponad 100 tys. urzędników. A premier Tusk wstępował na swój urząd z hasłami cięcia stanowisk urzędniczych...
Dziękuję.
Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! Dzisiaj, a właściwie wczoraj ze zdumieniem wysłuchałam ataku na nasz rząd, a także na samą panią minister polityki społecznej.
Wobec tego, co wyprawiał w tamtym czasie, w ciągu tamtych lat pan minister Kosiniak-Kamysz, atakując bezpardonowo rząd w dniu wczorajszym, to przypominam sobie...
...jaką politykę oszczędności wobec rodzin sam stosował. Były to wręcz drakońskie oszczędności wobec rodzin.
Proszę pani, od lat nie było podnoszone kryterium dochodowe, które mogłoby podnieść poziom dobrobytu w rodzinach. I przez całe lata, przez 8 lat bodajże nie podnosił tego kryterium.
Wobec tego, jeśli chodzi o te oszczędności naszego rządu, chciałabym panią minister zapytać, jaka agencja reklamowa przygotowała strategię kampanii 500+, bo w tym kontekście oszczędności wydaje mi się to istotnym tematem.
Chciałabym się odnieść do tego, co pani minister powiedziała dzisiaj rano w telewizji. Chodzi o to, że część rodzin
do tej pory nie dostała dodatku 500+. W związku z tym chciałabym zapytać, czy zostały podjęte działania, które ułatwią złożenie wniosku o świadczenie wychowawcze. Dziękuję bardzo.
Dziękuję, pani marszałek.
Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie Ministrze! Już niespełna dwa miesiące pozostały do wielkiego wydarzenia, które odbędzie się w naszym kraju, chodzi mianowicie o Światowe Dni Młodzieży. Zarówno Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, jak i strona kościelna w swoim czasie opublikowały dokumenty odnoszące się do stanu zaawansowania przygotowań. Jednym ze wskazywanych w raporcie problemów jest stan przygotowań w miejscowości Brzegi nieopodal Wieliczki, gdzie planowane jest spotkanie młodzieży z Ojcem Świętym Franciszkiem, dlatego bardzo prosiłabym o następujące informacje: jak przebiegają prace związane z przygotowaniem wizyty Ojca Świętego, jakie jest ich zaawansowanie, czy ustalono już ostateczny harmonogram wizyty Ojca Świętego w Polsce, czy zabezpieczono środki finansowe i czy są one wystarczające, jaki jest ich rozdział.
Panie ministrze, jeszcze dodatkowo, w ostatniej chwili nabyłam informację o dwóch konkretnych problemach, którymi muszę się także podzielić. To szczegółowe kwestie, ale pozwolę sobie to przekazać. Mianowicie 28 lipca 2016 r. w Częstochowie odbędą się uroczystości z udziałem Ojca Świętego, jak wiemy, i będzie msza święta oraz nabożeństwa, które odbędą się z udziałem Zgromadzenia Narodowego oraz prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Dla posłów, senatorów i najważniejszych osób w państwie, również ze względów bezpieczeństwa, ma być wybudowana specjalna platforma połączona z wałami jasnogórskimi. Ojcowie paulini mieli otrzymać na ten cel od państwa środki w wysokości ok. 0,5 mln zł. Wszystko było zgłoszone i zaaprobowane na spotkaniach ze stroną rządową. Do dzisiaj ojcowie paulini nie otrzymali ani grosza, nikt też z nimi nie rozmawiał. Z własnych środków, własnymi siłami budują więc platformę dla
Zgromadzenia Narodowego. Czy ojcowie paulini mają szansę otrzymać wsparcie na tę inwestycję? To pierwsze pytanie.
Drugie. 28 czerwca 2016 r. do Częstochowy przyjedzie 1,5 mln ludzi. Zgodnie z przepisami bezpieczeństwa do strefy zero nie będzie można wchodzić z własną wodą do picia. Okazuje się, że jest to poważny problem. Pielgrzymi muszą otrzymać wodę po wejściu do strefy zero, gdyż będą w niej przebywać 6-8 godzin.
Do dzisiaj służby rządowe nie określiły, w jaki sposób woda zostanie zapewniona i kto ma pokryć koszty związane z jej zakupem i dystrybucją, zgodnie ze...
Dziękuję.
...standardami bezpieczeństwa. Kiedy ta sprawa zostanie załatwiona? Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Jako przedstawiciel grupy posłów wnioskodawców mam przyjemność przedstawić państwu projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii, druk sejmowy nr 476.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw usuwa przede wszystkim wątpliwości interpretacyjne, prawne i redakcyjne dotyczące przepisów zawartych w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, wprowadza narzędzia do sterowania miksem energetycznym, rozdziela rolę prosumenta od producenta energii oraz rozszerza definicję prosumenta.
