Semea udalekutan.

Kaixo:

Lasaitu zaitez, begira nahi baduzu egunen baten geratuko gara, baina dena den hemendik kontatuko dizut nire alabari gertatu zitzaiona zuk egun hauetan lasaiago egoteko geratu harte.
kontatuko dizut nire alabak lehenengo egunetan negarrez zegoen, ez zuen hamaiketakoa eta azkaria jaten.
Nik egun batean esan nion nere buruari, honaino heldu naiz, nire alabak ezin du horrela egon udalekutan. Gau batean nere alabarekin hondartzara joan nintzen eta pasientziar esan nori ze gertatzen zitzaiola. Esan nion gauza honak eta txarrak kontatzea, nik lagundu ahal izateko.
Esan zidan udalekuak pasada bat direla, mendira joaten direla, abesten dutela, janaria gozo-gozoa dagoela, animali asko daudela eta gainera janaria eman ahal diezula.
Lagunak egin dituela bizitza osorako!! Berbenak egiten dituztela gauean!! eta askenik esan zidan, baina badakizu zergatik ez dudan joan nahi??
Nik esan nion, esan pitxurrina,lasai esan. Esan zidan gauean oso ilun zegoela!! eta beldur zuela nik ez nengoelako argia, pixteko.
Orduan nik esan nion hori pixkanaka-pixkanaka lortuko zuela gainditzen, den-dena bere buruan zegoela eta hurrengoan, guziluz edo eramateko esan diot.
Horren ordez, udaleku guztietara joan nahi du bere pelutzitoarekin, argia ematen dionez, ez du beldurrik.
Horregaitik nire aholkua da, ez lanpetzea eta bere semeari entzutea.
Dena-den, kafe bat hartuko dugu datorren astean eta beraien  artean ere hitz egitea udalekuei buruz ondo etorriko zaie.

Musu bat.