Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pochylamy się dzisiaj w tym punkcie porządku obrad nad projektem ustawy nowelizującej ustawę Prawo o ruchu drogowym z jej głównym punktem, który dotyczy przesunięcia terminu, daty wdrożenia systemu CEPiK 2.0 z 4 stycznia 2016 r. na 1 stycznia 2017 r. Z założenia CEPiK 2.0 ma usprawnić realizację usług publicznych z korzyścią dla obywateli. Żeby tak się stało, konieczne jest stworzenie sprawnego, kompletnego, sprawdzonego i dokładnie przetestowanego narzędzia teleinformatycznego. Ponadto konieczne jest odpowiednie przeszkolenie kilku tysięcy uczestników tego systemu, mam tu na myśli samorządy powiatowe, starostwa, wydziały komunikacji, mam tu na myśli ośrodki szkolenia kierowców, mam tu na myśli stacje kontroli pojazdów. To w tym systemie mają mieścić się dane, informacje, o których już moi przedmówcy tak dokładnie wspominali. Aby tak się stało i aby te założenia i oczekiwania zostały spełnione, potrzebny jest proces wszechstronnego przygotowania i potrzebny jest czas.
Jak wynika z danych i informacji podanych przez Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych, według stanu na grudzień br. nie zostały jeszcze ukończone prace informatyczne nad systemem, nie przeprowadzono pilotażu ani testów. Zauważyć trzeba, że występują także opóźnienia legislacyjne - nie mamy nadal ostatecznej wersji rozporządzeń wykonawczych regulujących funkcjonowanie CEPiK 2.0. Z powyższego wynika, że prawidłowe uruchomienie systemu centralnego z początkiem nowego roku nie jest realne. Spowodowałoby to całkowity paraliż funkcjonowania wydziałów komunikacji w powiatach, a co za tym idzie, niemożność obsługi obywateli. Taką opinię wyrazili samorządowcy działający w ramach Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Związek Powiatów Polskich alarmował wielokrotnie o zagrożeniach związanych z brakiem przeprowadzenia testów całego systemu, pilotażu i szkoleń. Znane jest również stanowisko Związku Powiatów Polskich z 23 października br., w którym możemy przeczytać czy wyczytać m.in., że oprócz już wspomnianych braków w obszarze legislacji nie wiemy, kiedy i kto dostarczy katalog marek i typów pojazdów determinujący możliwość ich zarejestrowania. Nie rozpoczęła się procedura wydawania użytkownikom certyfikatów umożliwiających wprowadzenie danych do systemu. Natomiast Wytwórnia Papierów Wartościowych określa, że prace wytwórcze nowego systemu zostaną zakończone do połowy marca 2016 r., a zakończenie pilotażu wdrożenia jest możliwe do połowy maja 2016 r. Ponadto nie przeprowadzono żadnych testów funkcjonowania połączeń między powiatami a bazą centralną. Postulaty Związku Powiatów Polskich zostały przyjęte przez stronę samorządową Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz zaprezentowane na posiedzeniu tej komisji w dniu 28 października i jako wniosek formalny strony samorządowej skierowane do strony rządowej.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nasz klub przyjął stanowisko, które mówi o poparciu skierowania tego projektu do dalszych prac. Myślę, że będzie to również wyraz uszanowania dla samorządów, dla korporacji samorządowej, Związku Powiatów Polskich i pozostałych samorządów, bowiem w tych działaniach przebija się troska o dobre przygotowanie i zabezpieczenie
funkcjonowania administracji publicznej na właściwym poziomie. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Mam trzy pytania i przejdę od razu, bez komentarza, do ich zadania.
Po pierwsze, zakładając, że nowa ustawa wejdzie w życie w 2016 r., będzie to oznaczać, że prawo do emerytury uzyska ok. 150 tys. osób. Jak nasz budżet czy nasz ZUS będzie czy jest do tego przygotowany? Kolejne pytanie. Wysokość emerytury zależy od zgromadzonego kapitału oraz od spodziewanego czasu życia na emeryturze, tak to dzisiaj wybrzmiało w wypowiedziach. Mam pytanie: Czy to prawda, że w wyniku tej reformy emerytury kobiet mogą być dwukrotnie niższe od emerytur mężczyzn? Jak to pogodzimy z naszymi odczuciami, opinią, rolą kobiety w naszym życiu społecznym, w naszej społeczności, w naszej świadomości? Pytanie kolejne, trzecie. W projekcie dotyczącym obniżenia wieku emerytalnego nie ma odniesienia do okresu składkowego. Pan prezydent pominął tę kwestię, a m.in. połączenie wieku z długością okresu składkowego
proponował NSZZ ˝Solidarność˝ i Polskie Stronnictwo Ludowe również przedkładało taki projekt, do którego będziemy chcieli wrócić. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To dobrze, że dzisiaj mówimy o kontynuowaniu misji tej zasłużonej i tak potrzebnej jednostki - Instytutu Zachodniego. Myślę, że dobrze też, że zostały określone ramy finansowe, w których jednostka będzie mogła działać i poruszać się.
Mam dwa krótkie pytania. Ponieważ zmienia się forma prawna instytutu, więc pytanie: Jak i czy nie wpłynie to negatywnie na realizację powierzonych zadań? Myślę, że jest to zmiana w kierunku umożliwienia rozszerzenia funkcjonowania i że będziemy szli w tym pozytywnym kierunku. Zostały także wskazane wielkości, rząd wielkości środków, jakimi będzie dysponował instytut. Mam takie pytanie: Czy będą to tylko środki z budżetu, czy będzie istniała szansa, czy może przy tych pracach, które będziemy prowadzić czy rozważać, zaistnieje szansa uzupełniania tych środków z innych źródeł? Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dzisiaj praktycznie finalizujemy, wypowiadając się w imieniu klubów, przedstawiając stanowiska, nasze prace. Dobiega końca droga legislacyjna nowelizacji ustawy o ruchu drogowym. To bardzo ważna kwestia, ważna dla mieszkańców, ważna dla użytkowników, ważna dla administracji tak rządowej, jak i samorządowej. W imieniu naszego klubu, przedstawiając stanowisko, chcę podkreślić, że dobrze się stało, iż poszliśmy zgodnie, bo tak wynika z wypowiedzi. Jestem w tej sytuacji, że moi koledzy wypowiedzieli się w imieniu klubów przede mną, więc mogę powiedzieć, że jesteśmy zgodni co do kierunku działań, co do chęci osiągnięcia finału tych prac.