Pragnę państwu przedstawić podstawowe zmiany w systemie OZE. Jest to wprowadzenie przejrzystych zasad w zakresie wytwarzania i wykorzystywania na własne potrzeby energii elektrycznej z OZE w mikroinstalacjach przy założeniu, że takie działania nie będą nakierowane na osiąganie zysków, a jedynie wprost na zaspokajanie własnych potrzeb energetycznych. Proponujemy także redukcję obowiązków informacyjnych po stronie wytwórców energii w mikroinstalacjach. Kolejna rzecz, która się zmieni, to abolicja dla wytwórców, którzy nie spełnili obowiązków informacyjnych przed wejściem w życie ustawy. Chcielibyśmy także zagwarantować prawa konsumenckie prosumentom. Przewidujemy zmianę definicji instalacji OZE oraz wprowadzenie nowej definicji hybrydowej instalacji OZE. Dokonanie zmian w aukcyjnym systemie wsparcia to również jest element zmiany dotyczącej instalacji OZE w zakresie podziału aukcji na koszyki technologiczne oraz promowanie w większym wymiarze technologii, które wytwarzają energię w sposób stabilny i przewidywalny. Pragniemy wprowadzenia możliwości bardziej efektywnego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów biomasy. Pragniemy likwidacji zbędnych elementów zawartych w oświadczeniach składanych przez wytwórców energii w instalacjach OZE wykorzystujących biomasę, biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny oraz likwidacji zagrożenia odebrania całości wsparcia w sytuacji wytworzenia w wyżej wymienionych instalacjach części energii w oparciu o inne paliwo. Postulujemy wprowadzenie możliwości budowy nowoczesnych dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego.
W noweli także będzie zawarte doszczegółowienie kwestii związanych z dopuszczalną wartością pomocy publicznej. Zamiast nazwy Operator Rozliczeń Energii Odnawialnej SA chcemy zaproponować nazwę Zarządca Rozliczeń SA. Proponujemy także wprowadzenie procedury badania tzw. efektu zachęty dla wytwórców biogazu rolniczego. Jeśli chodzi o zmianę elementów nazewnictwa... Proponujemy, jeśli chodzi o prosumenta, aby projekt regulacji tworzył podstawy konkurencyjnego, bezpiecznego i zrównoważonego rynku energii odnawialnej, w związku z czym należy zagwarantować umocnienie istniejących reguł konkurencyjnych oraz wysoki poziom ochrony adresatów regulacji, w tym konsumentów. Proponujemy odstąpienie od mechanizmu wsparcia dla prosumentów opierającego się na dystrybuowaniu pomocy publicznej. Prosumentami są odbiorcy końcowi, którzy jednocześnie są mikrowytwórcami wytwarzającymi energię elektryczną w celu jej zużycia na własne potrzeby. Pragniemy rozszerzyć definicję prosumenta, obejmując nią także jednostki samorządu terytorialnego, organizacje, związki wyznaniowe, innych odbiorców końcowych, wytwarzających energię na własne potrzeby.
Co do, proszę państwa, istotnej sprawy, sprawy odstąpienia od mechanizmu wsparcia dla prosumentów - opiera się on na dystrybuowaniu pomocy publicznej - chodzi właśnie o to, że w związku z tym, że ten mechanizm jest oparty na dystrybuowaniu pomocy publicznej, proponujemy całkowicie inne rozliczenie i odstąpienie od dotychczasowego mechanizmu związanego z rozliczeniami z prosumentami.
Prosumentami są odbiorcy końcowi, którzy jednocześnie są mikrowytwórcami wytwarzającymi energię elektryczną w celu jej zużycia na własne potrzeby. Takie proste zdefiniowanie prosumentów prowadzić będzie do rozwoju tego segmentu rynku OZE bez konieczności ponoszenia obciążeń ze strony innych odbiorców końcowych. Należy bowiem zauważyć, iż konstrukcja, która miała wejść w życie, zawarta w rozdziale 4 ustawy o OZE, polegająca na stałej taryfie gwarantowanej, której wartość sięgała 0,75 zł za 1 kWh, wiązałaby się z koniecznością ponoszenia niewspółmiernych obciążeń finansowych, w szczególności przez pozostałych odbiorców końcowych. Cena 1 MWh wytworzonej w tej instalacji energii elektrycznej sięgałaby 750 zł przy cenie rynkowej oscylującej w okolicach 170 zł. Na etapie prac nad tą ustawą, nad ustawą o OZE, oraz aktów wykonawczych do przedmiotowej regulacji współpracowaliśmy z resortem gospodarki i właśnie resort gospodarki szacował roczny koszt wsparcia mikroinstalacji z zastosowaniem stałej ceny gwarantowanej na poziomie 94 mln zł w pierwszym roku dla 25-procentowego dopuszczonego do tego systemu wolumenu 800 MW. Powyższe oznacza, iż możliwa wysokość wsparcia z tytułu stałej ceny gwarantowanej według regulacji w dotychczasowym brzmieniu wynosiłaby około 400 mln zł. Stąd zmiana podejścia do wsparcia prosumentów. Przewidziana jest możliwość korzystania z rozliczenia różnicy między ilością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci a ilością energii elektrycznej pobranej z tej sieci w stosunku następującym - proponujemy, aby to wyglądało w ten sposób: od 1 do 0,7 w wypadku energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 7 kW, od 1 do 0,5 w wypadku energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 7 kW i - trzecia opcja - od 1 do 0,35 w wypadku energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji, dla której prosument korzystał ze wsparcia ze środków publicznych na zakup lub instalację mikroinstalacji lub jej części.
