Âº. SEMEA UDALEKUTAN

Barakaldon, 2020ko irailaren 29an

Kaixo, lagun!
Zer moduz zaude? guk beti bezala, etxetik lanerara eta alderantziz. Gutxi falta da ilabetea bukatzeko, oso aspertuta gaude; gogo handia daukagu kurtzoa bukatzeko.

Hasteko, oso triste ipintzen naiz zure mesua irakurtzean, nik pentsatzen nuen Oierrek pozik zegoela, baina ikusten dut holan ez dela eta, alde batetik, nik esango nizuke tranqui egotea, Oier mutil oso indartsua da, zegurazki arazoa komponduko duela. Niri gustatuko litzaidake laguntzea, horregatik asalduko dizut nire experientzia; oso ona izan zen, han gauza berriak egiten zituzten umeekin, egunero jolasten zuten futbolaz edo beste deporte desberdina, beste aldetik, nire alabari momentu horretan ez zuen ondo pasatu, baina atzera begiratze badugu; konturatzen gara ; ez dela izan experientzia hain txarra; lagun asko eduki zituen eta, leku asko egon ziren bizitatzen; beste bizimodu ezagutu zuten. Gurekin egoten direnean, dena eginda daukate, eta han ikasten dute; etxean ez dituzten gauzarik egiten.

Azkenean, nire ustez umeak handia egiten dira; gainera, haiek autonomoak izan nahi dira. Guk utzi behar diegu haien experientziari buruz ikastea, pena ematen digu, baina bizitza holan da.

Bezarkada bat.