To dobrze, że potrafimy zrozumieć i odpowiedzieć pozytywnie na stanowisko samorządów powiatowych, wyrażone i przedstawione, i cytowane przeze mnie z tej trybuny tydzień temu. To dowodzi, że jesteśmy na drodze, że będziemy traktować samorząd jako partnera w rozwiązywaniu problemów. Na pewno ważne jest, i to leży nam na sercu, aby ten czas, ten jeden rok, wykorzystać na dobre przygotowanie, na zsynchronizowanie systemów, na przeprowadzenie badań czy symulacji, a także to ważne, że w dniu dzisiejszym możemy powiedzieć, że mając już i znając zapisy stanowiska komisji administracji, możemy mówić, że wspólnie stworzyliśmy te zapisy, które mogą dać i dają szansę na dobrze funkcjonujące rozwiązania w najbliższym okresie. Tak jak wskazałem w poprzednim wystąpieniu w tej kwestii, tydzień temu, klub parlamentarny będzie za przyjęciem tych zapisów. Dziękuję.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko odnośnie do projektu poselskiego ustawy o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, wspomniany druk nr 74.
Wysoka Izbo! Przygotowując się do wystąpienia, analizując, miałem inne spostrzeżenia czy przygotowane inne stanowisko. I myślę, że mój klub jest zadowolony, że wnioskodawcy po posiedzeniu Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej sami wyszli naprzeciw, wnosząc autopoprawkę, bowiem możemy teraz powiedzieć tak: nie będziemy przyjmować ustaleń, które uszczęśliwią samorządy, szczególnie gminne, miejskie, bez rozmowy z nimi, bez konsultacji, bo o tych kwestiach mówiliśmy i te kwestie były podnoszone. Myślę, że ten okres, który przyjmiemy podczas pracy w komisji... Ja nie zakładam, czy to będzie rok, czy to będą dwa lata. Pozostawiamy kwestię otwartą do ustalenia, do podjęcia decyzji... Pozwoli nam to na przeprowadzenie konsultacji, rozmów, dopełnienie, wypełnienie tych formalności związanych z wyliczeniami finansowymi, ekonomicznymi. Myślę, że to będzie bardzo dobra droga, dobre działania, które będą służyć i stworzą zagwarantują pewne ramy prawne, które będą zabezpieczały i lokatora, i właściciela, i samorząd. Dziękuję.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedując dzisiaj projekt nowelizacji ustawy, przekonujemy się po raz kolejny, jak trudnym elementem funkcjonowania, realizacji zadań przez nasz system opieki zdrowotnej jest moment kontraktowania procedur. Ze swego doświadczenia mam w pamięci już wielokrotne finał roku, zakończenie roku, czas na kontraktowanie, przedłużanie bądź uczestniczenie podmiotów w procedurze konkursowej. Wiązało się to niejednokrotnie z wielkimi emocjami.
Analizując aktualną sytuację i zapowiedzi rządu co do zmiany podmiotu, co do sposobu zarządzania, co do zmiany płatnika, zmian organizacyjnych w resorcie, uważamy, że proponowane zmiany mają szeroki związek właśnie z tą przygotowywaną reformą. Nie ukrywam, że jeślibyśmy poszli tym torem, to obdarzając zaufaniem, przyjmując określone propozycje, możemy domniemywać, że jest to również czas czy okres, czasokres, który zostanie poświęcony na głęboką analizę mechanizmów, które funkcjonują i pozwalają zapewnić realizację procedur medycznych, że ten czas zostanie również wykorzystany na nową wycenę procedur z uwzględnieniem tych głosów, które mówią o niedoszacowaniu w pewnych obszarach, o potrzebie przeznaczenia większych środków i większej liczby procedur do zakontraktowania. Myślę również, że te elementy, które są niezbędne do określenia tych potrzeb, jak mapa potrzeb zdrowotnych... Wiemy przecież, że pierwsza mapa miała, jest przygotowywana przez ministra, że potrzebna jest wycena. Zastanawiamy się jednak, jak w tym czasokresie bez zmiany wartości, które będą występowały w kontraktach, będą funkcjonować ośrodki, które mają trudności finansowe. Przecież w tym czasie, kiedy nie było konkursów, nie było zmiany wartości, następuje zmiana kosztów funkcjonowania w różnych elementach. Przecież w tym czasie dochodzą nowe wymogi, którym muszą ośrodki medyczne sprostać. Przecież w tym czasie weszły również takie elementy jak pakiet onkologiczny, o którym już była mowa tu na tej sali, na poprzedniej sesji, w części pytań i odpowiedzi, który również wpływa bardzo znacząco na sytuację finansową nie tylko jednostek specjalistycznych, ale tych innych szpitali, które mają część kontraktu wydzielone i określone pakietem onkologicznym. Myślę jednak dalej, że jest to również czas - zgodnie z zapowiedziami - na rozpoczęcie prac albo zakończenie prac nad projektem sieci szpitali. W związku z tym myślę, że w dalszych pracach będziemy mogli mówić i o skonkretyzowaniu ostatecznego terminu określającego koniec tego okresu, który zakończy okres przedłużania i trwania naszej służby zdrowia, naszego systemu opieki
zdrowotnej bez nowego kontraktowania. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Wiele słów i zdań dotyczących oceny minionego okresu padło, zostało wypowiedzianych, niemniej jednak cokolwiek by mówić, to miniony okres charakteryzował się otwarciem wielu rynków zbytu na produkty i eksportem, eksportem mimo wspomnianego już zjawiska embarga i bardzo trudnej sytuacji. I mimo to w regionach Polski, m.in. takich jak Sandomierz, powiat Opatów, gdzie mamy zagłębie sadownicze i warzywnicze, z problemem tym prawie poradziliśmy sobie.
Rozwinęliśmy promocję. Urząd marszałkowski, samorząd zaangażował się w to poprzez biura radców prawnych, poprzez biuro i Dom Polski Wschodniej w Brukseli, konferencję, otwarliśmy rynki algierskie, bliskowschodnie i w tym czasie dzięki grupom producenckim, wyposażeniu... Jedna z grup jest w stanie przechować i przygotować do zbytu około 50 tys. t jabłek w ciągu roku.