Jeśli chodzi o ten mechanizm, to zakłada on możliwość rozliczenia przez prosumenta ilości energii elektrycznej wprowadzanej do sieci i ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w okresie 365 dni. Jest to rozliczenie w formie upustu. Jednocześnie określono w przepisach, że rozliczenie energii przez prosumenta nie stanowi działalności gospodarczej i nie jest świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W naszej noweli pojawia się także definicja mikro- i makroklastrów energii. Koncepcja mikro- i makroklastra energii to kolejny element służący do realizacji zadania polegającego na zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego tak w wymiarze krajowym, jak i lokalnym. Mikro- i makroklastry jako cywilnoprawne porozumienia interesariuszy, w których skład wchodzą osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki nieposiadające osobowości prawnej, jednostki naukowe, jednostki badawczo-rozwojowe lub jednostki samorządu terytorialnego, mają służyć przede wszystkim integracji lokalnych środowisk oraz zasobów w celu budowy instalacji do wytwarzania paliw i energii lub do efektywniejszego wykorzystywania lokalnie dostępnej infrastruktury energetycznej. Chodzi o tworzenie obszarów energetycznie samowystarczalnych.
Zgodnie z dodaną jednostką redakcyjną w art. 38a w projekcie ustawy działalność gospodarcza w ramach mikro- lub makroklastra energii może być realizowana w oparciu o koncesję dla podmiotu, który koordynuje tę część wspólnego przedsięwzięcia na podstawie umowy z pozostałymi podmiotami. Gwarancją odpowiedniego współdziałania operatora sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, z którą zamierza współpracować mikro- lub makroklaster energii, jest jego zobowiązanie do zawarcia umowy o świadczenie usług dystrybucji z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do tej sieci, na zasadzie równego traktowania, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dystrybucji energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci.
Nawet jeśli powyższe warunki nie zostaną spełnione, operator sieci dystrybucyjnej może odmówić zawarcia umowy, ale odmowa jest sporządzana w formie pisemnej wraz z uzasadnieniem jej przyczyn. Taka odmowa zostanie przesłana do żądającego zawarcia umowy o świadczenie dystrybucji, a dodatkowo o odmowie powiadamiany jest prezes Urzędu Regulacji Energetyki. Jeśli dojdzie w tej sytuacji do sprawy spornej, sprawę dotyczącą odmowy zawarcia umowy rozstrzyga prezes URE na wniosek strony. Prezes URE wyposażony jest w dodatkowy instrument prawny, ponieważ może wydać na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określi warunki dystrybucji energii do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.
Zaproponowana zmiana definicji instalacji OZE ma na celu eliminację zgłaszanych przez inwestorów problemów powstających na gruncie dotychczasowej definicji w zakresie jednego miejsca przyłączenia oraz wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła z jednego rodzaju odnawialnych źródeł energii. Tak ujęta definicja instalacji OZE przyczyni się do eliminacji barier rozwojowych OZE oraz obniży koszty inwestycyjne, które w przypadku realizacji inwestycji przy uwzględnieniu dotychczasowego brzmienia wyżej wymienionej definicji w niektórych przypadkach byłyby wyższe.
Dodatkowo zaproponowano uzupełnienie zawartego w art. 2 ustawy OZE słowniczka o definicję hybrydowej instalacji OZE, która rozumiana jest jako zespół co najmniej dwóch instalacji OZE, różniących się charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii i tworzących w wyniku połączenia spójny elektroenergetycznie i obszarowo zestaw zapewniający odbiorcy stały dostęp do energii elektrycznej stosownie do wymagań jakościowych określonych w przepisach Prawa energetycznego lub w umowie kompleksowej zawartej z odbiorcą. Taki zespół instalacji może być też wspomagany magazynem energii i wówczas oddawana z niego energia elektryczna jest traktowana jako energia z odnawialnego źródła energii. Powyższa propozycja, w połączeniu z dalszymi propozycjami zmian w zakresie aukcyjnego systemu wsparcia, ma na celu promowanie instalacji, które poprzez integracje różnych źródeł OZE charakteryzować się będą większą stabilnością wytwarzania energii.
