Agur bikotekideari

Kaixo, Nora

Badakit zaila dela, bizitza honetan denoei gertatuko zaizkigu horrelako gauzak, orain munduan ez dagoela norbait maitatukoo dizun pertsona bat  pentsatzea oso normala da, niri gauza
berdina gertatu zitzaidan. Oso gaizki pasa nuen, ez nuen ezer egiteko asmorik, ezta jateko gogorik. Jendeak edo nire inguruko pertsonek laguntzen zailatzen ziren, baina ezin.

Hasieran, den-dena beltzez  ikusten duzu, ez duzu irtenbiderik aurkitzen, bakarrik negarrez egon nahi duzu, eta ez bada negarrez zuk bakarrik, beste pertsonei ez larritzeko edo eta zuk
ez agobiatzeko.

Ondoren, mina zure barruan jarraitzen du, baina ikusiko duzu pixkanaka-pixkanaka bizitza hobetuko zaizula, eta gauzak ondo ateratzen ari direla, denbora pasa ahala, ia ez duzu minik
sentituko, gero denbora pasatzean gogoratuko duzun bakoitzean, orain horrela sentitzeagatik errukituko zara.

Nik zuretzat dudan aholku bakarra da, burua ez erretzea gehiegi, hori gehiago kaltetuko dizulako eta, denborari bera egiten utzi behar diozulako, beztela ez zaizu sekulan zauria zeudatuko. Ez izan inolako presarik, esagutzen
zaitudalako eta esan dizudana denbora eta presa ez dira lagun minak egia esanda.