Pytanie, bo mi czas ucieka: Czy pan minister będzie nadal tak działał? A chcielibyśmy, żeby to wsparcie dla producentów i eksporterów było znaczące i mocne.
I szybciutko drugie pytanie: Jakie konkretnie preferencje dla obszarów wiejskich będą znajdować się
w programach polityki spójności? Wiem, że czas pracy rządu jest krótki, więc jeśliby można, prosiłbym w stosownym czasie o odpowiedź na piśmie na to pytanie. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Podjęcie prac i rozpoczęcie procesu legislacyjnego nad nowelizacją ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami, jak stwierdzili w swoich wypowiedziach moi przedmówcy z klubów parlamentarnych, a przede wszystkim poseł sprawozdawca, wynika z potrzeby niezbędnego i koniecznego w tym czasie dostosowania naszego prawodawstwa do stosownych zapisów, uregulowań i unormowań w Unii Europejskiej.
Pozwólcie, że nie będę od początku mówił i omawiał tych dwóch kwestii, które zostały podniesione. Zostały one dokładnie omówione, przeanalizowane. Nasz klub zgadza się z tymi stwierdzeniami. Uważam, że naszym dobrym działaniem będzie, jeśli przyjmiemy ten projekt nowelizacji, tę kwestię regulującą te dwa obszary niedoprecyzowane czy sprecyzowane inaczej. Po stosownym uzasadnieniu, które nie zyskało przychylności, będziemy mieli ujednolicone zapisy. Tak więc będziemy jako klub wspierać i głosować za przyjęciem projektu nowelizacji ustawy. Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wiele mówiono w tzw. terenie czy poza stolicą również o źródłach energii odnawialnej. Mówiono o tym w czasie prac nad przygotowaniem poprzedniej ustawy, mówiono bardzo wiele w samorządach na szczeblu regionalnym przy przygotowywaniu strategii regionalnych na lata 2014-2020, mówiono też o tym przy przygotowywaniu projektów i założeń regionalnych programów operacyjnych. W tych dokumentach po negocjacjach z Komisją Europejską zostały zapisane pewne kwoty, są też pewne oczekiwania. Proponowane w tym momencie rozwiązania spowodują opóźnienia nie tylko w podjęciu realizacji tych działań - na pewno wielu tych, którzy chcieliby to realizować, zastanawiać się będzie, kiedy mają rozpocząć - bo opóźni to wdrażanie dyrektywy 28/2009 oraz przyrost nowych mocy i produkcji ze źródeł energii odnawialnej. Czy nie obawiamy się - mówię: my jako kraj - że nie zdołamy wywiązać się z nałożonych wskaźników do roku 2020?
I jeszcze jedno krótkie pytanie: Co z tymi nieszczęsnymi - przepraszam, to w cudzysłowie - wiatrakami? Jest to jeden z trzech obszarów pozyskiwania energii, które już zostały uruchomione. Co z nimi będzie? I czy to znaczy, że
możliwości inwestowania w tym obszarze ulegną zmianie czy będą ograniczone? Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W exposé pani premier i wypowiedziach późniejszych słyszeliśmy bardzo wiele o współpracy, o współdziałaniu, o potrzebie szanowania partnerów. To w takim razie jak mam odbierać jako poseł, jako ten, kto wyrósł z samorządu, przeszedł z tym samorządem 25 lat, działania przewidziane w tej ustawie, które w kierunku samorządu scedują tylko obowiązki, koszty, rolę słuchającego czy rolę petenta?
Mam więc pytanie. Skoro samorządy zostają ograniczone w swobodzie kształtowania sieci szkół, to kto poniesie ciężary finansowe?
Czy kolejny raz okaże się, że obiecali inni, a zapłaci samorząd?
Drugie pytanie: Czy minister przy pomocy kuratorów będzie decydował, gdzie będzie powstawać lub gdzie przestanie funkcjonować szkoła? Przecież kurator miał dotychczas i będzie miał inne zadania. Dziękuję bardzo i przepraszam za przekroczenie czasu.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W przedłożonej dzisiaj nowelizacji rozwiązania ustawowe są bliźniaczo podobne do rozwiązań obowiązujących. Zarówno w obowiązującej ustawie, jak i w nowelizacji nie jest nigdzie powiedziane, że organy państwa są zobowiązane do odbierania dzieci rodzicom, a przede wszystkim te zapisy mają za zadanie chronić polskie dzieci przed złą opieką, a odebranie traktować jak ostatnią przesłankę orzekaną przez sąd. Co do tego nie ma wątpliwości.
Panie Ministrze! Takie krótkie pytania. Jaka według pana danych jest liczba dzieci, które zostały odebrane rodzicom, a jaka w tym jest liczba dzieci odebranych w związku ze złymi warunkami panującymi w rodzinie pod względem ekonomicznym?
Kolejne pytanie: Jakie programy pomocowe ministerstwo przewiduje w celu przeciwdziałania patologiom panującym wśród niektórych polskich rodzin? Czy zamierzacie kontynuować dotychczasowe rozwiązania oparte na programach realizowanych przez MOPS-y i PCPR-y
, czy zamierzacie wprowadzić nowe działania?
Jaki procent dzieci jest oddawanych pod instytucjonalną opiekę pieczy zastępczej w formie rodziny zastępczej, rodzinnego domu dziecka czy placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz ośrodków preadopcyjnych? Dziękuję.
Rzecz ludzka omyłka.
Pani Marszałek! Dzisiejsze procedowanie nad ustawą doskonale wpisuje się w obywatelski projekt ustawy o uchwaleniu Dnia Sprzedaży Bezpośredniej. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że to dzięki tej nowelizacji cały proces ma szansę ulec przyspieszeniu i wpłynąć korzystnie na sytuację ekonomiczno-materialną, umożliwić polepszenie i zwiększenie bazy produkcyjnej. Mam nadzieję również w świetle wypowiedzi moich przedmówców, że ministerstwo rolnictwa z panem ministrem Jurgielem jako byłym przewodniczącym Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi bardzo aktywnie i bez zbędnej zwłoki włączy się w przygotowanie całych uwarunkowań formalnoprawnych i merytorycznych, które umożliwią jak najszybsze wejście przepisów ustawy w życie i pomogą, stworzą nowe ułatwienia dla naszych rolników i producentów. W przeszłości różnie bywało, ale odkładamy to, co było, patrzymy naprzód. Myślę, panie ministrze, że mogę mieć taką nadzieję jako ten
, który z rolnictwem jest również bezpośrednio związany. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo!
