Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wprowadzacie państwo powołanie Wydziału Spraw Wewnętrznych w ramach prokuratury, co nie zostało wystarczająco uzasadnione. Twór ten ma zajmować się dochodzeniami w sprawach przestępczości wśród sędziów i prokuratorów. Jakie są na dziś statystyki odzwierciedlające tego typu przestępstwa? Czy dotychczasowa ścieżka prowadzenia tego typu postępowań jest niewystarczająca? Czy zaplanowane są środki w budżecie na tego typu instytucję? Czy nie przerodzi się ona w policję polityczną? Czy nie rozrośnie się ona do wielkich rozmiarów, stosując prowokację w stosunku do sędziów i prokuratorów, paraliżując prowadzone sprawy i postępowania? Czy nie obniża to zaufania do tych zawodów? Dziękuję.
Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Na początku odniosę się do stwierdzenia pana posła Andzela, żeby odwołał się do stenogramu, bo na posiedzeniu komisji pan minister powiedział, że będzie robił, co chce. To tak puentując, bo była dyskusja na temat przenoszenia żołnierzy na wyższe stanowiska, a więc to tak ? propos.
Przysłuchiwałem się w komisji wystąpieniom posłów. Padło stwierdzenie, że do cywila ze służby szeregowej odchodzi tylko 3% szeregowych po okresie 12-letnim. Jestem w stanie postawić tezę, że jeżeli po 3 latach szeregowi ci nabędą uprawnienia do zasiłku mieszkaniowego w wysokości 200 tys. zł, 100% tych żołnierzy odejdzie do cywila, bo na te pieniądze musieliby pracować prawie 12 czy 14 lat. Przeciwstawia się temu tezę, że ci żołnierze, pozostając w służbie, będą zarabiać 3,5 tys. zł, a nie 1,5 tys. zł, więc robiąc proste wyliczenia, przyjmując, że 100% osób i w ciągu 7 lat, odprawy mieszkaniowe tylko dla tych żołnierzy będą kosztowały budżet państwa prawie 4 673 400 tys. zł. To jest prosty rachunek, bo ci żołnierze zgodnie z proponowaną przez państwa ustawą mogą za pół roku, za rok wrócić do służby, czyli biorąc dodatek mieszkaniowy, wracają do służby, zaczynają dalej służyć i zaczynają karierę, kontynuują swoją karierę.
Postawię teraz dwa pytania. Jakie mechanizmy zostaną wprowadzone, aby żołnierze masowo nie odchodzili do cywila? Proszę o szczegółowe wyliczenia dotyczące kwoty 1,5 mln zł.
1,5 mld zł. Proszę o odpowiedź na piśmie.
Ja chciałem się odnieść do tego, co pan minister wywołał...
Ale nie... to może pozwolimy, dobrze.
...że Nowoczesna chce, żeby w Wojsku Polskim służyły tysiące, tyle ile potrzeba, szeregowych. Dzisiaj wprowadzamy ustawę w dość szybkim tempie, która de facto dotyczy 924 żołnierzy, a rozciąga się na 6 lat konsekwencji dla budżetu, na 4700 mln przy prostych rozliczeniach. Pan minister też prosił o jakiś pomysł. Wystarczy, żeby ci szeregowi, którzy odchodzą po tych 12 latach, mieli możliwość np. pracy, rozpoczynania jeszcze raz kontraktu, pracy za większe pieniądze. I oni zostaną, ale wtedy dla budżetu to będzie zdecydowanie mniej.
Dziękuję bardzo.
Czyli oni mogą przyjść za 4,5 tys. i pracować dalej.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Premier! Wysoka Izbo! Zgłoszona przeze mnie poprawka dotyczy budowy centrum urazowego w Kielcach. Kielce, ośrodek wojewódzki, jako jeden z dwóch ośrodków nie posiada centrum urazowego. Województwo świętokrzyskie to największy okręg wyborczy po Warszawie. Prawo i Sprawiedliwość ma z tego okręgu dziewięciu posłów, opozycja - tylko siedmiu.