Jeśli chodzi o system aukcyjny, to w odniesieniu do niego zaproponowano wprowadzenie koszyków/grup technologicznych, tak aby możliwe było bardziej efektywne kształtowanie miksu OZE, w sposób uwzględniający bieżące zapotrzebowanie oraz kwestie bezpieczeństwa energetycznego. Chodzi o konieczność wytwarzania energii w sposób stabilny i przewidywalny.
Mając powyższe na uwadze, projekt zakłada wprowadzenie nowych zasad ustalania maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w następnym roku kalendarzowym poprzez uwzględnienie poszczególnych koszyków technologicznych. Zgodnie z projektem aukcje przeprowadza się odrębnie na sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach OZE. Po pierwsze, o stopniu wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej, łącznej bez względu na źródło pochodzenia, większej niż 3504 MWh/MW/rok. Punkt 2: wykorzystujących do wytworzenia energii elektrycznej ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i komunalnych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, w tym odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o odpadach w zakresie kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów. Tutaj również będzie miała miejsce sytuacja, w której emisja CO
jest nie większa niż 100 kg/MWh, o stopniu wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 3504 MWh/MW/rok. Trzeba tutaj również zaznaczyć, że rzecz dotyczy członków makroklastra energii, pkt 4, a także członków mikroklastra. No i są jeszcze inne przypadki niż wymienione w tych punktach, ale nie wchodzę już głębiej w szczegółowość tego tematu.
Zmiany w aukcyjnym systemie wsparcia zakładają również możliwość uczestnictwa w aukcji hybrydowej OZE. Powyższe działanie ma na celu umożliwienie pełnego wykorzystania synergii pomiędzy instalacjami OZE wykorzystującymi do wytwarzania energii elektrycznej różne rodzaje OZE, tak aby możliwe było wytwarzanie energii w sposób stabilny i przewidywalny w dłuższym horyzoncie czasowym.
Celem wprowadzenia definicji biomasy lokalnej jest zapewnienie efektywnego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów biomasy. Analiza dotychczasowych trendów w zakresie energetycznego wykorzystania biomasy wskazuje, iż dotychczasowe przepisy wprowadzone z myślą o wykorzystaniu lokalnie dostępnych zasobów - w szczególności biomasy stanowiącej pozostałość lub odpad z produkcji rolnej oraz sektora rolno-spożywczego - nie przyczyniają się w pełni do osiągnięcia założonych celów.
W art. 119a projektu ustawy wskazujemy, iż minister właściwy do spraw energii może określić w drodze rozporządzenia promień obszaru, z którego może być pozyskana biomasa lokalna, nie większy niż 300 km od jednostki wytwórczej, w której zostanie wykorzystana, biorąc pod uwagę konieczność efektywnego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów biomasy. Do czasu wydania ww. rozporządzenia promień obszaru, z którego może być pozyskana biomasa lokalna, nie może przekroczyć 300 km od jednostki wytwórczej, w której zostanie wykorzystana.
Proszę państwa, z innych spraw należy jeszcze powiedzieć także o tym, iż uproszczenie dotyczy również oświadczeń składanych przez wytwórców energii w instalacjach OZE wykorzystujących biomasę, biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny. Projekt przewiduje likwidację konieczności wskazania, iż wykorzystywana biomasa nie zawiera substancji niewystępujących naturalnie w danym rodzaju biomasy, z uwagi na problematyczny charakter regulacji oraz brak możliwości uniknięcia drobnych zanieczyszczeń.
Dodatkowo dokonane zmiany likwidują zagrożenie odebrania całości wsparcia w sytuacji wytworzenia w ww. instalacji części energii w oparciu o inne paliwo poprzez wskazanie m.in., że świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla tej części energii elektrycznej, do wytworzenia której wykorzystano itd., oraz, co należy podkreślić, iż zgodnie z dotychczasowym brzmieniem treści przedmiotowych oświadczeń każde najdrobniejsze uchybienie w zakresie wykorzystywanych paliw powodowało, iż cała energia nie mogła być zaliczona jako energia z odnawialnego źródła energii. Dzięki wprowadzeniu proponowanych rozwiązań możliwe będzie wyłączenie jedynie tego wolumenu energii, który został wytworzony w oparciu o inne paliwa.
W projekcie nowelizacji zostały także umieszczone przepisy, dzięki którym umożliwi się tworzenie nowych dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego oraz ich uczestnictwo w systemie aukcyjnym, co ma na celu promowanie tworzenia instalacji wytwarzających energię elektryczną w sposób stabilny, a także budowanie zwiększonego popytu na lokalnie dostępne zasoby biomasy.
Mając na uwadze powyższe, dokonano szeregu zmian pozwalających na partycypację w systemie aukcyjnym przedmiotowych jednostek. Do zmian tych należy zaliczyć przede wszystkim: korektę definicji dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, wprowadzenie konieczności określenia ceny referencyjnej dla tych instalacji, jak również wyłączenie tego typu instalacji z ograniczeń, które dotychczas znajdowały się w art. 44 ust. 8 ustawy OZE.
