Semea Udalekutan

Kaixo polita! Imaginatzen dut ze gaizki zaude pasatzen! Nahiko sufritzen dugu amatxok semealabak udalekuetara joaten direnean! Oso zaila izaten de lehenengo aldia. Ez bakarrik guretzako.
Pentsatu behar duzu Oierrentzako ere, experientzi berri bat dela. Zuk aipatzen duzun bezala, nire alaba Matildari horrelako zerbait gertatu zitzaion. Matilda, oso neska jatorra da, Oier bezala. Baina, egia da, Kostatzen zaiola asko konfidantza hartzea. Jende asko hartean, txiki-txikia egiten da. Beti sentitu da erosoago lagun batekin edo bikin.
Nire alabatxo, sufritzen zegoela enteratu nintzenean, nire lehenengo impultsoa, bere bila joatea izan zan. Baina gero, senarrarekin hitz egin nuen eta lasaitu nintzen. Bizitzan, gauz guztiak behar dute bere dembora, eta dirudienez, Oier lau egun bakarrik pasa ditu udalekuan.
Matildak, adibidez, seigarren egunean hasi zen gustora sentitzen. Aktibitate asko egoten dira leku horietan, eta gustatzen zaion zerbait topatzen badu, disfrutatzea lortuko du eta lagunak egingo ditu seguru.
Ezin dizut esan zer egin behar duzun, bakoitzak, esagutzen ditu obeto bere semeak. 
Denbora, izaten da beti erantzuna. Itxaron egun pare bat eta berdin jarraitzen badu, ba joan bere bila. Buelta ematen lortzen badu, biontzako izango da gauza haundia
eta berak eskatuko dizu hurrengo urtean Itzultzea. Espero dut honekin zuri laguntzea baina azken erabakia zurea da.

Musu bat, eta mezedez, kontatu nauzu Zer moduz joar den dana.