Pan minister Szałamacha już wie, że w budżecie odziedziczonym po Platformie Obywatelskiej dochody z zysku Narodowego Banku Polskiego w kwocie 3 mld zł są niedoszacowane, natomiast będą na poziomie ok. 8 mld, czyli aż o 5 mld większe. Kwota 21 mln zł z tego tytułu na szczytny cel to kwota bardzo mała.
W imieniu mieszkańców, wyborców z województwa świętokrzyskiego proszę Prawo i Sprawiedliwość o głosowanie
za poprawką.
Pytanie. Czy Polacy z województwa świętokrzyskiego mogą być traktowani tak jak Polacy z całej Polski?
Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Posłowie! Projekt ustawy o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów wybuchowych. Sejm ma obowiązek uchwalenia ustawy celem wykonania przepisów rozporządzenia Unii Europejskiej nr 98 z 2013 r.
W ustawie muszą być uregulowane następujące zagadnienia. Po pierwsze, określenie organu krajowego nazywanego tzw. punktem kontaktowym. Ma nim być komendant główny Policji. Po drugie, podjęcie decyzji, czy w Polsce wprowadza się wyjątki od całkowitego zakazu sprzedaży prekursorów materiałów wybuchowych przez przyjęcie modelu, systemu zezwoleń lub rejestracji. Po trzecie, określenie sankcji karnych w razie naruszenia przepisów.
Według projektu Polska nie skorzysta z możliwości wprowadzenia wyjątków od całkowitego zakazu sprzedaży, posiadania, nabywania i używania prekursorów materiałów wybuchowych przez konsumentów. Według projektu ma to pozwolić na jeszcze lepszą poprawę bezpieczeństwa publicznego. Niestety w uzasadnieniu projektu ustawy brak wyjaśnienia, dlaczego w Polsce, w przeciwieństwie do innych krajów Unii, nie będzie wyjątków, skoro wyjątki czemuś pożytecznemu mają służyć. Dlatego pominięcie przez rząd wyjaśnienia, dlaczego w Polsce nie będzie wyjątków, stanowi istotny mankament prac legislacyjnych. Obywatele i ich przedstawiciele w Sejmie powinni wiedzieć, dlaczego w Polsce nie będzie wyjątków, i upewnić się, że będzie to dobre.
Według rozporządzenia Unii państwa członkowskie zostały zobowiązane do określenia sankcji, które będą stosowane w razie naruszeń przepisów. Projekt ustawy wprowadza trzy typy przestępstw. Po pierwsze, przestępstwo, które popełni sprzedawca w sklepie, jeśli udostępni prekursor materiałów wybuchowych konsumentowi. Po drugie, przestępstwo, które popełni konsument, jeśli kupi, posiada lub przekaże komuś innemu prekursor. Po trzecie, przestępstwo, które popełni przedsiębiorca lub jego pracownik, jeśli nie zgłosi podejrzanej transakcji do punktu kontaktowego.
Chciałbym zwrócić uwagę, że mimo dobrych intencji niektóre poprawki komisji budzą wątpliwości i z posiadanej przeze mnie wiedzy na wniosek klubu PiS zostaną skorygowane, do czego się przyłączamy. Po pierwsze, wątpliwe jest stanowisko warunkujące przestępność czynu od znacznej ilości prekursora. Rozporządzenie Unii wprowadza zakazy dotyczące prekursorów materiałów wybuchowych bez wymogu, ale chodziło o ich znaczną ilość, albowiem liczy się nie ilość, ale stężenie. Pojęcie znacznej ilości w unijnym rozporządzeniu występuje tylko przy nałożeniu na podmioty gospodarcze obowiązku zgłaszania zniknięcia lub kradzieży znacznych ilości substancji. Dlatego w przepisach art. 11 i 12 ustawy w brzmieniu przedłożonym przez komisje proponujemy odrzucić poprawki komisji polegające na dodaniu wyrazów ˝znaczne ilości˝ w art. 11 i ˝znacznych ilości˝ w art. 12.