W projekcie zaproponowano również powierzenie zadań wynikających z ustawy OZE funkcjonującemu stabilnie od wielu lat podmiotowi mającemu niezbędne doświadczenie w wykonywaniu analogicznych zadań w sektorze elektroenergetycznym - chodzi o Zarządcę Rozliczeń SA - i likwidację działalności spółki znajdującej się dopiero na wstępnym etapie organizacji - chodzi o Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej SA. Poprzez wykorzystanie efektów synergii ograniczy to koszty funkcjonowania systemu do minimalnego poziomu i poprawi zarządzanie środkami finansowymi.
Jeśli jeszcze chodzi o sprawy związane z Zarządcą Rozliczeń SA, to chcę dopowiedzieć, że Zarządca Rozliczeń SA z powodzeniem od 2008 r. zajmuje się uzyskiwaniem finansowania i jego rozliczaniem w ramach procesu udzielania pomocy publicznej na pokrycie kosztów osieroconych i kosztów gazu ze środków pochodzących z opłaty przejściowej na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej.
Powierzenie Zarządcy Rozliczeń SA także obowiązku udzielania wsparcia w ramach ustawy OZE zagwarantuje, że system ten nie będzie generował dodatkowych kosztów organizacyjnych i operacyjnych, a podmiot wypłacający sprawnie zrealizuje te zadania z uwagi na zdobyte dotychczas doświadczenie. Wynikać to będzie z faktu, że podmiotem odpowiedzialnym za pobieranie środków z opłaty OZE będzie OSP, świadczący usługę udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego - KSE, a płatnikiem opłaty OZE będą OSD, korzystający z tej usługi. W ramach procesu będą wykorzystywane rozwiązania techniczne i organizacyjne - tu płatnicy OZE są jednocześnie płatnikami opłaty przejściowej - stosowane już do celów gromadzenia opłaty przejściowej na gruncie ustawy o KDT, co pozwoli uniknąć dodatkowych kosztów, jakie pociągałoby za sobą samodzielne prowadzenie tego procesu przez Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej SA, wymagające zbudowania od podstaw kanałów komunikacyjnych i finansowych z każdym płatnikiem OZE z osobna.
Wykorzystane zostaną efekty synergii zarządzania środkami finansowymi, potencjał organizacyjny i ugruntowana pozycja. Unika się w ten sposób ryzyka dla sprawnego rozpoczęcia funkcjonowania nowego systemu wsparcia, związanego z tworzeniem od podstaw nowego podmiotu i z koniecznością nabycia odpowiedniej sprawności pod względem organizacyjnym.
Tutaj może podkreślenia wymaga fakt, że powierzenie funkcji operatora rozliczeń energii odnawialnej Zarządcy Rozliczeń SA umożliwi, po wprowadzeniu odpowiednich zmian w ustawie o KDT, zastosowanie także dla systemu wsparcia OZE sprawdzonego na gruncie ustawy o KDT rozwiązania polegającego na uzyskiwaniu zewnętrznego finansowania w przypadku przejściowego niedoboru środków finansowych w systemie wsparcia OZE. Realne korzystanie z tego mechanizmu możliwe jest w praktyce wyłącznie w przypadku podmiotu posiadającego odpowiednio długą historię kredytową oraz zdobytą wiarygodność. Tak jest właśnie w przypadku Zarządcy Rozliczeń SA.
Ponadto powierzenie realizacji dwóch systemów wsparcia Zarządcy Rozliczeń SA umożliwi, pod określonymi warunkami, uniknięcie dodatkowych kosztów finansowych w przypadku, gdy na rachunku jednej opłaty powstanie deficyt środków, a na rachunku drugiej opłaty wystąpi ich nadwyżka.
Ustawa o KDT wprowadza szereg ograniczeń właścicielskich, zapewniając pełną transparentność procesu zarządzania gromadzonymi funduszami i kontrolę nad tym procesem. Zgodnie z art. 49 ust. 2 ustawy o KDT zysk Zarządcy Rozliczeń SA można przeznaczyć wyłącznie na finansowanie działalności określonej w tej ustawie. Ustawowo określone są zasady nadzoru sprawowanego przez ministra właściwego do spraw energii nad spółką Zarządca Rozliczeń SA.
Zarządca Rozliczeń SA od 2008 r. realizuje program pomocy publicznej w ramach ustawy o KDT, a zadaniami spółki są: gromadzenie środków finansowych, zarządzanie tymi środkami oraz ich wypłata wytwórcom objętym programem pomocy publicznej na zasadach określonych w ustawie o KDT, czyli działania analogiczne do przewidzianych dla OREO SA. Działalność spółki została sklasyfikowana jako pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych.