Jeśli mówimy dzisiaj o sytuacji finansowej samorządów, to pozwólcie, że skupię się na tym, jakie ponoszą one konsekwencje finansowe, które ciążą na samorządach w związku z wypełnianiem obowiązków organów prowadzących czy założycielskich jednostek służby zdrowia.
Mam pytanie do pana ministra. Panie ministrze, wiemy, że jest realizowana przez ministerstwo pierwsza mapa potrzeb zdrowotnych. Na jakim etapie te prace obecnie się znajdują? To się wiąże z drugim pytaniem dotyczącym funkcjonowania komitetu sterującego, który w tym okresie programowania - chodzi o te decyzje, ustalenia, zaangażowanie prac - umożliwiać będzie uruchomienie wsparcia finansowego zadań inwestycyjnych polegających na modernizacji i doinwestowaniu, zakupie sprzętu w jednostkach szpitalnych.
Wiemy, że ta sytuacja ma również związek z tym, co przyjął Wysoki Sejm kilka tygodni temu. Przedłożyliśmy wtedy możliwość nawiązywania i wprowadzania aneksem umów kontraktowych na procedury medyczne. Pojawia się zatem pytanie, czy ten czas, który pozostaje nam do 30 czerwca 2017 r., spożytkujemy na przygotowanie nowej wyceny procedur medycznych, które będą uwzględniały zmianę realiów, i jak dalece są zaawansowane prace prowadzone nad ustaleniem map szpitali. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku!
Pani Premier! Wysoka Izbo! Pozwoliłem sobie zgłosić tę poprawkę, która dotyczy podjęcia prac przygotowawczych związanych z budową obwodnicy Opatowa. To małe miasteczko w województwie świętokrzyskim, ale historycznie pamiętające początek państwowości polskiej. Udokumentowane informacje czy nasza wiedza sięgają prawie 1000 lat.
Obwodnica o długości 6 km rozwiąże problem komunikacji nie tylko lokalny, ale i międzyregionalny. Jest to zadanie zapisane w kontrakcie regionalnym dla województwa świętokrzyskiego. Na odcinku prawie kilometra środkiem miasta jednym śladem przebiegają dwie trasy, dwie drogi krajowe: droga nr 9 z Radomia na Rzeszów...
Panie pośle, proszę zadać pytanie.
...i droga nr 74 z Piotrkowa przez Kielce na Annopol, Kraśnik, Zamość. Natężenie ruchu
to ponad 11 tys. pojazdów. Pojazdy wywożą urobek z kopalni...
Bardzo dziękuję, panie pośle.
...na budowę dróg. Bardzo proszę, to symboliczna kwota, rozpocznijmy to zadanie. Dziękuję.
Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Pani minister, rekomendując projekt, uzasadniając go, użyła sformułowania, że projekt jest systemowym rozwiązaniem. A może spójrzmy na to inaczej. Niech te 500 zł będzie, jest czy będzie jednym z ważnych elementów, ale szerokiego programu wsparcia dla rodziny, dla dziecka, który będziemy - miejmy nadzieję - mogli rozbudowywać, przekształcać czy modernizować w najbliższym czasie.
Pani minister, według ekspertów i ekonomistów istnieją duże obawy o to, czy program przyczyni się do wzrostu dzietności. Według ekonomistów większy skutek przyniósłby np. rozbudowany system wsparcia żłobków, przedszkoli, dobrze funkcjonujący rynek pracy, praca dla młodych czy opieka zdrowotna. Może spróbujmy po tym pierwszym okresie funkcjonowania
parlamentu wznieść się ponad podziały i dobudowujmy nowe do tego, co zostało zbudowane przez poprzedni rząd. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Dzisiaj prowadzimy rozważania, dyskutujemy, wymieniamy myśli i każdy z mówców, każdy z nas chciałby, aby te argumenty, które przedstawia, o których mówi, mogły być przyjęte, mogły być uznane za słuszne.
A pytanie, które winno stać przed nami... Przynajmniej ja sobie je stawiam jako samorządowiec tylko z 26-letnim stażem, stąd rozumiem, w jakiej sytuacji są w tej chwili, w ubiegłych latach byli i w tym roku, w następnych latach będą samorządowcy. Ponieważ wywodzę się ze środowiska małego miasta i bardzo często miałem do czynienia z tzw. szczeblem gminnym i powiatowym, stąd bliżej mi jest i wydaje mi się, że bardziej rozumiem te troski i te wszystkie wątpliwości i pytania, które są kierowane na szczebel kuratora i do ministerstwa.
Szanowni państwo, mówimy tutaj o konsekwencjach, o zdarzeniach, o tym, co nas czeka w wyniku odwrócenia tego procesu, który był przygotowany i został wdrożony w ostatnich latach. Mówiliśmy i przygotowywaliśmy się, przygotowywaliśmy społeczność, rodziców, dzieci do podjęcia nauki w wieku 6 lat. Teraz w wyniku nowelizacji, zmiany ustawy 29 grudnia mówimy o tym, jak wrócić do poprzedniego systemu, aby dzieci w wieku 7 lat mogły rozpoczynać naukę. Mówimy o tym, że dajemy rodzicom możliwość decyzji. Ale na jak długo? Przecież po roku czy po 2 latach wejdzie nowy system, gdzie dziecko będzie rozpoczynać naukę w wieku 7 lat, i będziemy mówić o ograniczonych możliwościach. Chyba że wrócimy do rozwiązania, które było i funkcjonowało wiele lat, bo sam po sobie wiem, że mogłem pójść do szkoły w wieku 6 lat. Wtedy będziemy mogli mówić, że decyzje rodziców, ale wzbogacone możliwością konsultacji w poradni pedagogicznej czy w poradni psychologicznej, czy w świecie medycyny, w świecie określania rozwoju dziecka, będą również służyły i będą rozbudowywane.