Po drugie, także wątpliwe jest proponowane brzmienie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy polegające na użyciu wyrazów ˝może podlegać karze˝, gdyż byłby to jedyny przypadek w polskim porządku prawnym, w którym karalność przestępstwa zależałaby od swobodnego uznania organu ścigania, prokuratora i sądu, co dawałoby tym organom całkowitą swobodę, a byłoby to sprzeczne z zasadą legalizmu. Dlatego w przepisach art. 13 ust. 1 i 2 ustawy w brzmieniu przedłożonym przez komisje proponujemy odrzucić poprawki komisji polegające na zastąpieniu wyrazu ˝podlega˝ wyrazami ˝może podlegać˝.
Według rozporządzenia Unii zakazy i sankcje karne nakładane na konsumentów muszą być wprowadzone od dnia 3 marca 2016 r., jednak komisje uznały ten termin za zbyt krótki i przejęły proponowany przez przedstawicielkę Policji termin 90-dniowy, co spowoduje przejściową niezgodność prawa krajowego z prawem Unii Europejskiej. Prowadzi to do wniosku, że rząd znacząco spóźnił się ze skierowaniem projektu ustawy do Sejmu, chociaż miał dużo czasu, aby skierować go wcześniej. Dziękuję.
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt ustawy o zmianie ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz niektórych innych ustaw.
Regulacja rynku materiałów wybuchowych do użytku cywilnego ma wybitnie specjalistyczny charakter. Ma ona na celu poddanie tego rynku kontroli ze strony organów państwowych i określenie sankcji karnych i administracyjnych za naruszenie tych przepisów.
Celem regulacji jest określenie procedur mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa na etapie projektowania, wytwarzania, używania i przewozu materiałów wybuchowych. Nowelizacja wdraża przepisy trzech dyrektyw Unii Europejskiej z lat 2013-2014.
Na wstępie należy przywołać podstawowe założenia regulacji rynku materiałów wybuchowych do użytku cywilnego, w tym materiałów pirotechnicznych i amunicji. Wyroby pirotechniczne i amunicja są materiałami wybuchowymi. Po pierwsze, podmiot gospodarczy musi uzyskać pozwolenie na wytwarzanie materiałów wybuchowych oraz ich składowanie, przemieszczanie i używanie, co reguluje ustawa koncesyjna, czyli ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi: bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Działalność bez pozwolenia i koncesji stanowi przestępstwo.
Po drugie, projektowanie i wytwarzanie materiałów wybuchowych musi spełniać określone w przepisach wymogi bezpieczeństwa. Od producenta wymaga się uzyskania certyfikatu badania typu UE, wydawanego przez upoważnioną do tego jednostkę notyfikowaną, która bada zarówno dokumentację techniczną produktu, jak i próbkę produktu. Producent po uzyskaniu certyfikatu sporządza oświadczenie o nazwie ˝deklaracja zgodności UE˝, co uprawnia go do umieszczenia na materiale oznakowania CE. Producent przy produkcji seryjnej ma uzyskiwać produkty identyczne z próbką, która uzyskała certyfikat. Producent też ma obowiązek dołączenia do produktu instrukcji obsługi i informacji. Naruszenie wymogów bezpieczeństwa ma podlegać administracyjnej karze pieniężnej.
Po trzecie, przewóz materiałów wybuchowych przez granicę państwa wymaga zezwolenia, a jego brak zagrożony jest sankcją karną i po czwarte, przechowywanie, posiadanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego podlega kontroli organów państwa, a utrudnianie lub uniemożliwianie kontroli zagrożone zostaje karą grzywny.