Podsumowując powyższe, wybrano najtańszy i najbardziej efektywny sposób wstąpienia przez ZR SA w prawa i obowiązki OREO SA przy zachowaniu należytej dbałości o interes Skarbu Państwa, pracowników oraz następstwa zobowiązań wobec kontrahentów OREO SA.
Dodatkowo w art. 47a wprowadzono obowiązek potwierdzenia tzw. efektu zachęty dla wytwórców biogazu rolniczego, zgodnie z którym wytwórca, który zamierza wytwarzać biogaz rolniczy w instalacjach OZE oraz chce uzyskać świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, jest obowiązany złożyć do prezesa URE wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty. Przepis ten ma za zadanie wypełnić lukę prawną w zakresie dotyczącym tzw. efektu zachęty dla tych wytwórców, którzy nie podlegają obowiązkowi koncesyjnemu. Przepis ten ma na celu zapewnienie spójności regulacji z unijnymi przepisami dotyczącymi pomocy publicznej.
Po pierwsze, w art. 6c po ust. 1 przewidziano dodanie ust. 1a, tak aby prosumentowi będącemu konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny przysługiwało prawo złożenia do przedsiębiorstwa energetycznego reklamacji dotyczącej przyłączenia mikroinstalacji, rozliczania i dystrybucji tej energii. Ponadto dotychczas brak było sprecyzowania trybu reklamacyjnego dla prosumenta będącego konsumentem. Zaproponowany przepis umożliwi polubowne rozwiązanie sporu z przedsiębiorstwem energetycznym.
Po drugie, zgodnie z art. 7 ust. 8d
przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej oprócz faktu, że potwierdza złożenie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d
, i odnotowuje datę jego złożenia, zostało zobowiązane również dokonać przyłączenia do sieci mikroinstalacji na podstawie zgłoszenia w terminie 30 dni od dokonania tego zgłoszenia. Dotychczas brak jest terminu przewidzianego na dokonanie przyłączenia w trybie zgłoszenia. Powinien on jednak być, tak jak w przypadku określenia warunków przyłączenia.
Po trzecie, w art. 7 w ust. 8d
wprowadzono zapis, iż operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego może zmniejszyć obciążenie lub odłączyć od sieci mikroinstalację przyłączoną do sieci tego operatora w przypadku, gdy wytwarzanie energii elektrycznej w tej mikroinstalacji stanowi zagrożenie bezpieczeństwa pracy tej sieci. Zmniejszenie obciążenia lub odłączenie od sieci mikroinstalacji musi być proporcjonalne w odniesieniu do wszystkich mikroinstalacji przyłączonych do sieci danego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz do zagrożenia bezpieczeństwa pracy tej sieci.
Po czwarte, w art. 8 ust. 1 dostosowano katalog spraw spornych dotyczących odmowy przyłączenia mikroinstalacji, nieprzyłączenia mikroinstalacji pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 8d
pkt 2 ustawy Prawo energetyczne, nieuzasadnionego zmniejszenia obciążenia lub odłączenia od sieci mikroinstalacji, które może nastąpić na skutek zastosowania art. 7 ust. 8d
ustawy Prawo energetyczne. W tych sprawach rozstrzyga prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek strony. Obecnie brak jest stosownego trybu rozstrzygania sporów w ww. sprawach.
Aby umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie się do projektowanych przepisów, przewidziano, że obowiązek dochowania minimalnego udziału biomasy lokalnej, o którym mowa w szeregu artykułów, których tutaj nie będę wymieniać, jest to wszystko zapisane w projekcie ustawy zmieniającej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, będzie miał zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r.