Moi drodzy... Wysoka Izbo, przepraszam bardzo, panie marszałku, chciałbym tutaj już nie powtarzać tych danych liczbowych, które były przedstawiane, o kosztach, o dofinansowaniu, o rozłożeniu programu na lata i wdrażaniu go, o programie, który był zmieniany, modyfikowany i obejmował szkolnictwo zarówno przedszkolne, jak i I klas gimnazjum. Myślę, że troską, która winna przebijać - i mam nadzieję, że będziemy dokładać troski, aby tak było - będzie troska o doskonalenie tego systemu, który zdiagnozowany już w tym momencie... może już... ja nie ukrywam, że koledzy z mojego klubu, którzy w poprzedniej kadencji funkcjonowali w Sejmie, którzy byli w koalicji, również czują się odpowiedzialni za to, co się stało. Ale być może spróbujmy już zdiagnozować sytuację, w jakiej się znajdujemy, określić i sytuację samorządów, i sytuację rodziców, i spróbujmy określić na kilka lat te założenia i drogi, i mechanizmy, które należałoby wdrożyć i promować, jako te, które mają przynieść określony efekt. Nasze dzieci - ja mogę mówić o wnukach w tej chwili - są istotami bardzo zdolnymi. Przecież mają dostęp do świata wiedzy, do informatyki. Nie ma ograniczenia, aby zdobywały umiejętność posługiwania się językami obcymi. Stwórzmy tylko - my jako dorośli, my jako wybrani do pracy w parlamencie i do współpracy z organami prowadzącymi, jakimi są samorządy - najlepsze warunki i atmosferę do funkcjonowania naszych szkół i placówek przedszkolnych. Być może wszystko to stworzy, pomoże stworzyć określony system kształcenia, począwszy od 3. czy od 4. roku życia, dajmy też wybór rodzicom, a skończmy to na przygotowaniu młodego człowieka do wejścia w dorosłe życie i możliwości zdobycia wiedzy, tak aby mógł być pełnowartościowym, godnym XXI w. obywatelem, mieszkańcem i następcą tych pokoleń, które były. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Zdajemy sobie sprawę, że ze względu na czas, mamy 8 lutego, informacja przedstawiona przez panią minister nie mogła być i nie jest pełna, nie zawiera pełnych informacji. Czy możemy mieć nadzieję - i prosiłbym o to - abyśmy, czy pod koniec kwietnia, czy w maju, mogli również otrzymać informację, dzięki której wiedzielibyśmy już o liczbach dzieci, które np. będą drugi raz chodzić do I klasy, czy o dzieciach, które są zapisane do przedszkola, czy ewentualnie o tych, dla których zabraknie miejsca w przedszkolach? Myślę, że byłoby to takie dopełnienie i jednocześnie wtedy można by rozmawiać z samorządami, jak rozwiązać tę kwestię. Byłoby to takie partnerskie podejście. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Tak, to bardzo ważny temat, bardzo ważny obszar, ale nim przejdę do pytań i je sformułuję, chciałbym zaprosić panią poseł do uzdrowiska, które po zmianie właściciela w 2013 r. funkcjonuje, inwestuje, rozwija się, zwiększa bazę, wykonuje plany, założenia, rozszerza swą ofertę. Jest to Busko-Zdrój - uzdrowisko, które samorząd województwa, które jako samorządowcy przejęliśmy w 2013 r. Tylko informacyjnie: 25 600 dorosłych pacjentów w ubiegłym roku, 1869 dzieci, z tego 17,5 tys. skorzystało z finansowania NFZ. Dzieci przebywają na oddziale ortopedii i rehabilitacji. Samorząd województwa zainwestował 30 mln zł, zwiększyła się baza o 250 łóżek, poprawiła się dostępność. Zmierzam do pytania i formułuję je. Panie ministrze, czy w związku z tym, że planowane są dalsze inwestycje na ok. 30 mln, komitet sterujący przy ministrze zdrowia zdąży w tym roku zaopiniować poszczególne działania, tak aby z regionalnego programu operacyjnego mogły być finansowane poszczególne zadania?
I kwestia druga. Przez zrzeszenie uzdrowisko skierowało do Agencji Oceny Technologii Medycznej i Taryfikacji wniosek o podniesienie stawki za 1 dzień przebywania dziecka z 80 zł do 100 zł. Czy byłoby to realne i możliwe? A może
istnieje możliwość włączenia do koszyka usług procedur pediatrycznych tych usług czy procedur w uzdrowisku? To również mogłoby pomóc finansować te działania. Powiem tylko, że powstał klaster medyczny i turystyki medycznej...
Panie pośle, właśnie czas minął, tak że...
...i również będzie się to rozwijać. Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To fakt, to jest czysta prawda - ja to znam, wynika to ze śledzenia życia politycznego - co jakiś czas ponawiamy debatę o sposobie finansowania partii politycznych, o sposobie wydatkowania na to środków. Myślę, że czas idzie naprzód, są dodatkowe wymogi, dodatkowe realia. Trzeba nad tymi kwestiami pracować, jednak nie przekraczać odpowiednich ram w odniesieniu do wiedzy i doświadczenia, zdobytego w innych krajach również.
Mam takie pytanie do wnioskodawców: Dlaczego proponujemy wprowadzenie 5-złotowego odpisu? To nieważne 5 zł czy 6 zł. Przecież według mnie chcielibyśmy wtedy już, aby Polacy określili się, jakie mają preferencje wyborcze, na którą partię będzie każdy z nas głosował. Uważam, że
finansowanie partii politycznej to nie to samo co przekazanie 1% w ramach odpisu na organizację społeczną. Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To dobrze, że rozmawiamy o Kodeksie wyborczym, to dobrze, że padają słowa, które można przyjąć za obietnicę, że jeśli nie dzisiaj na podstawie wniesionego projektu, to jest wola, aby w niedługim czasie usiąść i ponad podziałami rozmawiać o rozstrzygnięciach. Natomiast co do tematów, kwestii, punktów poruszanych w tym projekcie ustawy, uważam, że jest to w naszej tradycji - i czas ciszy wyborczej, i zakaz publikowania sondaży. Tak jak mówił jeden z moich przedmówców, dajmy ludziom po tych dniach wyczerpującej kampanii, nacisku, naporu informacji chwilę odpoczynku, przynajmniej w sobotę i w niedzielę - niech tam, gdzie są, zastanowią się, jeśli chcą.
Frekwencji tak bardzo nie poprawimy tym, że do ostatniej chwili i wszędzie, gdzie możliwe, będziemy im przypominać, na kogo mają głosować, na jaką partię czy kandydata. Dziękuję.
Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dzisiaj w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego chcę wyrazić opinię, powiedzieć kilka zdań w obszarze, który procedujemy, tj. sprawozdania o pomocy publicznej udzielanej w sektorze rolnictwa i rybołówstwa.
Po analizie przedstawionego materiału chcę stwierdzić, że został on przygotowany zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem i wymogami prawnymi, jest czytelny, zawiera kluczowe informacje liczbowe i rzeczowe oraz został przedstawiony w takiej formie, że nie tylko znawcy przedmiotu mogą wyciągnąć czy pozyskać z niego stosowne informacje.
Pozwoli pan marszałek, że nie będę dokładnie i szczegółowo omawiał poszczególnych części tego sprawozdania, bowiem moi zacni przedmówcy już bardzo dokładnie o tym mówili. Myślę więc, że pozwoli pan marszałek, że podzielę się uwagami, sugestiami i ewentualnie sugestiami co do przyszłości.
Chcę powiedzieć i podkreślić, że udzielone wsparcie z jednej strony odpowiadało na oczekiwania i potrzeby, umożliwiało przejście okresu gospodarowania, uwzględniając niekorzystne wskaźniki, czynniki i zdarzenia, które występowały w tym czasie, z drugiej strony wypełniło formułę określoną w ustawodawstwie prawnym. To dobrze, że rząd wsparł ten sektor gospodarki, który w ostatnim czasie poczynił tak znaczące postępy w technologii, w technice, podjął działania proeksportowe i stał się jednym z głównych działów, gdzie nadwyżka eksportowa jest znacząca i bardzo potrzebna w bilansie płatniczym naszego kraju. Mam tu na myśli nie tylko uwzględnienie i wsparcie dofinansowania, które polegało na zwiększeniu potencjału produkcyjnego, ale szeroką gamę działań i czynników, które wkomponowują się w obraz całokształtu rozwoju tego sektora. Mam na myśli dofinansowanie postępu biologicznego. Myślę, że mimo uwag - i dobrze, że one są - powinniśmy w tym obszarze pracować nadal i wspierać postęp biologiczny w obszarze tak produkcji roślinnej, jak i zwierzęcej, że pomagaliśmy w rozwoju, w zwiększeniu powierzchni gospodarstw rolnych, że wspieraliśmy je, otrzymały wsparcie przez samorządy, poprzez dopłatę do paliwa rolniczego, że gospodarstwa, podmioty mogły zwiększać swój potencjał, modernizując bazę, polepszając wyposażenie. Mam tu na myśli grupy producentów rolnych w sadownictwie, które powstały, funkcjonują i pomogły w rozwiązaniu trudnego problemu, który wynikł w obszarze sadownictwa po wprowadzeniu embarga. Ważne również, abyśmy w przyszłości analizowali dokładnie wszystkie możliwości, zagadnienia, wychodzili naprzeciw oczekiwaniom, oczywiście zmieniając czy modyfikując kierunki działania, a będzie to normalną odpowiedzią na zmieniające się realia tak życia gospodarczego, jak i przygotowania do dalszych działań w zakresie rozwoju eksportu.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jeśli będziemy czy chcemy mówić o wsparciu i pomocy publicznej dla rybołówstwa, to myślę, że mamy tutaj duży obszar do podjęcia działań i że będziemy na pewno równie dobrze wykorzystywać w przyszłości te możliwości, jak to czyniliśmy w obszarze rolnictwa. Będziemy zatem w imieniu klubu za przyjęciem przedstawionej informacji. Dziękuję bardzo.
Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedowane i analizowane dziś zapisy przedłożonego, przedstawionego projektu ustawy mają zapewnić wdrożenie do polskiego prawa przepisów dyrektyw unijnych z lat 2003, 2004, 2005, które mają zagwarantować bezpieczeństwo wszystkim biorcom i dawcom krwi oraz wpłynąć na zachowanie odpowiednich standardów w całym procesie krwiodawstwa i krwiolecznictwa od momentu pobrania krwi od dawcy przez jej zbadanie, preparatykę, transport do wydania i przekazania, przetoczenia odbiorcy czy biorcy.
Do ustawy włączono przepis zobowiązujący wszystkie centra krwiodawstwa, krwiolecznictwa do prowadzenia systemu jakości. Ma on gwarantować, że cały proces pobierania krwi i jej składników, badania, przechowywania, transportu będzie przebiegał pod ścisłą kontrolą i odpowiadał będzie wszystkim wymaganym normom i standardom, a każdy jego etap opisany będzie w określonej procedurze i będzie możliwy do zweryfikowania.
Projekt noweli ustawy wprowadza także podstawy prawne, które umożliwiają funkcjonowanie teleinformatycznego systemu e-krew. Ma on być opracowany w latach 2017-2019 i ma być w dużej części sfinansowany w ramach Programu Operacyjnego ˝Polska cyfrowa˝. System ten ma zwiększyć dostęp do nowoczesnych rozwiązań dotyczących pobierania krwi i jej składników oraz umożliwić ich stosowanie w lecznictwie. W systemie tym gromadzone mają być informacje o dawcach krwi, w tym dawcach grup rzadkich.
Panie Ministrze! Moim zdaniem, tak myślę, to są bardzo zacne cele, wymagające jednak niejednokrotnie od placówek terenowych zmiany podejścia, wzbogacenia wyposażenia. To fakt, że placówki te funkcjonują wielokrotnie dzięki zaangażowaniu, tradycji, poczuciu obowiązku, przygotowaniu zawodowemu, niemniej jednak myślę, że biorąc pod uwagę to, co nas czeka, należałoby również... Domniemam, że pan minister wraz ze swymi współpracownikami przewidział również fakt i potrzeby dofinansowania z różnych źródeł tych wszystkich działań, które poprawią standard, poprawią wyposażenie, być może również tam, gdzie tego potrzeba, będą służyć podniesieniu poziomu świadczenia poszczególnych procedur.
System ten w swym założeniu będzie, jak mówimy, wspomagał zarządzanie służbą krwi.
Nowelizacja ustawy obejmuje również przepisy zobowiązujące centra, tak jak wspominałem, do określenia i podniesienia wymogów co do świadczonych procedur. Projekt zakłada również nowelizację ustawy określającą zakres danych, które ma zawierać i które mają być przekazywane tej szerokiej grupie naszych współziomków, którzy stanowią grupę honorowych dawców krwi.