Są jednak także mankamenty wskazane w uzasadnieniu projektu rządowego. Proponowane zmiany pociągają za sobą wzrost następujących obciążeń administracyjnych. Przede wszystkim mówi się o oznaczeniu wyrobów pirotechnicznych numerami rejestracyjnymi i prowadzeniu rejestru nadanych numerów rejestracyjnych. Rząd wyjaśnia, że wzrost wskazanych obciążeń administracyjnych nie pociągnie za sobą dodatkowych kosztów, gdyż zmiany mają tylko potwierdzić istniejącą już w tym względzie praktykę.
Kolejno wskazuje się badanie i ewidencjonowanie skarg dotyczących wyrobów pirotechnicznych stwarzających zagrożenie. Rząd wyjaśnia, że badanie skarg stanowi czynność, którą podmioty działające na rynku i tak wykonują od dawna, więc nie pojawią się dodatkowe koszty.
Następnie mowa o objęciu rynku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego nadzorem ze strony właściwych organów kontrolnych. W konsekwencji po stronie przedsiębiorców wystąpi konieczność przygotowywania różnego rodzaju dokumentów związanych z kontrolą, realizacją wniosków pokontrolnych i innymi obowiązkami informacyjnymi. W tym miejscu mogę wskazać na potrzebę doprecyzowania brzmienia projektowego art. 15 ust. 2c ustawy, według którego pozwolenie na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego jest niezbywalne i nie przechodzi na następcę prawnego. Zachodzi potrzeba ustalenia, czy postanowienie to odnosi się do przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę z o.o. dokonywanego na podstawie Kodeksu spółek handlowych.
Potencjalne efekty wdrożenia w życie dyrektyw Unii Europejskiej będą miały charakter śladowy i niemierzalny. Jak oczekuje rząd, działania zmierzające do wzmocnienia bezpieczeństwa użytkowania materiałów wybuchowych powinny przyczynić się do spadku liczby wypadków związanych z ich używaniem. Jednak rząd nie podał konkretnych danych. Zdaniem rządu wejście w życie projektowanej ustawy nie pociągnie za sobą konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków przez organy państwowe, natomiast przyczyni się do niewielkiego zwiększenia dochodów gmin z tytułu dodatkowych wpływów z opłaty skarbowej w związku z koniecznością wydawania decyzji. Mając na uwadze powyższe, należy zaopiniować pozytywnie projekt ustawy, który w istocie został przygotowany jeszcze przez poprzedni rząd. Dziękuję.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rządowy projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją Szczytu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie w 2016 roku, druki nr 314 i 318.
Projektowana ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją Szczytu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie w 2016 roku nie wzbudza co do zasady zastrzeżeń klubu Nowoczesna. Zgadzamy się na odrębną i epizodyczną regulację dotyczącą tego przedsięwzięcia. W konsekwencji udzielanie zamówień publicznych związanych z organizacją szczytu NATO zostanie wyłączone z obowiązku stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. Dobrze się stało, że projektodawcy ustawy uwzględnili przy udzielaniu zamówień publicznych służących organizacji szczytu podstawową zasadę o charakterze antykorupcyjnym, jaką jest udostępnianie podstawowych informacji o tych zamówieniach. Ten kierunek działania wymaga jednak doprecyzowania. Skoro wyłączone ma być zastosowanie ustawy o zamówieniach publicznych, a projektowana ustawa dopuszcza utajnienie szeregu informacji z powołaniem się na ogólne, a co za tym idzie, uznaniowe pojęcie bezpieczeństwa, zachodzi konieczność wzmocnienia instrumentów ochrony zaufania obywateli do rzetelności instytucji państwowych organizujących szczyt NATO.