W nowelizacji ustawy przewiduje się także likwidację zbędnych barier rozwoju tego obszaru energetyki w skali mikro, tj. obowiązków informacyjnych mikrowytwórców. Zniesienie tej bariery może być dodatkowym bodźcem, który wpłynie pozytywnie na rozwój instalacji prosumenckich w Polsce. Jest też w projektowanej regulacji abolicja informacyjna, która dotyczy prosumentów, biogazowni rolniczych, wytwórców energii z małych instalacji OZE. Jeśli chodzi o tę abolicję, w projekcie zniesiono obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lub 2 oraz w art. 20 ust. 1 lub 2 ustawy o OZE. Ponadto przewidziano możliwość odstąpienia od nakładania kar pieniężnych na mikrowytwórców, którzy nie dopełnili tych obowiązków. Zgodnie z proponowanymi przepisami na wniosek mikrowytwórcy prezes Urzędu Regulacji Energetyki odstąpi od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170 ust. 4 pkt 2 ustawy o OZE, a wszczęte lub prowadzone w tej sprawie postępowanie administracyjne zostanie umorzone. Podobnie na wniosek mikrowytwórcy z biogazu rolniczego prezes Agencji Rynku Rolnego odstąpi od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170 ust. 7 pkt 2 ustawy o OZE, a wszczęte lub prowadzone w sprawie postępowanie administracyjne ulegnie umorzeniu. Wnioski, o których mowa powyżej, będzie można złożyć w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
W zakresie wytwórców w małych instalacjach OZE na wniosek wytwórcy, który nie przedłożył w terminie prezesowi URE kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy o OZE, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe informacje, prezes URE będzie mógł obniżyć wysokość nakładanej kary lub odstąpić od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170 ust. 4 pkt 1 ustawy o OZE. Podobnie w zakresie wytwórców w instalacjach OZE wykorzystujących biogaz rolniczy na wniosek wytwórcy, który nie przekazał w terminie prezesowi ARR kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 25 pkt 6 lub w art. 35 ust. 1 pkt 6 ustawy o OZE, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe informacje, prezes ARR będzie mógł obniżyć wysokość nakładanej kary lub odstąpić od wymierzenia kary, o której mowa w art. 170.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa powyżej, prezes URE albo prezes Agencji Rynku Rolnego uwzględni w szczególności skalę wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy i możliwości finansowe wytwórcy. Projekt proponuje, że prezes URE albo prezes ARR będzie mógł również odstąpić od wymierzenia kary, o której mowa w ust. 1 lub w ust. 2, jeżeli podmiot nieprzekazujący ww. kwartalnego sprawozdania w szczególności zaniechał naruszenia prawa przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu.
I to by było tyle.
Proszę państwa, chyba dość wyczerpująco przedstawiłam zmiany, które pragniemy wprowadzić jako grupa wnioskodawców projektu nowelizacji ustawy o OZE. Chciałabym na tym zakończyć i prosić wszystkich państwa, ze wszystkich klubów parlamentarnych, o zabranie głosu i odniesienie się do tych naszych propozycji, ale przede wszystkim mam prośbę, ażeby te zmiany zostały przyjęte ze zrozumieniem i zaaprobowane. Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko w odniesieniu do obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego, druk nr 461.
Zaprezentowana przez przedstawiciela wnioskodawców nowelizacja ustawy dotyczy kwestii uprawnień do deputatu węglowego, która szczególnie na Górnym Śląsku, w miejscu lokalizacji przemysłu węgla kamiennego, budzi liczne dyskusje i jest tematem wciąż bardzo żywym w środowisku pracowników tej branży. Tradycja związana z uprawnieniami górników do poboru części zapłaty za pracę pod ziemią w postaci deputatu węglowego jest długa i sięga okresu przedwojennego. Jednakże w ostatnich latach w związku z problemami finansowymi przedsiębiorstw górniczych, złą sytuacją na rynku węgla kamiennego z powodu z jednej strony wysokich kosztów wydobycia węgla, a z drugiej z powodu spadku cen węgla pojawił się wcale niemały problem z wypłatami deputatu węglowego. Każda ze spółek węglowych w sposób indywidualny podejmowała decyzję o rozwiązaniu kwestii deputatu węglowego, co wpłynęło na zróżnicowanie dostępu do tego swoistego uprawnienia, które zarządy spółek traktowały jako świadczenie archaiczne w formie czy wręcz stanowiące przeżytek oraz duże obciążenie dla budżetów samych przedsiębiorstw węglowych stojących nieraz przed widmem zapaści. Praktyką zarządów decydujących o deputatach stało się wypłacanie według uznania lub odbieranie bądź zawieszanie tych górniczych świadczeń. Realizacja tego uprawnienia przybiera też różne formy. Niektórym emerytom deputat wypłaca ZUS, innym deputat jest wypłacany w sposób tradycyjny. Wobec tego stanu rzeczy w środowisku górniczym na Śląsku wzrasta frustracja z powodu takiego zróżnicowania w podejściu pracodawców do kwestii wypłat deputatu. Obecnie sytuacja wygląda tak, że np. SRK - Spółka Restrukturyzacji Kopalń wypłaca emerytom i rencistom górniczym deputat węglowy, a fedrujące przedsiębiorstwa górnicze nie wypłacają tego świadczenia w ogóle.
Obywatelska inicjatywa nowelizacji ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego jest próbą naprawy sytuacji nierównego traktowania byłych pracowników branży węglowej. Proponowana regulacja jest jednym ze sposobów rozwiązania problemu uprawnień do deputatu węglowego. Według wnioskodawców pozwala na rozwiązanie bolesnego na Śląsku problemu, dając gwarancję równego w tym względzie statusu emerytów i rencistów górniczych, i czyni to poprzez sięgnięcie do budżetu państwa po środki na wypłatę omawianych świadczeń. To rozwiązanie ma także na celu ˝odciążenie˝ spółek górniczych, które generalnie są w bardzo trudnej sytuacji, co też znacznie ma obniżyć koszty wydobycia węgla. Kwestia udzielenia dotacji budżetowej na wypłaty deputatów zawarta została w zapisach zmieniających art. 13 ustawy. Z kolei w art. 30a odpowiednią zmianą zapisów wyeliminowano ograniczenia czasowe wypłacania deputatów z dotacji budżetowej.