Myślę, że tutaj też potrzebna będzie dalsza praca, działanie, aby w tych zmieniających się realiach życia można było kontynuować wpajanie tej misji i tego przekonania, szczególnie ludziom młodym, o potrzebie dzielenia się tym największym czy tym olbrzymim skarbem, jakim jest krew. Pamiętam to z czasów uczniowskich, z czasów studenckich, kiedy to miałem zaszczyt również być w gronie osób, które stanowiły tę grupę. Naszym zdaniem projekt jest celowy, jest dobrze przygotowany i będziemy optować czy proponować, aby był skierowany do dalszych prac, aby te
wątpliwości czy uwagi mogły być wniesione i przeanalizowane. Dziękuje bardzo.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W dniu dzisiejszym mam zaszczyt, reprezentując klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, przedstawić stanowisko i powiedzieć kilka zdań w nawiązaniu do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych, druki nr 190 i 325.
To dobrze, że w tym projekcie ustawy jednoznacznie robimy bardzo znaczący krok naprzód. Mówili już tutaj moi przedmówcy o tym ujednoliceniu mechanizmów, zasad i sposobów działania, które pomogą użytkownikom naszych dróg i pojazdów w realizacji tego obowiązku. To ważne, abyśmy ujednolicali systemy i tym samym włączali się w sposób zdecydowany, jednoznaczny w te wszystkie mechanizmy, te dobre mechanizmy, jak tu mówimy, które będą nasze gospodarki, naszą infrastrukturę komunikacyjną, nasze działania zespalać z działaniami prowadzonymi w krajach Unii Europejskiej.
Poseł sprawozdawca bardzo dogłębnie, rzetelnie, rzeczowo w swym wystąpieniu oddał nastrój i wszystkie efekty pracy komisji. Chcę podkreślić, że projekt zakłada jednoznaczne ujednolicenie systemu, uproszczenie całego procesu przygotowania, organizacji i później funkcjonowania tego mechanizmu. Stąd klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował za przyjęciem tego projektu ustawy. Wyrażam nadzieję, że w przyszłości również będziemy mogli mówić o tych działaniach, aby na naszych polskich drogach szybkiego ruchu, autostradach ten system mógł obowiązywać jako jednolity i funkcjonujący jednoznacznie na wszystkich ciągach drogowych. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Nowelizacja ustawy ma na celu wdrożenie do polskiego prawa przepisów czterech dyrektyw unijnych: z 2003 r., 2004 r. i 2005 r., które mają zagwarantować bezpieczeństwo wszystkim biorcom i dawcom krwi oraz wpłynąć na zachowanie odpowiednich standardów w całym procesie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, od momentu pobrania krwi od dawcy, przez jej zbadanie, preparatykę, przechowanie, transport, wydanie i w końcu przetoczenie.
Do ustawy włączono przepis, który zobowiązuje wszystkie centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa do prowadzenia systemu jakości. Ma on gwarantować, że cały proces pobierania krwi i jej składników, badania będzie prowadzony pod ścisłą kontrolą i będzie odpowiadał wszystkim wymaganiom, normom i standardom, będzie również możliwy do zweryfikowania. Projekt umożliwia nam także, poprzez wprowadzenie podstaw prawnych, funkcjonowanie elektronicznego systemu e-krew, który będzie kompatybilny z systemami działającymi w krajach Unii Europejskiej. Ma to nastąpić w latach 2017-2019, co jest bardzo dobrym zjawiskiem, będzie również możliwe wsparcie wprowadzania tego systemu środkami unijnymi w ramach Programu Operacyjnego ˝Polska cyfrowa˝. System ten zwiększy dostęp do nowoczesnych rozwiązań, ułatwi gospodarowanie krwią, ułatwi również pozyskiwanie rzadkich grup krwi oraz pomoże w wykluczeniu niepożądanych zjawisk i sytuacji. Będzie również bardzo pomocny w monitorowaniu jakości i drogi krwi w krwiodawstwie, a także w ocenie optymalnego jej zużycia.
Ważnym elementem nowelizowanej ustawy są wprowadzane przepisy, zobowiązujące centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa do pełnego śledzenia, jak wspominałem. Ważne jest również to, że wprowadzono nowe elementy, które powinien zawierać kwestionariusz dawcy krwi. Dobrze się stało, że w czasie prac komisji wprowadzono zmiany formalne, które dotyczą zmiany informacji i danych pobieranych od krwiodawców, zmianę numeru PESEL na numer dokumentu potwierdzającego tożsamość.
To są wszystko bardzo ważne działania i dobrze, że zostaną one definitywnie wprowadzone, albowiem stawia nas to wśród krajów Unii Europejskiej, jak powiedziałem, z systemem, który będzie kompatybilny i możliwy do wykorzystania w krajach unijnych.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! To bardzo dobrze, że zmieniamy, że wprowadzamy, że unowocześniamy. O tym nie mówimy w nowelizowanej ustawie, ale pewnie przyjdzie czas, że będziemy myśleć w centrach krwiodawstwa, w województwach o tym, jak wypełnić te wszystkie zobowiązania, dopełnić standardy, doposażyć, zmienić warunki funkcjonowania. Bardzo proszę, abyśmy wtedy, w najbliższym czasie, przygotowując założenia wydatków finansowych na najbliższy okres, przewidzieli środki z budżetu państwa na ten cel. A jak już będziemy planować, to proszę, nie zapominajmy również o takim ośrodku jak kielecki, gdzie plany, działania są przygotowane na najbliższy okres, a pracujący tam ludzie
pokazali, że wiedzą, co robić, jak robić i do czego dążyć. Dziękuję bardzo.
Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przede wszystkim chciałbym się odnieść do wypowiedzi pani poseł, która rozpoczęła zadawanie pytań.
Już może czas, abyśmy przestali mówić o tym zdemontowanym systemie, o zniszczonych zakładach, o złych wszystkich uregulowaniach. Mija pół roku, mówmy o tym, jak na tej podstawie, na podstawie ocen wykształcenia młodzieży, zdawalności egzaminów, poziomu wiedzy w Europie chcecie państwo, a my będziemy wspomagać i sekundować, tworzyć nowe realia funkcjonowania systemu kształcenia, które nadążą i podążą za postępem w XXI w.
