Dziękuję.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To bardzo dobre projekty, zwłaszcza przy niskiej waloryzacji rent i emerytur i bierności dotychczasowej ekipy rządzącej. To projekty, które wzmacniają emerytów i rencistów, osoby, które przy niskich świadczeniach oczekują ich.
Chcę zadać krótkie pytanie skierowane do przedstawicieli rządu: Czy panowie, państwo widzicie potrzebę realizacji tego projektu, na który czekają ci, których świadczenia są niestety dzięki dotychczas rządzącym na takim poziomie, na jakim są? Dziękuję.
Dziękuję, pani marszałek.
W ramach konsultacji społecznych w sprawie programu budowy dróg na lata 2014-2023 łodzianie zasypywali rząd gradem wniosków w sprawie przesunięcia budowy drogi ekspresowej S14 z listy rezerwowej na podstawową. Na 40 tys. wniosków ponad 3 tys. przysłali łodzianie i mieszkańcy województwa łódzkiego. Łódź i województwo łódzkie były przez lata pomijane w projektach rządowych, dlatego dziś rozwój infrastruktury drogowej oraz dokończenie rozpoczętych inwestycji są dla mojego miasta, jak i województwa niezwykle istotne. Zakończenie budowy ringu autostrad, budowa tunelu średnicowego od dworca fabrycznego do dworca Łódź Kaliska, a w szczególności budowa zachodniej obwodnicy Łodzi, czyli drogi ekspresowej S14, są w najbliższych latach kluczowe dla mieszkańców regionu, z którego pochodzę.
Dlatego bardzo proszę o odpowiedź na wyraźny sygnał mieszkańców województwa łódzkiego, którzy oczekują szybkiej budowy drogi ekspresowej S14, brakującego odcinka autostrady A1 w stronę Częstochowy i tunelu średnicowego. Proszę o informacje w sprawie rozstrzygnięć wyżej wymienionych inwestycji dla województwa łódzkiego. Dziękuję.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jaki jest system ochrony zdrowotnej po 8 latach rządów Platformy Obywatelskiej i PSL, każdy widzi, a skutki odczuwa pacjent. Zapowiadane przez wiele lat próby przeprowadzenia decentralizacji Narodowego Funduszu Zdrowia przez tu obecnych przedstawicieli resortu zdrowia niestety nie zostały wprowadzone w życie. Skutki tego - powtarzam po raz kolejny - odczuwa pacjent. Koszyk świadczeń gwarantowanych, przestarzały, wymaga natychmiastowej weryfikacji, ponieważ jest powieleniem świadczeń zakontraktowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, to znaczy jest powieleniem świadczeń NFZ.
Pan minister Arłukowicz wielokrotnie zapowiadał decentralizację Narodowego Funduszu Zdrowia, zapowiadał, że po jego zmianach Narodowy Fundusz Zdrowia będzie jak nowy. Tymczasem nadchodził, ale nowy prezes, który nie wnosił nic nowego, pani poseł. I żadne zmiany nie zostały przeprowadzone. Wiele pytań zostało zadanych, państwa szczegółowe terminy, których się domagacie od przedstawicieli resortu zdrowia, którzy są u władzy 30 dni, dziwią, bo mieliście 8 lat i nawet nie spróbowaliście. Jedyne, co zmienialiście, to personalia. Niestety, nie da się przeprowadzić wszystkiego w ciągu 30 dni, ale trzeba dać kredyt zaufania. Chciałabym dopytać pana ministra o zmiany w pakiecie świadczeń...
...w koszyku świadczeń, przepraszam, gwarantowanych, bo wszyscy, którzy są zarówno pracownikami ochrony zdrowia, jak i pacjentami, wiedzą, że wymaga to natychmiastowych i szczegółowych zmian. Prosiłabym o doszczegółowienie. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Pani Minister! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! W czasie procedowania tego ważnego dla Polaków projektu wiele razy z ust posłów Platformy Obywatelskiej padły słowa: oszustwo i obietnice. Ja tylko przypomnę, że w 2007 r. to nikt inny, tylko Donald Tuska obiecywał, przysięgał Polakom, że każdy, kto w jego rządzie zaproponuje podwyżkę podatków, zostanie przez niego osobiście wyrzucony.
Zapowiadał zieloną wyspę i walkę z biurokracją, tymczasem akcyza, stawka VAT
, składka rentowa - wymieniać można wiele - biurokracja.
Czy prawdą jest, pani minister, że o 43 tys. wzrosła...
Ja nie przerywałam pani poseł.
...liczba etatów urzędniczych? Proszę państwa, czyżby znowu niepamięć wsteczna i tylko gołębie serce?
Szanowna pani minister, czy program, który dedykowany jest polskim rodzinom, odbije się pozytywnie na polskiej gospodarce?
Czy mamy wyliczenia, czy PKB wzrośnie, czy nie?
Czy jest to jedyna forma wsparcia polskich rodzin?
Dziękuję, pani poseł.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Sprawa jest niezwykle istotna, dotyczy instytucji outsourcingu pracowniczego, dotyczy według naszych szacunków ponad 500 firm, małych i średnich polskich przedsiębiorców, i ponad 20 tys. poszkodowanych pracowników.
Po spotkaniu 29 grudnia przedstawicieli Ministerstwa Finansów z przedsiębiorcami zrzeszonymi w porozumieniu na rzecz przedsiębiorców poszkodowanych w outsourcingu pracowniczym wiceminister, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów zalecił dyrektorom izb skarbowych odstąpienie od podejmowania działań egzekucyjnych, które mogłyby spowodować ryzyko upadłości lub likwidacji legalnie działających przedsiębiorstw, do czasu ostatecznych rozstrzygnięć sporów toczących się przed sądami administracyjnymi w zakresie stosowania outsourcingu pracowniczego. Jednocześnie w przypadku już wszczętych postępowań egzekucyjnych zaproponowano rozważenie możliwości wstrzymania z urzędu przez właściwego dyrektora izby skarbowej postępowań prowadzonych przez nadzorowany organ w stosunku do tych zobowiązanych.
Jeszcze raz chcę podkreślić, że sprawa nas interesuje, bo dotyczy ogromnej rzeszy pracowników - 20-25 tys. osób, które świadczyły pracę, jest poszkodowanych. Stąd nasze zainteresowanie tematem i pytanie. Dziękuję.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w zakresie prezentowanego rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznej służbie krwi oraz niektórych innych ustaw.
Jak już było powiedziane, 10 grudnia 2015 r. Komisja Europejska poinformowała o podjęciu decyzji o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skargi o naruszenie zobowiązań traktatowych w sprawie niedokonania przez Polskę kompletnej transpozycji dyrektyw dotyczących krwiodawstwa i krwiolecznictwa. Mając na uwadze istotę zagadnień, które bezwzględnie muszą zostać uregulowane na gruncie prawa polskiego, opracowany został projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznej służbie krwi oraz niektórych innych ustaw. Projekt ten wraz z aktami wykonawczymi wydanymi na jego podstawie w sposób całkowity i zupełny implementuje do polskiego systemu prawnego dyrektywy Unii Europejskiej w zakresie norm jakości i bezpiecznego pobierania, testowania, przetwarzania, przechowywania oraz dystrybucji krwi i jej składników oraz jej ostatecznego przeznaczenia, tzn. pełnego prześledzenia drogi krwi i jej składników od krwiodawcy do biorcy i na odwrót. Reguluje on zasady przewozu krwi i jej składników spoza krajów członkowskich Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które wcześniej nie były uregulowane w polskim prawodawstwie. Przewóz krwi i jej składników będzie dopuszczalny tylko w sytuacji, gdy możliwe jest zapewnienie jakości i bezpieczeństwa przewożonej krwi na poziomie nie niższym niż obowiązujący w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Możliwe będzie także monitorowanie przewożonej krwi i jej składników w drodze od dawcy do biorcy krwi i odwrotnie.