Klub Parlamentarny Prawa i Sprawiedliwości rekomenduje Wysokiej Izbie skierowanie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego do dalszych prac w komisji poselskiej. Wprawdzie projekt z druku nr 641 jest obarczony błędem legislacyjnym, jednakże w tym wypadku przeważa pogląd, iż należy uszanować obywatelską inicjatywę, pod którą podpisy złożyła rzesza obywateli z południa Polski popierających roszczenia byłych pracowników branży górniczej w zakresie ich uprawnień do deputatu węglowego. Dziękuję bardzo.
Mam pytanie do wnioskodawców: Na jakim poziomie kształtują się dziś średnie emerytury górnicze? Państwo dysponujecie w tym zakresie na pewno obiektywną wiedzą, w związku z tym nie waham się zapytać: Jakiego rzędu kwoty dodatkowo otrzymają emeryci górniczy w związku z nabyciem ponownie uprawnień do deputatu węglowego? Rzeczą oczywistą jest, że górnicy bardzo ciężko pracują, w bardzo trudnych warunkach. Jest rzeczą oczywistą, że w związku z tym oczekują dobrego wynagrodzenia na lata senioralne i dobrej ochrony zdrowia.
Pytam właściwie dlatego, żeby zdementować pewien niedobry przekaz, który idzie na ten temat do społeczeństwa, a z drugiej strony mam świadomość tego, że np. w naszym państwie średnie świadczenie emeryta pracownika służb peerelowskich waha się w przedziale od 6 do 8 tys. zł.
Bardzo proszę więc o to, ażeby tutaj z tej trybuny padł ten przekaz, który po prostu jest prawdą, żeby nie oczerniano górników, że nie wiadomo czego się domagają. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Jeszcze mamy do pana takie pytania. Największe emocje wśród zainteresowanych naprawą sytuacji w polskim górnictwie budzą informacje o wyprowadzeniu setek milionów złotych na niepotrzebne usługi doradcze, prawne, sponsoring i reklamę. Milionowe kontrakty zawierano bez procedury przetargowej. Mówi się, że obecnie w Jastrzębskiej Spółce Węglowej wciąż za dużo wydaje się na zakupy związane z organizacją i logistyką i że jest to polityka kontynuacji. Prosimy więc o przyjrzenie się tej swoistej polityce gospodarowania.
Chcielibyśmy też dowiedzieć się, czy winnych tej sytuacji, tak jak w przypadku szefów JSW, kiedy w latach 2012-2014 wyprowadzono ze spółki - tylko w tych latach - ok. 170 mln zł na reklamę, sponsoring
i różnego rodzaju zbędne zakupy... Czy postawi się tych szefów w stan oskarżenia? Oczekują tego oczywiście i związkowcy, i górnicy, którzy przyglądają się tej sytuacji.
Proszę kończyć zadawanie pytania.
Czy wszystkie osoby winne tej sytuacji zostaną postawione w stan oskarżenia na podstawie wyników audytu?
Pani poseł, proszę zmierzać do końca.
Tak jest.
Mówi się, że niektóre z osób winnych tej sytuacji wciąż pełnią kluczowe funkcje w spółce.
Proszę bardzo, panie ministrze, o udzielenie odpowiedzi.
I jeszcze pytanie o sytuację w kopalni Krupiński.
Pani poseł, to już jest koniec. Prawie drugą minutę pani zadaje pytanie.
Dziękuję.
Pytanie do pana ministra. W związku z niektórymi uwagami, zastrzeżeniami co do polityki finansowej prowadzonej w Kompanii Węglowej, chciałabym zapytać pana ministra o to, czy jakiekolwiek środki zapisane w przedłożonym projekcie ustawy, który miałam przyjemność dzisiaj w imieniu komisji przedstawić, mają cokolwiek wspólnego, w jakikolwiek sposób, z realizacją planu zadań przewidzianego dla Kompanii Węglowej. Dziękuję.
Panie Marszałku! Państwo Posłowie! Panie Ministrze! Serdecznie dziękuję. W tym ostatnim słowie - ale tylko dzisiaj - sprawozdawcy chciałabym serdecznie podziękować wszystkim posłom, a także panu ministrowi za bardzo ożywioną dyskusję, za to, że mogliśmy tak szczegółowo wyczerpać temat, aczkolwiek przenosimy dzisiaj... Zapraszam wszystkich do pochylenia się nad dwiema poprawkami, które wpłynęły: jedną Platformy Obywatelskiej, drugą klubu Nowoczesna. Zapraszam serdecznie do przeniesienia tej emocjonalnej debaty na forum Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa - dzisiaj o godz. 16. Dziękuję bardzo.