Propozycje klubu Nowoczesna idą w dwóch kierunkach. Po pierwsze, proponujemy ustawowe zapisanie objęcia organizacji szczytu szczególnym nadzorem ze strony szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Dlatego proponujemy dodanie stosownego przepisu art. 4, aby ten nadzór nie był iluzoryczny. W przepisie tym nakłada się na szefa CBA obowiązek przedłożenia sejmowej Komisji Obrony Narodowej pisemnego sprawozdania z wykonania obowiązku nadzoru. Po drugie, proponujemy umożliwienie uzyskania przez obywateli informacji o kosztach organizacji szczytu. Obowiązek ten ma być wykonany przez ministra obrony narodowej, który opublikuje na stronie internetowej zbiorcze zestawienie kosztów z podziałem na poszczególne kategorie, a także skany rachunków dokumentujących koszty poniesione w związku ze szczytem. Temu celowi służy dodanie nowego art. 3.
Obydwa rozwiązania mają wzmocnić zaufanie obywateli do rzetelności instytucji państwowych uczestniczących w organizacji szczytu. Po uwzględnieniu proponowanych przez nas zmian dotychczasowy ostatni w projekcie ustawy art. 3 otrzyma oznaczenie art. 5. Na ręce pana marszałka składam poprawki w imieniu klubu Nowoczesna.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wyrażając stanowisko klubu Nowoczesna, chciałbym poinformować, że jak najbardziej jesteśmy za przedstawionym projektem ustawy o zmianie ustawy o zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadach ich przemieszczania się przez to terytorium.
Najwyższa pora, by usankcjonować tak ważką dla obronności terytorium naszego kraju kwestię, zwłaszcza że sytuacja w Europie Środkowo-Wschodniej w dalszym ciągu jest niepewna. Jak wiadomo, podstawą wszelkich praw i obowiązków jest norma prawna. Będzie ona wobec potencjalnego przeciwnika instrumentem ostrzegawczym, chodzi o to, że w razie ataku wojska NATO, Unii Europejskiej nie będą miały żadnych zahamowań, by móc kontratakować całym swoim zapleczem militarnym. Od tej pory to prezydent Rzeczypospolitej Polskiej będzie zatwierdzał na wniosek ministra obrony narodowej kierowany za zgodą prezesa Rady Ministrów obecność obcych wojsk, w szczególności wojsk państw członkowskich NATO i Unii Europejskiej. To prezydent wyznaczy cel i zakres, w ramach którego będą funkcjonowały obce wojska na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Warto zaznaczyć, że owe wojska będą miały możliwość funkcjonowania co do zasady jako Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.
Reasumując, jest to bardzo dobra zmiana. Klub Nowoczesna jest za. Rząd pani premier złożył projekt ustawy, mając na uwadze informację Komitetu Planowania Cywilnego NATO na Wypadek Nadzwyczajnych Zagrożeń, który zalecił przeprowadzenie zmian w powyższej kwestii. Mając na uwadze fakt, że rząd postanowił respektować opinie i zalecenia komisji NATO, chciałbym wskazać pani premier, że jest to dobry przyczynek ku temu, by przychyliła się pani do kolejnej opinii międzynarodowej Komisji, Komisji Weneckiej, i opublikowała wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Dziękuję.
Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister, mam do pani cztery konkretne pytania dotyczące modelu funkcjonowania edukacji. A mianowicie, od którego roku szkolnego ministerstwo planuje wdrożyć 4-letnią strukturę systemu edukacji: 4 lata edukacji wczesnoszkolnej, 4 lata gimnazjum, 4 lata szkoły średniej? Drugie pytanie: Mówiąc o 4-letnim systemie edukacji wczesnoszkolnej, czy zamierza pani włączyć sześciolatki do edukacji wczesnoszkolnej? Pytanie trzecie: Jeśli edukacja wczesnoszkolna zostanie wydłużona o 1 rok, to czy będzie ją w całości realizował ten sam nauczyciel, czy też będą ją realizowali nauczyciele uczący konkretnych przedmiotów, np. matematyk, polonista? Pytanie czwarte: W jakim zakresie zmieni się ustawa o systemie edukacji, która aktualnie uniemożliwia rodzicom zakup do użytku szkolnego dodatkowych publikacji rozwijających zainteresowania oraz uzdolnienia dzieci? Bardzo bym prosił panią minister o odpowiedź na piśmie.