Projekt noweli ustawy wprowadza także podstawy prawne, które umożliwią stworzenie systemu teleinformatycznego e-krew. System ten będzie zawierał informacje o dawcach krwi, w tym dawcach rzadkich grup krwi, oraz informacje o niepożądanych zdarzeniach i reakcjach, w tym o zdarzeniach poważnych. System ten będzie służył również sprawozdawczości. Pan minister zwrócił na to uwagę. Państwa członkowskie są bowiem zobowiązane do składania, zgodnie z unijnymi przepisami, rocznego sprawozdania o poważnych niepożądanych zdarzeniach i reakcjach związanych z pobieraniem, badaniem, preparatyką, przechowywaniem, a także przetaczaniem krwi i jej składników.
Szanowni Państwo! Pozostałe niezbędne zmiany w regulacjach dotyczących systemu krwiodawstwa i krwiolecznictwa uwzględnione w proponowanym projekcie dotyczą m.in. ujednolicenia zakresu danych, które powinna zawierać legitymacja honorowego dawcy krwi. Dodano również odpowiedni zapis, który umożliwi dawcom o ograniczonej możliwości porozumiewania się spowodowanej niepełnosprawnością uzgodnienie z lekarzem sposobu wymiany niezbędnych informacji, jak również sposobu przeprowadzenia zabiegu zgodnie z obowiązującymi procedurami.
W odpowiedzi na liczne postulaty środowiska honorowych dawców krwi zmieniono zasady wnioskowania o nadanie tytułu i odznaki Zasłużony Honorowy Dawca Krwi. Informację o uprawnieniu do nadania przedmiotowej odznaki wraz z legitymacją wydawać będzie Polski Czerwony Krzyż na podstawie danych przekazanych przez jednostkę organizacyjną publicznej służby krwi, w której dawca uzyskał stosowną objętość krwi lub jej składników. Zwrotnie natomiast Polski Czerwony Krzyż będzie zobowiązany do poinformowania tej jednostki publicznej służby krwi, która przekazała dane dawcy, o wydaniu odznaki.
Jednocześnie projektowana ustawa wprowadza zmianę w zakresie podmiotów uprawnionych do wnioskowania do ministra zdrowia o nadanie honorowemu dawcy krwi, który oddał co najmniej 20 l krwi lub odpowiadającej tej objętości ilości jej składników, orderów i odznaczeń oraz odznaki Honorowy Dawca Krwi Zasłużony dla Zdrowia Narodu. Uprawnieni w myśl ustawy będą kierownik jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, w której dawca oddał krew, oraz organy ogólnopolskich stowarzyszeń honorowych dawców krwi.
Szanowni Państwo! To długo oczekiwany projekt. Przepisy znowelizowanej ustawy zapewnią wdrożenie do polskiego prawa przepisów dyrektyw unijnych, które gwarantują bezpieczeństwo przede wszystkim biorcom i dawcom krwi, a także personelowi uczestniczącemu w procesie pobierania i preparatyki krwi lub jej składników, wpływają na zachowanie odpowiednich standardów w całym procesie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, od momentu pobrania krwi od dawcy
, przez jej zbadanie, preparatykę, przechowywanie, transport, wydanie, po przetoczenie w końcu biorcy.
Tym projektem nadrabiamy ogromne zaległości poczynione przez naszych poprzedników. Proszę wszystkich państwa posłów, żebyśmy dalej nie brnęli w to nieuregulowanie. Proszę państwa o przyjęcie proponowanego projektu. Dziękuję.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Szanowni Państwo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w zakresie prezentowanego, zapisanego w druku nr 261, rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw.
Wprowadzenie bezpłatnych leków dla świadczeniobiorców, którzy ukończyli 75. rok życia, jest działaniem zaplanowanym w exposé pani premier Beaty Szydło do realizacji w pierwszych miesiącach działania rządu.
Rządowy projekt ustawy dotyczący wprowadzenia bezpłatnych leków refundowanych wymienionych w wykazie, który będzie stopniowo rozszerzany dla świadczeniobiorców, którzy ukończyli 75. rok życia, to ważny krok na drodze do realizacji obowiązku zapisanego w art. 68 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej mówiącym o tym, że władze publiczne są zobowiązane do zapewnienia szczególnej opieki osobom w podeszłym wieku.
Osoby po ukończeniu 75 lat, jako te, którym należy się szczególna opieka, ustawodawca wskazał już w ustawie z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, przyznając tym osobom prawo do zasiłku pielęgnacyjnego bez potrzeby wskazywania innych przesłanek poza wiekiem. Jak wynika z posiadanych przez Ministerstwo Zdrowia informacji, największe zużycie leków jest właśnie w tym wieku. Było to mówione już wielokrotnie. Pacjenci w wieku podeszłym stanowią populację zużywającą największą liczbę opakowań leku per capita, o czym była już mowa.
Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom seniorów, w przedmiotowym rządowym projekcie ustawy podjęto się zwalczania zjawiska braku faktycznego dostępu starszych osób do leczenia, również ze względów ekonomicznych. Problemy te nie są sprawą marginalną, ponieważ według danych Głównego Urzędu Statystycznego pod koniec 2014 r. populację seniorów po 75. roku życia szacowano w Polsce na ok. 3 mln osób. Proponowane zmiany realnie odciążą domowe budżety seniorów od części wydatków na leki. Dzięki tym zmianom mamy realną szansę na zwiększenie dostępności leków, co wpłynie pozytywnie na poprawę stanu zdrowia i jakości życia polskich pacjentów.
Projekt zakłada przyznanie świadczeniobiorcom po ukończeniu 75. roku życia uprawnienia do bezpłatnych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych wymienionych w wykazie ogłaszanym przez ministra właściwego do spraw zdrowia w drodze obwieszczenia. Wykazem tym objęte byłyby leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne, w stosunku do których wydano ostateczne decyzje administracyjne o objęciu refundacją albo ostateczne decyzje zmieniające, o których mowa w art. 16 ustawy o refundacji.
Podstawą do otrzymania przedmiotowych produktów bezpłatnych będzie recepta wystawiona przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu, który zaprzestał wykonywania zawodu i wystawił receptę dla siebie albo dla małżonka, wstępnych, zstępnych w linii prostej oraz rodzeństwa. Uprawnienie świadczeniobiorcy po ukończeniu 75. roku życia do bezpłatnego zaopatrzenia w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne zawarte w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, jest realizowane wyłącznie w oparciu o kryterium wieku.
Przewiduje się, że projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
W projekcie ustawy 75+ przewidziany jest mechanizm dofinansowania ze środków budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji ministra zdrowia, różnicy między limitem a ceną detaliczną. Oznacza to, że koszty leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia oraz wyrobów medycznych niezbędne do poprawy i utrzymania zdrowia zostaną pokryte przez budżet państwa.
Skutki gospodarcze można określić jako pozytywne ze względu na zaangażowanie państwa w finansowanie zakupu produktów dotychczas niewykupywanych ze względów ekonomicznych przez pacjentów. Tym samym poprawi się sytuacja gospodarcza uczestników obrotu produktami refundowanymi. Ponadto z jednej strony dojdzie do zwiększenia wydatków publicznych, jednak z drugiej strony uzyska się poprawę stanu zdrowia i jakości życia osób starszych oraz ograniczone zostaną koszty hospitalizacji wynikające z braku przyjmowania przepisanych leków.
