Kaixo Nekane! Zer moduz? Pozten naiz zure berriak jasotzeaz.Badakizu nik pasa den udan Finlandiako gazte bat etxean izan nuela? oso esperientzia polita izan zen egia esan. Beraz, zure zalantzak ulertu arren, nik udalaren Euskara Patronatuaren proposamena onartuko nuke. Azalduko dizut zergatik.

Hasteko, hunkigarria izan zen nabaritzea Finlandiako jendeak gogoa zeukala euskara ikasteko.Finlandiako gazte honek - Jenssen deitzen da- bi ikastaro bete zituen Euskal Herrira iritsi baino lehen. Orduan, pixka bat hitz egiten ahal zuen eta nirekin praktikatu nahi zuen.

Gainera, Europako iparraldean  jende oso zintzoa eta lasaia da. Jenssenen logela inoiz ez zikina zegoen eta ordutegiak beti errespetatzen zituen.

Amaitzeko, oso interesatzen zitzaion gure kulturaz gehiago jakitea. Orduan denbora luzea elkarrekin hizketan pasatzen genuen. Lagun bihurtu zen.

Noski, ardurak daude. Adibidez, janaria prestatu behar duzu eta programa bat sortu behar duzu. Dena den, hau ez da  hain zaila. Nire kasuan,Jenssen nire kuadrilarekin zebilen. Denok txangoak egiten genituen, parranda egitera joaten ginen eta batzuetan denei nire etxera gonbidatzen nien afaltzeko.

Esan dudan bezala, nik uste dut aukera ona dela. Aprobetxatu eta Euskal Herritik paseatu!Bai mendia bai itsasoa erakutsi. Agian pare bat egunetan baserri batean igaro dezakezue. Ziuraski gustatuko zaiola herri txiki politak ikustea baita surfera joatea ere.

Espero dut zu konbentzitzea. Zalantza gehiago
badaukazu, abisatu.

Ea noiz egongo garen!
besarkada bat,