Chciałbym, pani minister, zapytać, jak pani minister widzi tworzenie przede wszystkim nowej sieci szkół podstawowych, bo na licea przyjdzie czas. Sama pani mówi, że zmniejsza się liczba młodzieży, natomiast przyjdzie czas na określenie poziomu i liczby dzieci w funkcjonującej placówce. Samorządy również będą o to pytać, one nie będą pytać o to teraz, bo jest to taki czas, kiedy niektórzy wolą poczekać, przyjąć te rozwiązania w obawie i trosce o dalsze funkcjonowanie w gminie, ale staniemy przed wyborem, ile dzieci musi być w szkole, jaki ma być poziom i jakie kryteria. Stąd rola kuratorów, którzy z wiadomych względów podtrzymują funkcjonowanie takiej liczby szkół, jaka była dotąd.
Pytanie drugie. Kiedy realnie będziemy mogli mówić o założeniach dla reformowanego systemu oświaty, dla tworzonych liceów, bo sieć nowego typu szkół zawodowych jest tworzona
w regionach w oparciu również o nowe fundusze unijne. Dziękuję bardzo.
Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Zgodnie z ustawą z dnia 29 listopada 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani i podstawę do działań w zakresie przeciwdziałania stanowi ˝Krajowy program przeciwdziałania narkomanii˝. Głównym celem programu, który zaplanowany został na lata 2011-2016, jest oczywiście ograniczenie używania narkotyków i związanych z tym problemów społecznych i zdrowotnych.
Przedstawiony materiał, który uznajemy za w miarę dogłębny, konkretny, obejmujący wszystkie pola czy szereg pól działania, zawiera informacje w zakresie stosowanej profilaktyki, leczenia i rehabilitacji osób dotkniętych problemem narkomanii, ograniczania szkód zdrowotnych, reintegracji społecznej uzależnionych, ograniczania podaży narkotyków oraz współpracy międzynarodowej w zakresie przeciwdziałania narkomanii oraz badań i monitoringu. Z powyższego materiału możemy również pozyskać informacje o tym, że rozpowszechnianie używania narkotyków w Polsce pozostaje na stabilnym w miarę poziomie, z wyjątkiem marihuany, w przypadku której badania pokazują wzrost odsetka osób eksperymentujących w odniesieniu do młodzieży. Obserwuje się wzrost użycia przetworów konopi zarówno w populacji generalnej, jak i wśród młodzieży. W 2014 r. zaobserwowano natomiast znaczny wzrost liczby zatruć spowodowanych użyciem dopalaczy. Mamy tu również informacje o skuteczności oraz o efektach realizacji programu, o dostępie do pomocy terapeutycznej i rehabilitacji w przypadku osób uzależnionych od narkotyków i funkcjonowaniu ośrodków leczenia uzależnień, o działaniach informacyjno-edukacyjnych i wprowadzaniu nowych programów w zakresie profilaktyki, w szczególności skierowanych do dzieci i młodzieży w szkołach. Przedmówcy wymieniali liczby dotyczące podjętych działań, monitorowania zjawiska dopalaczy, leczenia substytucyjnego przy włączeniu się jednostek samorządowych, w tym przypadku samorządów wojewódzkich, mówiono także o wprowadzeniu od niedawna przez Policję testów na obecność narkotyków wśród kierujących pojazdami. Nawet dzisiaj w doniesieniach medialnych przewinęła się taka informacja, były zdjęcia, obraz kierowcy, który został nagrany przez kamery monitoringu, gdy po zażyciu środków prowadził pojazd. Mamy tu także informacje o zwalczaniu przestępczości narkotykowej.
Istnieje konieczność opracowania wielosektorowej i zintegrowanej strategii w obliczu nowego zagrożenia zdrowia publicznego, jakim jest występowanie na rynku narkotyków nowych substancji psychotropowych. W celu zmniejszenia rozpowszechniania używania środków odurzających, substancji psychotropowych oraz środków zastępczych wśród dzieci i młodzieży w roku sprawozdawczym krajowe biuro wsparło realizację 158 programów profilaktycznych na terenie całego kraju. W konkursie przeprowadzonym zgodnie z obowiązującymi przepisami o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie przyjęto do realizacji programy wczesnej interwencji, profilaktyki selektywnej, wskazującej oraz profilaktyki w miejscach o zwiększonym narażeniu na kontakt ze środkami psychoaktywnymi. Działaniami tymi objęto ok. 244 tys. osób.
W tej informacji zawarto także wiedzę o działaniach krajowego biura, które kontynuowało ogólnopolską kampanię pt. ˝Przyjmuje czy bierze? Leki bez recepty do leczenia, nie do brania˝, której celem było podniesienie świadomości społecznej na temat zagrożeń związanych z pozamedycznym używaniem przez młodzież leków nasennych i uspokajających oraz leków dostępnych bez recepty zawierających substancje psychoaktywne. Główny inspektor sanitarny w partnerstwie z krajowym biurem, Instytutem Medycyny Wsi oraz Krajowym Centrum Przeciwdziałania Zagrożeniom realizował projekt ˝Profilaktyczny program w zakresie przeciwdziałania uzależnieniu od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych˝ współfinansowany w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy. Z materiałów, o których cały czas mówimy, ze sprawozdania wynika, że podjęte zostały działania edukacyjne w ramach kampanii społecznej pod nazwą ˝Nie pozwól odlecieć swojemu szczęściu˝. Celem kampanii adresowanej do ogólnej populacji oraz specyficznych grup, m.in. kobiet w ciąży, jest zwiększenie wiedzy na temat skutków zdrowotnych używania substancji psychoaktywnych, a także ograniczenie ich stosowania.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu klubu oświadczam, że jesteśmy za przyjęciem tej informacji. Proszę jednocześnie, abyśmy dalej mogli prowadzić działania w ramach szeroko rozumianej kampanii i współpracy, do której zaprosilibyśmy wiele podmiotów, tych, które zechciałyby podjąć te działania, partnerów samorządowych, społecznych, organizacje pozarządowe oraz sektor gospodarczy. Myślę, że jest to bardzo ważny obszar działania, szczególnie z uwzględnieniem tych kwestii, które dotyczą dzieci i młodzieży szkolnej. Dziękuję bardzo.