Szanowni Państwo! Mamy dziś szansę implementować przepisy gwarantujące osobom 75+ bezpłatne leki i znacząco poprawić status życia seniorów w Polsce. Projekt 75+ to dobra i oczekiwana zmiana dla seniorów. Dlatego w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość proszę państwa o przyjęcie ustawy w zaproponowanym brzmieniu. Dziękuję.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Chcę zapytać, dlaczego wprowadzacie w błąd Polaków. Czy zapoznaliście się z projektem proponowanej ustawy, ze sprawozdaniem komisji? Przecież tu jest wyraźnie zapisane: 125 mln od września tego roku.
W roku 2017 - 564 300 mniej zapłacą polscy seniorzy, w 2018 r. - 643 300, w 2019 r. - ponad 700 333 tys. mniej zapłacą polscy seniorzy. To są, proszę państwa, fakty, jakkolwiek próbowalibyście je zaklinać.
Chcę również powiedzieć, pani poseł była łaskawa zwrócić uwagę, że wszystkie leki są bezpieczne i skuteczne. Skuteczne są tylko te, które pacjent jest w stanie wykupić i zażyć.
A chcę zwrócić uwagę, że polskich seniorów na to nie stać.
Ja pani nie przerywałam, bardzo przepraszam.
Stąd właśnie ten dobry projekt, panie ministrze resortu zdrowia. Gratuluję, bo to bardzo dobry projekt.
A państwa bardzo proszę, żeby nie wprowadzać w błąd.
Również co do wypowiedzi pana ministra Macierewicza odsyłam, pani poseł, do odsłuchania oryginalnej wypowiedzi, pełnej wypowiedzi, i proszę o niemanipulowanie wypowiedziami, które są w mediach.
Ja pani nie przerywałam. Jeszcze raz, proszę państwa, odsyłam do zapoznania się z projektem. Proszę nie wprowadzać Polaków w błąd. O tyle milionów, ile jest zapisane w tym projekcie, mniej zapłaci polski pacjent. Będzie zdrowszy.
Będzie zdrowszy, bo będzie skutecznie leczony, bo będzie miał dostęp do leków...
...których za rządów Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego niestety nie miał. Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Czy mógłby pan jeszcze raz potwierdzić i powiedzieć, czy prawdą jest, że w portfelach polskich seniorów w tym roku od września do grudnia zostanie 125 mln zł?
Czy w przyszłym roku polscy seniorzy zaoszczędzą ponad 564 mln na leki, których dzięki państwa rządom nie byli w stanie, często z powodów ekonomicznych właśnie, wykupić?
I apeluję z tego miejsca do opozycji i proszę: poprzyjcie państwo dobrą zmianę.
Poprzyjcie ją państwo, nie odwracajcie się od obywatela, tak jak wtedy, kiedy podnosiliście wiek emerytalny.
Mówicie o lekach bezpiecznych i skutecznych. Skuteczny lek to ten, który pacjent jest w stanie wykupić, kiedy w aptece od okienka odchodzi ze zrealizowaną receptą. Jeszcze raz proszę i apeluję. Poprzyjcie państwo dobrą zmianę. Nie odwracajcie się tyłem do polskiego seniora.
Dziękuję.
Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Słucham przedstawicieli ugrupowań, które rządziły przez ostatnie 8 lat. Słucham z uwagą i ze zrozumieniem i nie mogę zrozumieć, dlaczego państwo nie słuchacie siebie.
Pani poseł była łaskawa zauważyć, że senior nie będzie wiedział, jakie leki mu się należą.
Ja pani nie przerywałam, bardzo proszę...
To nie senior, to lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, który prowadzi skoordynowaną opiekę nad pacjentem, ma wiedzieć, jakie leki i na jakie schorzenie zapisać pacjentowi. I to gwarantuje ustawa, którą prezentuje rząd.
Mówicie państwo, ile porad było dla ludzi po 65. roku życia, ale wydłużyliście wiek emerytalny, kazaliście tym ludziom dłużej pracować.
Co zrobiliście, żeby skrócić kolejki do lekarzy specjalistów? Te kolejki są kilkunastomiesięczne i dłuższe.
Projekt, który zakłada darmowe leki dla seniorów, proszę słuchać z uwagą, będzie modyfikowany. To dobra zmiana, oczekiwana przez 94% społeczeństwa...
...jakkolwiek byście państwo zaklinali sytuację.
Proszę państwa o przyjęcie tej dobrej zmiany, na którą czekają polscy seniorzy.
Dziękuję.
Pani Marszałek! Pani Minister! Szanowni Państwo! 10 grudnia 2015 r. Komisja Europejska poinformowała o podjęciu decyzji o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skargi o naruszenie zobowiązań traktatowych w sprawie niedokonania przez Polskę kompletnej transpozycji dyrektyw dotyczących krwiodawstwa i krwiolecznictwa.
Mając na uwadze istotę zagadnień, które muszą zostać uregulowane na gruncie prawa polskiego, obecny rząd opracował projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznej służbie krwi oraz niektórych innych ustaw. Projekt ten wraz z aktami wykonawczymi wydanymi na jego podstawie w sposób całkowity i zupełny implementuje do polskiego systemu prawnego dyrektywy Unii Europejskiej w zakresie zarówno norm jakości, bezpiecznego pobierania, jak i systemu czuwania nad bezpieczeństwem krwi, zasad przewozu, przywozu krwi i jej składników spoza krajów członkowskich Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Przepisy znowelizowanej ustawy zapewnią wreszcie wdrożenie do polskiego prawa przepisów dyrektyw unijnych, które gwarantują bezpieczeństwo wszystkim biorcom i dawcom krwi oraz personelowi uczestniczącemu w procesie pobierania i preparatyki krwi lub jej składników. Wpłyną również na zachowanie odpowiednich standardów w całym procesie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, od momentu pobrania krwi od dawcy przez jej zbadanie, preparatykę, transport, wydanie i w końcu przetoczenie u biorcy. Tym projektem nadrabiamy ogromne zaległości poczynione przez naszych poprzedników, ale ten projekt jeszcze nie został przyjęty, procedura trwa.
Moje pytanie związane jest z konsekwencjami skierowania przez Komisję Europejską do Trybunału Sprawiedliwości skargi o naruszenie zobowiązań traktatowych. Pani minister, proszę o odpowiedź: Czym grozi, jakie skutki niesie niewdrożenie dyrektyw unijnych do polskiego prawa? Dziękuję.
Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Cieszy mnie wspólne spojrzenie na tak ważny problem, jakim jest uregulowanie zawartych w projekcie rządowym problemów związanych z krwiodawstwem. Bardzo dziękuję za merytoryczną pracę w czasie posiedzeń zarówno powołanej w tym celu nadzwyczajnej podkomisji, jak również Komisji Zdrowia. Dziękuję za dzisiejsze pytania.
Korzystając z okazji, chciałabym przede wszystkim podziękować tym, dzięki którym leczenie krwią jest możliwe - honorowym dawcom krwi. Bardzo dziękuję. Dziękuję, panie marszałku.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w zakresie prezentowanego, zapisanego w druku nr 337, rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Porozumienia o zabezpieczeniu społecznym między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Quebecu, podpisanego w Quebecu dnia 3 czerwca 2015 r.