Panie marszałku, zgodnie z instrukcją będzie zwięźle.
Wysoka Izbo! Ustawa o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów wybuchowych po poprawkach Senatu, druk nr 398. Sejm uchwalił już ustawę o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów wybuchowych celem wykonania przepisów rozporządzenia Unii Europejskiej nr 98 z 2013 r. Za przyjęciem ustawy głosowała większość posłów, w tym posłowie klubu Nowoczesna.
Senat wniósł do ustawy kilka poprawek, które nie zmieniają istoty regulacji, mają charakter porządkowy i usuwają wątpliwości. Posłowie klubu Nowoczesna przychylają się do poprawek Senatu i będą głosować za przyjęciem poprawek Senatu. Formalnie rzecz ujmując, będą głosować przeciwko przyjęciu uchwały o odrzuceniu poprawek Senatu. Senat zgłosił osiem poprawek, wszystkie są pożyteczne i zostały już przedstawione na sali obrad, zatem nie ma potrzeby szczegółowego odnoszenia się do nich.
Reasumując, w imieniu klubu Nowoczesna rekomendujemy Sejmowi przyjęcie poprawek Senatu. Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Nowoczesna przedstawiam nasze stanowisko w przedmiocie poprawek Senatu do ustawy o zmianie ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz niektórych innych ustaw.
Dnia 18 marca 2016 r. Sejm przyjął ustawę o zmianie ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Celem nowelizacji było wdrożenie przepisów trzech dyrektyw Unii Europejskiej z lat 2013-2014 w kierunku zwiększenia bezpieczeństwa na etapie projektowania, wytwarzania, używania i przewozu materiałów wybuchowych.
Senat wprowadził do ustawy 11 poprawek, aby uporządkować, ujednolicić, uzupełnić przepisy ustawy. Komisja Gospodarki i Rozwoju po rozpatrzeniu uchwały Senatu na posiedzeniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. zaproponowała Sejmowi przyjęcie poprawek od 1. do 9. i 11. oraz odrzucenie poprawki nr 10.
W imieniu klubu Nowoczesna zgadzam się ze stanowiskiem Komisji Gospodarki i Rozwoju, gdyż rzeczywiście poprawki Senatu nie ingerują w meritum sprawy, ale poprawiają uchwaloną ustawę pod względem poziomu legislacyjnego. Częściowo można także podzielić stanowisko Senatu odnośnie do poprawki nr 10, która skreśla przepisy nakładające na dystrybutora materiałów wybuchowych wymóg działania z należytą starannością w odniesieniu do wymagań ustawy. Senat zaproponował skreślenie tego przepisu nie po to, żeby zwolnić dystrybutora od wymogu działania z należytą starannością, ale dlatego że tak sformułowanego wymagania nie postawiono w ustawie producentowi ani importerowi, co mogłoby sugerować, iż zwolnienie z wymogu należytej staranności... Skoro nie taki był cel ustawy, to zdaniem Senatu sporne postanowienie dotyczące dystrybutora jest zbędne. Logicznie biorąc, Senat ma rację, jednak w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/28/UE z dnia 26 lutego 2014 r. znajduje się taki obowiązek odnoszący się specjalnie do dystrybutora, co uzasadnia jego pozostawienie, niejako przepisanie do ustawy i odrzucenie poprawki Senatu.
Ostatecznie w imieniu klubu Nowoczesna zwracam się do Wysokiego Sejmu o przyjęcie stanowiska komisji co do poprawek Senatu, a więc o przyjęcie poprawek od 1. do 9. oraz 11. i odrzucenie poprawki nr 10. Dziękuję.