Prezentujemy dziś projekt ustawy szczególnie oczekiwany przez Polonię zamieszkującą prowincję Quebec. Polscy obywatele zamieszkujący tę prowincję nie posiadali dotąd gwarancji zabezpieczenia społecznego, a należy zaznaczyć, iż jest to jedno z podstawowych praw człowieka. Dlatego polski rząd konsekwentnie wprowadza zmiany prawne i ustawowe obejmujące pomocą i wsparciem polskich obywateli zamieszkałych lub podejmujących zatrudnienie poza granicami naszego kraju.
Do października 2009 r. grupą osób pozbawionych takich gwarancji była Polonia zamieszkała w Kanadzie. Jednakże dzięki aktywności i zaangażowaniu Polonii na rzecz uregulowania wzajemnych polsko-kanadyjskich stosunków w zakresie zabezpieczenia społecznego sytuacja ta uległa zmianie. W dniu 2 kwietnia 2008 r. została podpisana dwustronna umowa o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą. Umowa ta zarówno Polonii zamieszkałej w Kanadzie, jak i osobom zamieszkałym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, posiadającym okresy ubezpieczenia przebyte w Kanadzie umożliwia nabywanie prawa do polskich i kanadyjskich świadczeń objętych zakresem przedmiotowym umowy. Czyli po stronie polskiej będą to prawa do emerytur, rent z tytułu niezdolności do pracy, rent z tytułu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych, jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych, rent rodzinnych, zasiłków pogrzebowych. Po stronie kanadyjskiej zaś są to prawa do świadczeń należnych na podstawie ustawy zabezpieczenia emerytalnego oraz planu emerytalno-rentowego Kanady.
W trakcie negocjacji polsko-kanadyjskiej umowy władze Kanady wielokrotnie wskazywały na fakt funkcjonowania w kanadyjskiej prowincji Quebec odrębnego systemu zabezpieczenia społecznego, który nie jest objęty zakresem przedmiotowym polsko-kanadyjskiej umowy ani też zakresem przedmiotowym jakiejkolwiek innej dwustronnej umowy o zabezpieczeniu społecznym zawieranej przez władze Kanady.
Fakt, że Polonia zamieszkała na terytorium prowincji Quebec była pozbawiona możliwości korzystania z zasady sumowania okresów ubezpieczenia, niejednokrotnie przesądzającej o uzyskaniu bądź nie prawa do świadczeń emerytalno-rentowych, wzbudzał niezadowolenie tej grupy osób oraz narażał Rzeczpospolitą Polską na zarzut nierównego traktowania Polonii zamieszkałej w Kanadzie. Podkreślano, że w celu zagwarantowania polskim obywatelom objętym systemem zabezpieczenia społecznego prowincji Quebec korzyści, jakie niesie ze sobą dwustronna umowa o zabezpieczeniu społecznym, konieczne jest zawarcie przez władze Rzeczypospolitej Polskiej odpowiedniego aktu prawnego bezpośrednio z władzami tej prowincji.
Szanowni państwo, rządowy projekt ustawy zapisany w druku o nr. 377 jest dotrzymaniem tej obietnicy. Wyrażając zgodę na ratyfikację przedłożonego projektu, państwo polskie zagwarantuje zabezpieczenie społeczne dla członków Polonii z prowincji Quebec. Zgodnie z międzynarodowym standardem dwustronna umowa między państwem polskim a rządem Quebec stworzy podstawy koordynacji systemów funkcjonujących w naszych państwach, zapewniając tym samym skuteczną ochronę naszym rodakom. Zawarcie dwustronnego porozumienia umożliwiającego nabywanie prawa do świadczeń emerytalno-rentowych przez obywateli polskich objętych systemem zabezpieczenia społecznego kanadyjskiej prowincji Quebec będzie spełnieniem społecznych oczekiwań w tym zakresie, jak również działaniem na rzecz budowy pozytywnego wizerunku Rzeczypospolitej Polskiej wśród Polonii zamieszkałej na terytorium prowincji Quebec. Uwzględniając powyższe, związanie odpowiednich władz Rzeczypospolitej Polskiej i prowincji Quebec porozumieniem o zabezpieczeniu społecznym należy uznać za celowe i uzasadnione.
W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość proszę państwa o przyjęcie ustawy w zaproponowanym brzmieniu. Dziękuję.
Dziękuję.
Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! W ostatnim czasie wiele mówi się o chorobach reumatycznych, które dotykają nie tylko osoby starsze, ale również młode i dzieci. Do zapalnych schorzeń reumatycznych zaliczane są te choroby, w których dochodzi do zniszczenia stawów na skutek przewlekłych procesów zapalnych w tych strukturach. Leczenie tych chorób ma na celu zapobieganie uszkodzeniom stawów i kontrolowanie ich, zapobieganie utracie funkcji stawów, zlikwidowanie lub zmniejszenie bólu, dążenie do uzyskania całkowitej remisji choroby, a w efekcie - powstrzymanie inwalidztwa i poprawę jakości życia chorego.
Niepokojący jest fakt zmniejszającej się liczby publicznych poradni reumatologicznych. Jeszcze w 2010 r. według informacji, do których dotarliśmy, we wszystkich województwach było ok. 928 poradni, dziś jest ich ok. 695, a to oznacza, że na przestrzeni 5 lat zniknęło ponad 230 przychodni. W związku z powyższym kierujemy do pana ministra pytanie, czy widzi zagrożenie związane z małą liczbą lekarzy reumatologów oraz znikającymi publicznymi placówkami reumatologicznymi. Czy sytuacja ta nie przełoży się negatywnie na wczesną diagnostykę pacjentów, a co za tym idzie, wdrożenie leczenia w tzw. oknie terapeutycznym, które może przynieść lepsze efekty dla chorego?
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zaprezentować stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, druk nr 29.
Celem obywatelskiego projektu ustawy jest uregulowanie zasad wykonywania zawodu fizjoterapeuty, w tym kształcenia zarówno przed-, jak i podyplomowego, składania państwowego egzaminu fizjoterapii i państwowego egzaminu specjalizacyjnego, uzyskiwania prawa do wykonywania zawodu, kompetencji zawodowych fizjoterapeuty oraz zasad odpowiedzialności zawodowej i organizacji samorządu zawodowego.
Co do zasady inicjatywa uregulowania zawodu fizjoterapeuty, w szczególności w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów, jest słuszna. Ale pragnę zwrócić uwagę, że przedmiotowy obywatelski projekt ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wpłynął do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej 30 czerwca 2015 r. w trakcie VII kadencji Sejmu, mimo że trwały zaawansowane prace nad poselskim projektem ustawy o zawodzie fizjoterapeuty oraz o zmianie innych ustaw, który został złożony w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 23 lipca 2014 r. przez posłów Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego, zakończone przyjęciem tej ustawy przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 25 września 2015 r., a jak już mój przedmówca wspominał, 26 października 2015 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podpisał ustawę, która została ogłoszona 30 listopada 2015 r.
Inicjatywa ta budzi więc uzasadnione zaniepokojenie i wątpliwości merytoryczne dotyczące zawartych w przyjętej już ustawie rozwiązań różniących się od propozycji przedstawionych w obywatelskim projekcie. W wyżej wymienionym projekcie ustawy o zawodzie fizjoterapeuty zaproponowano na przykład inne brzmienie zadań zawodowych fizjoterapeuty. Należy podkreślić wątpliwości, jakie budzi katalog zadań zawodowych, w szczególności w kontekście różnych kwalifikacji osób wykonujących zawód fizjoterapeuty. Rozważenia wymaga zatem konieczność dookreślenia zadań zawodowych w zależności od uzyskanego poziomu wykształcenia już na poziomie ustawy. Zawarte w projekcie ustawy regulacje mające na celu określenie wymagań, jakie musi spełnić osoba ubiegająca się o prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty, w tym kwalifikacje niezbędne do wykonywania przedmiotowego zawodu, różnią się od przepisów zawartych w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty.
Projekt ustawy nakłada na fizjoterapeutów obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych w formie specjalizacji, kursu dokształcającego i samokształcenia. W projekcie zostały określone wymagania dotyczące szkolenia specjalizacyjnego, które ma na celu uzyskanie przez fizjoterapeutę specjalistycznej wiedzy i umiejętności w określonej dziedzinie fizjoterapii lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia oraz tytułu specjalisty w tej dziedzinie. Jednakże przepisy powinny zostać doprecyzowane. Na przykład w rozdziale tym powinny zostać szczegółowo określone zasady uzyskiwania akredytacji na prowadzenie szkolenia specjalizacyjnego, zasady przeprowadzania kontroli podmiotów realizujących to szkolenie, zasady dotyczące sposobu przystępowania fizjoterapeuty do postępowania kwalifikacyjnego na szkolenie specjalizacyjne, przeprowadzania tego postępowania, odbywania szkolenia w tym zakresie oraz sposobu przeprowadzania egzaminu specjalizacyjnego.
Projekt ustawy wprowadza także zmiany w przepisach obowiązujących oraz zawiera przepisy przejściowe i końcowe. Przepisy te również wymagają uzupełnienia i doprecyzowania w taki sposób, aby pozwoliły m.in. na kontynuację kształcenia specjalistycznego fizjoterapeutów w okresie przejściowym.
Obywatelski projekt ustawy o zawodzie fizjoterapeuty zawiera co do zasady materię, która została już uregulowana w ustawie z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty. Dlatego też zasadność jego dalszego procedowania może budzić wątpliwość. Skoro jednak zainteresowane uregulowaniem zawodu środowisko fizjoterapeutów dostrzega w przyjętej już 25 września 2015 r. ustawie wątpliwości merytoryczne, a Prawo i Sprawiedliwość nie wyrzuca do kosza projektów obywatelskich, tak jak czyniła do poprzednia władza, koalicja Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego
, jesteśmy za dalszym procedowaniem obywatelskiego projektu ustawy. Dziękuję.
Dziękuję.
Pani Marszałek! Mam pytanie do wnioskodawców. Dlaczego Polskie Stronnictwo Ludowe wyraziło zgodę na podniesienie podatku VAT do 23%? Dlaczego Polskie Stronnictwo Ludowe poparło rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego w zakresie podniesienia VAT-u na odzież dziecięcą? Czy to nie wpłynęło na ogromny wzrost kosztów utrzymania milionów polskich rodzin, o które teraz tak się państwo troszczycie? Dziękuję.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec prezentowanego projektu ustawy zapisanego w druku nr 408.
Przyjęty przez Radę Ministrów projekt ustawy, przedłożony przez ministra rodziny, pracy i polityki społecznej, o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług wprowadza do polskiego porządku prawnego rozwiązania wynikające z dyrektywy unijnej 2014/67, a także przyjmuje zamieszczone dotychczas w innych aktach prawnych, m.in. w Kodeksie pracy, rozwiązania implementujące dyrektywę unijną 96/71, tworząc jeden kompleksowy akt prawny odnoszący się do delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Obowiązująca od wielu lat dyrektywa unijna 96/71/WE wskazuje m.in., jakie warunki pracy państwa przyjmującego muszą być zapewnione pracownikom delegowanym w czasie wykonywania przez nich pracy w tym państwie. Nowa dyrektywa, której implementację stanowi omawiany projekt ustawy, ma w szczególności na celu wzmocnienie egzekwowania obowiązujących już przepisów.
Warto w tym kontekście wskazać, że delegowanie pracowników odbywa się w ramach swobody świadczenia usług. Konieczne jest odróżnienie delegowania w ramach tej swobody od zasady swobodnego przepływu pracowników, która daje każdemu obywatelowi prawo do swobodnego przemieszczania się do innego państwa członkowskiego w celu podjęcia pracy i zamieszkania w tym państwie oraz chroni ich przed dyskryminacją w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy i zatrudnienia w porównaniu z obywatelami tego państwa członkowskiego. Pracownik delegowany przebywa natomiast w innym państwie jedynie przez określony czas, tj. czas wykonywania pracy, nie integruje się z rynkiem pracy tego państwa, a po zakończeniu wykonywania pracy powraca do swojego kraju.
Celem wdrażanej właśnie dyrektywy jest lepsza ochrona praw pracowników delegowanych w ramach transgranicznego świadczenia usług, w szczególności egzekwowanie warunków zatrudnienia mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym usługa ma być świadczona - zgodnie z art. 3 dyrektywy 96/71/WE - przy jednoczesnym ułatwieniu korzystania przez usługodawców ze swobody świadczenia usług oraz promowaniu uczciwej konkurencji między usługodawcami.
Dyrektywa ma zwiększyć efektywność egzekwowania minimalnych warunków zatrudnienia w państwie członkowskim, w którym praca ma być świadczona, m.in. takich jak: normy i wymiar czasu pracy oraz okresy odpoczynku dobowego i tygodniowego, wymiar urlopu wypoczynkowego, bezpieczeństwo i higiena pracy. W praktyce powinna wyeliminować obchodzenie obowiązujących przepisów dotyczących delegowania pracowników, z poszanowaniem zasady swobody świadczenia usług.
Nowa ustawa ma wejść w życie 18 czerwca 2016 r. Ma to związek z tym, że państwa członkowskie Unii Europejskiej do tego dnia muszą przyjąć przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wdrożenia dyrektywy 2014/67/UE.
Mając na uwadze regulacje dyrektywy wdrożeniowej, w projekcie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług określone zostały m.in. zasady: ochrony pracowników delegowanych z Polski i do naszego kraju, kontroli przestrzegania przepisów o delegowaniu pracowników, współpracy Państwowej Inspekcji Pracy z właściwymi organami innych państw członkowskich dotyczącej delegowania pracowników, transgranicznego egzekwowania administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych.
Nowa regulacja przejmuje z Kodeksu pracy przepisy dotyczące warunków zatrudnienia, które muszą być gwarantowane pracownikom delegowanym w czasie ich pracy w Polsce. Pracodawca delegujący pracownika do naszego kraju powinien zapewnić takiemu pracownikowi warunki zatrudnienia w zakresie wskazanym w ustawie, dotyczące m.in. norm i wymiaru czasu pracy, wymiaru urlopu wypoczynkowego, minimalnego wynagrodzenia za pracę, bezpieczeństwa i higieny pracy. Jeśli pracownik delegowany z Polski lub do Polski skorzysta z prawa do wszczęcia postępowania administracyjnego lub sądowego przeciwko pracodawcy, to będzie chroniony przed niekorzystnym traktowaniem ze strony pracodawcy. W projekcie ustawy uregulowano także obowiązki pracodawcy z innego państwa członkowskiego delegującego pracownika do Polski.
Projekt ustawy określa także zadania Państwowej Inspekcji Pracy związane z delegowaniem pracowników w ramach świadczenia usług. Państwowa Inspekcja Pracy m.in. współpracować będzie ze swoimi odpowiednikami z innych państw członkowskich, np. będzie informować o warunkach zatrudnienia pracowników delegowanych do Polski.
Wzmocniono również uprawnienia Państwowej Inspekcji Pracy.
Bardzo dziękuję, pani poseł, pani czas minął. Bardzo dziękuję.
Klub Prawa i Sprawiedliwości w pełni popiera procedowany projekt ustawy zawarty w druku nr 408. Dziękuję.
Dziękuję, pani marszałek.
Według informacji przekazywanych przez przedstawicieli Poczty Polskiej, przez związkowców na dyżurach poselskich wiele, według ich opinii, z wprowadzonych regulacji uderzyło w zwykłych pracowników. Czy prawdą jest, że w latach 2013-2015 dokonano zwolnienia dużej liczby pracowników poczty? Jeżeli tak, to na jaką skalę? Obecnie ilu pracowników zatrudnia Poczta Polska? Czy planowane są kolejne zwolnienia? Czy obecna liczba pracowników, w opinii ministerstwa, umożliwia prawidłową obsługę klientów, realizację zadań poczty i zapewnia firmie konkurencyjność na rynku polskim?
Związkowcy także zwrócili uwagę na poważne problemy z systemem informatycznym. Zgłaszanych jest wiele usterek systemu. Nie ma płynności w rozwiązywaniu problemów. W związku z powyższym proszę o informację o kosztach zamówienia oraz wdrożenia wspomnianego przeze mnie systemu, o liczbie usterek zgłaszanych kwartalnie, o kosztach obsługi systemu i o tym, jakie są koszty rozwiązywania wymienionych przeze mnie problemów, jeżeli faktycznie mają one miejsce. Bardzo dziękuję.
Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Polityka prorodzinna to jedno z najważniejszych wyzwań, jakie w ogóle stoi przed polskim rządem, przed polskimi politykami. Program 500+ to doskonały program, którym - czy państwo chcecie, czy nie - trzeba i należy się chwalić, bo ten program, pani minister, za który dziękujemy pani premier i państwu, odpowiada na potrzeby polskich rodzin: daje, gwarantuje stałe wsparcie polskich rodzin, daje szansę na to, że w Polsce, gdzie dzietność jest niska, będzie rodziło się więcej dzieci, ale również daje wsparcie polskiej gospodarce. Ten program to program oczekiwany przez rodziców wychowujących dzieci, przez rodziców i przez młode małżeństwa, młode rodziny, które chcą mieć dzieci.
Dostaną, pani poseł. Nie straszcie polskich rodzin. Zobaczcie, że ten program jest. Nie wierzyliście w to. On jest, żyje i będzie żył. Dzięki niemu będą rodziły się polskie dzieci i będzie zasilona polska gospodarka.
Chciałam zapytać, pani minister: Czy potrzebne były reklamy tego programu? Czy w ewentualną reklamę zaangażowane były agencje reklamowe? Proszę również o odpowiedź: Jak to wyglądało na tle innych programów? Bardzo dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny zawartego w druku nr 500, dotyczącego rządowego projektu ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług, druk nr 408.
Tekst projektu ustawy zawarty w sprawozdaniu komisji zawiera poprawki przyjęte przez komisję na posiedzeniu w dniu 11 maja br. Zmierzają one do udoskonalenia projektowanych rozwiązań, uczynienia ich bardziej czytelnymi, a także pełniej oddającymi postanowienia dyrektywy podstawowej i wdrożeniowej, które dotyczą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Wszystkie poprawki zasługują na uwzględnienie w tekście przedmiotowej ustawy.
Za szczególnie istotne należy uznać poprawki wprowadzone do art. 3, 7, 12, 18, 27 i 31 projektowanej ustawy. I tak, art. 3 projektu uzupełniono o definicję pojęcia dnia roboczego. Będzie to każdy dzień kalendarzowy z wyjątkiem sobót oraz dni wolnych od pracy określonych w ustawie o dniach wolnych od pracy. Ta zmiana zapewni jednolite rozumienie wszystkich terminów określonych w dniach roboczych bez konieczności posiłkowania się przy wykładni tego pojęcia przepisami zawartymi w innych ustawach, co mogłoby powodować trudności interpretacyjne i niepewność w stosowaniu przepisów.
Art. 7 projektu dotyczący odpowiedzialności solidarnej za niektóre zobowiązania wobec pracowników delegowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonujących pracę w branży budowlanej poprawiono w taki sposób, iż w pełni odpowiada on postanowieniom dyrektywy wdrożeniowej dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Solidarną odpowiedzialność ponoszą bowiem wykonawca powierzający wykonanie niektórych prac oraz pracodawca delegujący pracowników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do wykonania takich prac.
W art. 12 projektu ujednolicono terminy dla wszystkich podmiotów zobowiązanych wobec Państwowej Inspekcji Pracy do przekazania na jej wniosek informacji niezbędnych do zamieszczenia w odpowiedzi na wniosek właściwego organu innego państwa członkowskiego. Tym samym uwzględniono postulaty strony pracodawców dotyczące nieuzasadnionego zróżnicowania terminów dla pracodawców, przedsiębiorców i innych podmiotów, w tym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wszystkie podmioty zobowiązane do przekazania informacji Państwowej Inspekcji Pracy będą to czyniły w tym samym terminie, tj. w okresie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku.
Art. 18 omawianego projektu uzupełniono o regulację dotyczącą terminu przekazania wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej przez Państwową Inspekcję Pracy naczelnikowi urzędu skarbowego - nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia pracodawcy delegującemu pracownika z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powiadomienia o wniosku.
Poprawka ma istotne znaczenie, bowiem w istocie pozostawia się pracodawcy delegującemu pracownika z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czas na dobrowolne uregulowanie należności. Bez tej poprawki mogłoby w praktyce dochodzić do przekazania wniosku o egzekucję do naczelnika urzędu skarbowego po dobrowolnym uregulowaniu należności przez pracodawcę, co niepotrzebnie generowałoby koszty zarówno po stronie Państwowej Inspekcji Pracy, jak i po stronie organu egzekucyjnego.
Art. 27 projektu dotyczący odpowiedzialności wykroczeniowej za nieprzestrzeganie niektórych przepisów ustawy uzupełniono o możliwość nałożenia grzywny na pracodawcę delegującego pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na osobę działającą w jego imieniu w przypadku stwierdzenia przez Państwową Inspekcję Pracy, że dany pracownik nie może zostać uznany za pracownika delegowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W art. 31 dotyczącym zmian w Kodeksie postępowania cywilnego w wyniku zastrzeżeń pierwszego prezesa Sądu Najwyższego zrezygnowano z przepisu przyznającego Państwowej Inspekcji Pracy uprawnienie do wniesienia powództwa o ustalenie prawa właściwego dla stosunku pracy łączącego pracownika i pracodawcę w przypadku stwierdzenia, że dany pracownik nie może zostać uznany za pracownika delegowanego.
Poprawki do pozostałych przepisów projektu ustawy są konsekwencją przedstawionych wyżej poprawek albo mają charakter legislacyjny lub językowy.
W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o uchwalenie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług w brzmieniu zawartym w druku nr 500. Bardzo dziękuję.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Za ujmującą można by uznać państwa troskę o pacjentów, gdyby nie to, że ten 8-letni ogon, który za państwem się ciągnie, temu przeczy.
Pakiet onkologiczny dusi polską onkologię - te słowa zostały wypowiedziane grubo ponad rok temu, i to przez osoby, których państwo, rządząc i tworząc tak niedoskonały twór, jakim jest pakiet onkologiczny, słuchać powinniście, bo stali za tym stwierdzeniem profesorowie, przedstawiciele naukowych towarzystw, krajowi konsultanci do spraw onkologii, radiologii onkologicznej i inni. Państwo nie wsłuchiwaliście się w ich głosy.
Zarzucacie obecnemu resortowi zdrowia, który reprezentuje rząd, ale działa dla pacjentów, niewłaściwe działanie. I to błąd, bo po czynach ich oceńcie. Już to, co zaproponowali, zwiększając zapisane w budżecie na ten rok pieniądze, już to, że zlikwidowali w styczniu kolejki do lekarzy POZ, temu przeczy.
Chcę również zapytać pana ministra, czy nie uważa pan, panie ministrze, że niesłuszne było niewpisanie do pakietu onkologicznego leczenia paliatywnego, zwłaszcza w sytuacji, kiedy z audytu przeprowadzonego przez pana ministra Radziwiłła dowiadujemy się, że w onkologii nie wykorzystano 59 mln zł.
Nie przeznaczyliście państwo 59 mln zł na leczenie tych najciężej chorych, a zarzucacie obecnym przedstawicielom resortu niewłaściwe działanie. Dlaczego nie zabezpieczyliście tych najciężej chorych? Dlaczego nie zapisaliście w pakiecie onkologicznym medycyny paliatywnej, mając takie możliwości?
Panie Ministrze! Proszę odpowiedzieć, czy uważa pan, że niewpisanie medycyny paliatywnej do pakietu onkologicznego było błędem. Dziękuję.
Panie Marszałku! Pani Minister! Panie i Panowie Posłowie! Tym projektem nadrabiamy zaległości, o których moi przedmówcy byli uprzejmi powiedzieć, zauważyć je. Przyjęte przez Komisję Zdrowia poprawki, zaproponowane przez Senat, w pełni uzupełniają projekt przygotowany przez Ministerstwo Zdrowia.
Komisja Zdrowia rekomenduje przyjęcie poprawek zaproponowanych przez Senat.
Bardzo proszę Wysoki Sejm o przyjęcie projektu ustawy w całości. Dziękuję.
Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Mamy dzisiaj do czynienia z kumulacją zaniedbań i zaniechań ministrów zdrowia Platformy Obywatelskiej. To państwo przez 8 lat nie potrafiliście stworzyć godnych warunków życia dla polskiej pielęgniarki. To państwo przez 8 lat nie podnieśliście wynagrodzenia polskiej strajkującej pielęgniarce. Wiele słów dzisiaj padło na temat bezpieczeństwa małych pacjentów, a to za państwa rządów, przez 8 lat państwa rządów procedury pediatryczne były najniższej wycenionymi procedurami i nie było polityki zdrowotnej dla dzieci i młodzieży.
Panie ministrze, czy w resorcie toczą się prace, które mają zwiększyć wycenę procedur pediatrycznych?
Panie ministrze, czy prawdą jest, że ówczesny minister zdrowia pan Marian Zembala, ten, który chciał zwalniać strajkujące polskie pielęgniarki, obiecał w czasie poprzedniej fali strajków wzrost wyceny procedur dla instytutów i szpitali klinicznych o 1 zł? Proszę państwa, w skali roku są to 4 mln zł dla tych placówek. Obiecał to, bo taka była potrzeba chwili i kampanii, ale nie dał tych pieniędzy.
Czy prawdą jest, że ówczesna minister zdrowia pani Ewa Kopacz najprawdopodobniej schowała do szuflady gotowe rozporządzenie o referencyjności szpitali?
Proszę państwa, nie macie moralnego i etycznego prawa, żeby dzisiaj toczyć spór polityczny kosztem pacjentów, których rodzice martwią się o ich byt.
Nie macie prawa
...
...buntować pielęgniarek - przez 8 lat nie zadbaliście o godne wynagrodzenie dla nich.
Apeluję i proszę: Dla dobra strajkujących pielęgniarek i przede wszystkim tych dzieci, o których mówicie...
Dziękuję, pani poseł.
...zawieście w tym temacie spór polityczny. Dziękuję.
Dziękuję, panie marszałku.
Panie ministrze, od kilku dni pojawiają się w mediach ogólnopolskich i regionalnych informacje na temat możliwych problemów związanych z zapewnieniem odpowiedniego taboru na trasie Warszawa - Łódź. Chodzi o brak możliwości manewrowania lokomotywą na stacji Łódź Fabryczna. Dworzec Łódź Fabryczna przez jakiś czas będzie stacją tylko końcową. Tutaj pociągi zaczynać będą i kończyć swój bieg. Regulamin techniczny ustalany przez spółkę PKP Polskie Linie Kolejowe, jak wynika z doniesień medialnych, w większości wyklucza korzystanie ze składów wagonowych, które dominują na trasie Łódź - Warszawa. Pojawiają się zatem problemy ze składami spełniającymi wymogi wynikające z regulaminu PKP PLK oraz niektórych unijnych procedur kolejowych. Mam pytanie: Czy istnieje niebezpieczeństwo znaczącego ograniczenia siatki połączeń na linii Łódź - Warszawa ze względu na niedostateczną wielkość odpowiedniego taboru? Dziękuję.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny zawartego w druku nr 596, dotyczącego ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług.
Rządowy projekt ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług został skierowany do Sejmu dnia 1 kwietnia br., następnie był przedmiotem prac sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny w dniu 11 maja br., zaś Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił ustawę dnia 20 maja br.
23 maja ustawa została przekazana marszałkowi Senatu Rzeczypospolitej Polskiej do rozpatrzenia. W dniu 2 czerwca br. ustawa była przedmiotem prac połączonych senackich Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności oraz Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej, które podjęły uchwałę o przyjęciu ustawy bez poprawek. Na posiedzeniu Senatu w dniu 8 czerwca br. Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy wprowadzając do jej tekstu siedem poprawek. Poprawki te mają charakter legislacyjno-redakcyjny. Zmierzają one zwłaszcza do zapewnienia poprawności brzmienia przepisów, spójności terminologicznej w stosunku do różnych aktów prawnych oraz większej przejrzystości uchwalonej ustawy. W dniu 9 marca br. ustawa była przedmiotem posiedzenia sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, podczas której rozpatrywane były poprawki Senatu. Komisja jednomyślnie przyjęła te poprawki.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę przypomnieć, że ustawa ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady określanej jako dyrektywa wdrożeniowa 2014/67. Zgodnie z postanowieniami tej dyrektywy jej wdrożenie przez państwa Unii Europejskiej, o czym wspomniała już moja przedmówczyni, powinno nastąpić do dnia 18 czerwca 2016 r. Ustawa zawiera całościową regulację dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, przejmując z Kodeksu pracy przepisy dotyczące minimalnych warunków zatrudnienia gwarantowanych pracownikom delegowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa ma wejść w życie, jak wspomniałam, 18 czerwca br. Jest to dzień implementacji ww. dyrektywy do krajowego porządku prawnego. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość wnosi o przyjęcie przedłożonych poprawek do ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Dziękuję.
Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Panie pośle, jest dokładnie odwrotnie. Ta ustawa przestaje dzielić Polskę na Polskę A i B. Ta ustawa zgodnie z konstytucyjnym zapisem umożliwia opiekę państwa nad wszystkimi obywatelami. To, co państwo proponujecie w tej poprawce, to to, że chcecie oddać większościowe udziały w ręce podmiotów prywatnych. To powoduje państwa poprawka. Umożliwiacie w ten sposób, żeby w placówkach medycznych miał udział podmiot prywatny.
Nie chcecie państwo uznać słuszności zapisu o niewypłacaniu dywidendy i reinwestowaniu jej w cele statutowe, a tak niedawno troszczyliście się o pracowników, o ich wynagrodzenia. A właśnie na to można przeznaczyć te pieniądze. Proszę zastanowić się nad słusznością państwa propozycji. Dziękuję.
Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Poprzedni rząd wierzył, że konkurencja i pieniądz są najlepszą receptą na organizację ochrony zdrowia, że system ochrony zdrowia ureguluje się samoistnie według zasad wolnego rynku. Narastające kolejki, narastający dług publicznych placówek...
...nietrafione inwestycje medyczne, wykształcone kadry medyczne opuszczające nasz kraj - to wszystko dobitnie świadczy o tym...
...że niewidzialna ręka rynku, w której nadzieję pokładaliście państwo, zawiodła. Zawiodła. To, co państwo proponujecie, to, co próbowaliście zrobić, ta wymuszona komercjalizacja, a często prywatyzacja, było próbą pozbawienia władzy konstytucyjnej odpowiedzialności za bezpieczeństwo zdrowotne Polaków. Panie ministrze, czy proponowane zmiany przywracają realny wymiar obowiązującej
konstytucyjnej równości dostępu wszystkich Polaków do bezpłatnej...
...służby zdrowia?
Państwo chcecie Polaków tego pozbawić. Dzielicie Polskę na Polskę A i na Polskę B. Konstytucja...
Dziękuję bardzo.
...gwarantuje to Polakom zupełnie inaczej...
...i my tę...
Dziękuję bardzo.
...normalność przywracamy.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Zgłaszają się do naszych biur kobiety, matki, Polki, które ciężko pracują i rodzą dzieci w Polsce, wychowują je w miłości do ojczyzny, ku wartościom: Bóg, honor i ojczyzna, które nie zamierzają, w przypadku zagrożenia, chować się z nimi do chat. I one pytają, czy opozycja, czy posłowie opozycji rozumieją, czy tylko udają, że nie rozumieją, dlaczego musimy budować silną pozycję Polski w świecie. Aby nasze dzieci były bezpieczne. W tej chwili największym zagrożeniem jest terroryzm i walka z nim jest naszym priorytetem. Te kobiety pytają, czy państwo udajecie, bo jeżeli udajecie, to znaczy, że jesteście nieuczciwi wobec kobiet i naszych dzieci.
Panie ministrze, czy pamięta pan równie ważny szczyt NATO w Newport w Walii niespełna 2 lata temu? Jak wtedy zachowywała się opozycja? Czy wspierała ówczesny rząd w działaniach na rzecz budowania bezpiecznej Polski? Czy politycy Prawa i Sprawiedliwości wspierali Polaków zawsze wtedy, kiedy trzeba było ich wesprzeć, bez względu na opcję polityczną, aby budować silną pozycję Polski? Czy tak było w przypadku pana Donalda Tuska, który został poparty przez Prawo i Sprawiedliwość, żeby wzmocnić pozycję Polski w świecie?
Czy państwo rozumiecie, gdzie jest to poparcie? Tam, gdzie Donald Tusk. Tak popierali politycy Prawa i Sprawiedliwości. Państwo tego nie rozumiecie. Jesteście nieuczciwi, bo nie chcecie powiedzieć kobietom i ich dzieciom, co robicie, żeby nasze dzieci były tu i teraz bezpieczne, żeby przed Światowymi Dniami Młodzieży zapewnić im bezpieczeństwo, bo zagrożenie jest daleko za naszymi granicami...
...ale tylko silna, jednolita i spójna Polska, silna pozycją światową, da nam bezpieczeństwo. Państwo jako ekipa rządząca tyle lat wiecie to najlepiej, że wywiązywanie się z międzynarodowych
umów i sojuszy...
Bardzo dziękuję, pani poseł.
...buduje nasz kraj, a państwo staracie się wmówić...
Pani poseł...
...społeczeństwu, że tego nie rozumiecie.
Pani poseł, nie chcę pani wyłączać mikrofonu.
Dziękuję.
Dziękuję.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W Polsce systematycznie wzrasta liczba osób leczonych z powodu zaburzeń psychicznych. Co więcej, przewidywane jest jeszcze wyraźniejsze kształtowanie się tej tendencji w przyszłości. Na podstawie opinii i badań prowadzonych przez polskich psychiatrów szacuje się, że ok. 8 mln dorosłych Polaków ma problemy psychiczne, czyli co czwarty dorosły mieszkaniec Polski z takim problemem się styka.
Zapowiadany wcześniej i teoretycznie wprowadzony ˝Narodowy program ochrony zdrowia psychicznego˝ mimo szumnej nazwy nie został zrealizowany. Pan minister Konstanty Radziwiłł zapowiada kolejną odsłonę tego programu. Chciałam zapytać czy i kiedy można spodziewać się ostatecznej daty wejścia w życie rozporządzenia o ˝Narodowym programie ochrony zdrowia psychicznego˝
i czy reforma psychiatrii zostanie wpisana do krajowego programu reform, o co monitują psychiatrzy. Ekspertyzy ministra zdrowia stwierdzały, że likwidacja programu doprowadzi do niewydolności i ostatecznej zapaści systemu pomocy chorym psychicznie. Czy pan minister byłby uprzejmy wyjaśnić nam dalsze plany resortu? Dziękuję.
Dziękuję, pani marszałek.
Panie Ministrze! Przeprowadzone w ostatnich miesiącach ataki terrorystyczne we Francji, w Belgii, Niemczech czy Stanach Zjednoczonych wzbudzały wiele niepokojów i pytań dotyczących bezpieczeństwa w czasie przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Polsce. W przestrzeni międzynarodowej pojawiały się opinie i komentarze, które wręcz odradzały przyjazd do Polski i wzięcie udziału w Światowych Dniach Młodzieży. Takie rekomendacje ze względu na zagrożenie terrorystyczne wydał Departament Stanu Stanów Zjednoczonych. Panie ministrze, czy w trakcie Światowych Dni Młodzieży dochodziło do zdarzeń, które mogłyby świadczyć o podejmowanych próbach przygotowania ewentualnego zamachu terrorystycznego? Bardzo proszę o odpowiedź. Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie udało się, szanowni państwo, opozycji podzielić Polaków.
Nie udało wam się i nie uda wam się nigdy podzielić Polek.
Wyjdźcie do tych Polek, które mokną, jak mówicie, ze swoimi dziećmi przed Sejmem, i powiedzcie, jak je oszukaliście, jak je chcieliście niecnie wykorzystać do swoich celów politycznych.
Kłamaliście tak jak na wiecach - precz z dyktaturą kobiet - tak wczoraj w komisji byliście przeciwko odrzuceniu projektu, w związku z którym przyszliście protestować.
Kłamaliście, oszukiwaliście Polki.
To nie Prawo i Sprawiedliwość było autorem tych projektów.
Prawo i Sprawiedliwość zawsze było, jest i będzie za ochroną życia
, ale nie pozwoli wam oszukiwać Polek, wyprowadzać ich na ulicę tylko po to, żeby uprawiać niecny, cyniczny proceder polityczny, bo nie macie...
...państwo z czym do nich wyjść. Nie macie programu, nie macie pomysłu. Potraficie tylko zgłaszać likwidację IPN-u, CBA
i grać na emocjach kobiet, doprowadzać do sporów politycznych.
Nie tędy droga. Uczulam wszystkie Polki i Polaków: bądźcie czujni. To nie po raz pierwszy.
Dziękuję, pani poseł.
Opozycja będzie pukała do was wtedy...
Dziękuję, pani poseł.
...kiedy nie będzie miała programu, kiedy będzie chciała grać na emocjach, na dramatach kobiet i nieszczęściu dzieci.
